Ο
Λάμπρος Καλαρρύτης γράφει μετά την
επίθεση στη Γαλλία και σημειώνει ότι είμαστε ακόμα στην αρχή. «Η
εργαλειοποίηση των πολυάριθμων μουσουλμανικών κοινοτήτων στις ευρωπαϊκές
πόλεις θα είναι ανελέητη. Η Ευρώπη έκανε χαρακίρι σε slow motion και
τώρα συνειδητοποιεί ότι διαμόρφωσε η ίδια τις συνθήκες ομηρίας και
εκβιασμού της», αναφέρει.
Συνηθισμένες ειδήσεις. Αποκεφαλισμός γυναίκας μέσα σε εκκλησία την ώρα της Θείας Λειτουργίας στη Νίκαια
της Γαλλίας και άλλοι δύο νεκροί στο ίδιο περιστατικό από δράστη ο
οποίος φώναζε Αλαχού Ακμπάρ. Προφανώς.
Τι θα φώναζε; Χάρε Κρίσνα; Την
ίδια περίπου ώρα, στην Αβινιόν, ένας άλλος «πρόσφυγας» ή «μετανάστης»
ο οποίος κρατούσε μαχαίρι και απειλούσε περαστικούς φωνάζοντας τη
γνωστή θρησκευτική ιαχή, έπεφτε νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών πριν
προλάβει να αναγκάσει κάποιον να αποχωριστεί το κεφάλι του.
Ενώ εκτυλίσσονταν τα δύο περιστατικά στη Γαλλία, στη μακρινή Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας ένας άλλος «πιστός» μαχαίρωνε τον φύλακα του γαλλικού προξενείου.
Όλα
αυτά δύο εβδομάδες μετά τον αποκεφαλισμό του Γάλλου καθηγητή από νεαρό
Τσετσένο επειδή παρουσίασε στην τάξη του τα γνωστά σκίτσα του Charlie
Hebdo.
Το γεγονός ότι ο μέσος Ευρωπαίος πολίτης κινδυνεύει στο Παρίσι
ή στο Βερολίνο από τζιχαντιστές όσα θα κινδύνευε στη Ράκα ή στο Ιντλίμπ
και ότι μπορεί να βρεθεί αποκεφαλισμένος ενώ βρίσκεται στη εκκλησία ή
πάει για ψώνια, είναι αποτέλεσμα μίας βαθιά ηλίθιας, απολύτως
αυτοκτονικής και εντελώς αντιευρωπαϊκής πολιτικής η οποία οφείλεται στις
δήθεν «ευρωπαϊκές ελίτ». Δήθεν ευρωπαϊκές, δήθεν ελίτ, διότι αυτοί οι
οποίοι προσπαθούν να πείσουν τους Ευρωπαίους ότι είναι καλό να
κατακλύζεται η Ευρώπη
από εκατομμύρια παράνομους Αφροασιάτες μουσουλμάνους επειδή έτσι
προωθείται ο «πολυπολιτισμός» που είναι κάτι θετικό, ούτε Ευρωπαίοι
είναι, ούτε ελίτ.
Τα
γεγονότα των τελευταίων ετών με το μπαράζ τρομοκρατικών επιθέσεων σε
ευρωπαϊκές πόλεις δεν στάθηκαν ικανά να τους αφυπνίσουν όχι για αυτό που
έρχεται, αλλά για αυτό που ήδη συμβαίνει. Επί χρόνια η Ευρώπη
εγκατέλειπε το ένα μετά το άλλο τα στοιχεία της πολιτισμικής της
ταυτότητας, ενώ ταυτόχρονα δεχόταν στίφη μεταναστών με αδιαπραγμάτευτο
και ανελαστικό θρησκευτικό προσδιορισμό χάριν τον οποίου πολλοί εξ αυτών
όχι απλά δεν είναι διατεθειμένοι να συμβιώσουν με κάτι διαφορετικό,
αλλά είναι αποφασισμένοι να τον επιβάλλουν δια της βίας.
Η Ευρώπη
μπήκε σε mode ευθανασίας απεκδυόμενη την ίδια την πολιτισμική της
υπόσταση και φθάνοντας σε τέτοιο σημείου ταυτοτικού αποχρωματισμού που
σε πολλές περιπτώσεις, σε διάφορες χώρες, κατήργησε τον χαρακτήρα των
παραδοσιακών χριστιανικών εορτών για να μην θίγονται οι «άλλοι». Οι
οποίοι «άλλοι» μόλις είδαν ότι έχουν να κάνουν με πληθυσμό και κυρίως με
ηγεσίες σε κατάσταση πολιτισμικής μαλάκυνσης, άρχιζαν να επιβάλλουν
τους όρους τους ακόμα και για το τι θα σερβίρουν οι καντίνες στα
σχολεία, πως θα κυκλοφορούν οι γυναίκες και τι στολίδια θα κρεμούν οι
Ευρωπαίοι στους δρόμους.
Αυτό που ξεκίνησε δεν θα σταματήσει. Η
εργαλειοποίηση των πολυάριθμων μουσουλμανικών κοινοτήτων στις ευρωπαϊκές
πόλεις θα είναι ανελέητη. Η Ευρώπη έκανε χαρακίρι σε slow motion και
τώρα συνειδητοποιεί ότι διαμόρφωσε η ίδια τις συνθήκες ομηρίας και
εκβιασμού της. Αυτή την άφρονα πολιτική την πληρώνουν Ευρωπαίοι με τη
ζωή τους επειδή κάποιοι θέλουν τους αλλάξουν τον τρόπο ζωής τους με έναν
άλλον, άλλων, που θεωρούν ότι η ζωή δεν είναι δικαίωμα όλων.
Υ.Γ.
Υπενθυμίζουμε ότι μόλις προ ημερών ο Αιγύπτιος Πρόεδρος Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι προειδοποίησε τις ελληνικές ηγεσίες, τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Νίκο Αναστασιάδη, να λάβουν τα μέτρα τους διότι είναι πιθανό ο Ερντογάν να ενεργοποιήσει θύλακες τζιχαντιστών σε Ελλάδα και Κύπρο.
Κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία το νέο τεύχος του Άρδην (τ. 119).
Περιεχόμενα τεύχους
Γ. Καραμπελιάς, Η Κύπρος πιο μακριά ή πιο κοντά από ποτέ; Μ. Πούλλαδος, Ο Ντούγκιν στα Κετεχόμενα Ιζ. Μαντρό & Ν. Ρουισό, Το δίλημμα Πούτιν στη σύγκρουση Αρμενίας – Αζερμπαϊτζάν Φ. Μουχτάρ, Ο Ντούγκιν απορρίπτει την ανεξαρτησία του Καραμπάχ Γ. Καραμπελιάς, O Πούτιν, ο Ερντογάν και η Ελλάδα Γ. Ξένος, Ένα συνέδριο ψεύδους και συνωμοσιολογίας
Φάκελος: Άμυνα και διπλωματία Κ. Γρίβας, Αξιοποιώντας την τουρκική επιθετι- κότητα ως όχημα γεωπολιτικής αναβάθμισης Ν. Δημητριάδης, Ο ναυτικός ανταγωνισµός στην Ανατολική Μεσόγειο Χάρτης: Ανατολική Μεσόγειος: Ενεργειακός πλούτος και στρατιωτικοί ανταγωνισμοί
Τα εξώφυλλα της Αυγής και του Πρώτου Θέματος της περασμένης Κυριακής (11-10-20)
Ανακοίνωση του Άρδην
Η Χρυσή Αυγή βαδίζει πλέον προς τον φυσικό της χώρο, τον Κορυδαλλό.
Και η αγόρευση του Κ. Πλεύρη, προς υπεράσπιση του Γιάννη Λαγού, ήταν
εξόχως χαρακτηριστική του αδιεξόδου στο οποίο έχει περιέλθει η ναζιστική
οργάνωση. Ακόμα και ο Έλληνας θεωρητικός του εθνικοσοσιαλισμού, τελικά,
αποποιήθηκε κάθε πολιτικό ή ιδεολογικό κίνητρο, ζητώντας από το
δικαστήριο αυστηρά ποινική προσέγγιση! Γι’ αυτόν, η Χρυσή Αυγή δεν είναι
«πολιτικοί κρατούμενοι», όπως πήγε να ισχυριστεί ο Ηλίας Κασιδιάρης,
συγκρίνοντας τον εαυτό του με τον… Κολοκοτρώνη! Ο ναζιστικός χαρακτήρας
της οργάνωσης είναι τόσο εξόφθαλμος, και κυρίαρχος στις ίδιες τις
επιλογές της –για παράδειγμα, η σειρά των δολοφονικών επιθέσεων
εντασσόταν σε ένα σχέδιο «πραξικοπήματος των πεζοδρομίων», με τα τάγματα
εφόδου να «ακονίζουν τις ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια»–, που ούτε η ίδια η
οργάνωση ούτε εμβληματικές φυσιογνωμίες της ελληνικής ακροδεξιάς
μπορούν να την υπερασπιστούν.
Εάν εστιάσει κάνεις στη χρονογραμμή της ανθρωπότητας, στο που
προκλήθηκαν μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις και στο πότε ακολούθησαν
μεγάλες μεταβολές, θα διαπιστώσει ότι δεν ήταν τόσο σε στιγμές που οι
συνθήκες ήταν καθολικά δύσκολες, αλλά σε περιόδους που τα μέτρα
περιορισμού είχαν έντονα στοιχεια αδικίας και ανισοκατανομής των βαρών.
Ο λόγος γίνεται για τον τρόπο κατανομής και εφαρμογής των μέτρων στην
περίοδο της πανδημίας που διανύουμε. Το ότι δεν μπορεί να σταματήσει η
ζωή και οι δραστηριότητες των ανθρώπων με ένα ισόβιο καθολικό lockdown
είναι γεγονός. Ο κανόνας της επιβίωσης σε τέτοιες περιπτώσεις, επιβάλλει
κατά πρώτον τον περιορισμό των δραστηριοτήτων και των μετακινήσεων
προκειμένου να ανακοπεί η εξάπλωση της νόσου και κατά δεύτερον την
ιεράρχηση των ενεργειών ανάλογα με την αναγκαιότητά τους.
Η ιεράρχηση γίνεται με βάση τις πρωτεύουσες και τις δευτερεύουσες
ανάγκες, παίρνοντας πάντα το ανάλογο ρίσκο που τις ακολουθεί. Το μοντέλο
προσαρμογής που επέβαλαν οι αρμόδιοι κρατικοί λειτουργοί – εκλεγμένοι
και διορισμένοι – με τη βοήθεια των συστημικών Μ.Μ.Ε. δημιουργεί
ανισότητες και αδικίες σε κάποια βασικά ζητήματα, εάν κρίνουμε και από
τις αντιδράσεις, ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Τι είναι πιο
αναγκαίο και συνάμα πιο επικίνδυνο δηλαδή:
Nα συνωστίζονται τέσσερα άτομα στην καφετέρια χωρίς μάσκες και σε μια
απόσταση που τα σταγονίδια να εκτοξεύονται από τον έναν στον άλλο ή να
παρακολουθεί όποιος επιθυμεί την Θεία Λειτουργία, όρθιος μέσα σε μία
εκκλησία χωρίς μάσκα τηρώντας όμως τις στοιχειώδεις αποστάσεις;
Έχουν καταλάβει όσοι διαμορφώνουν το πλαίσιο λειτουργίας για τις
παρούσες συνθήκες ότι οι ανάγκες του ανθρώπου έχουν να κάνουν με το
σύνθετο της υποστάσεως του, το οποίο χωρίζεται σε σωματικό και
πνευματικό; Αντιλαμβάνονται οι υπεύθυνοι ότι αν οι συνθήκες πίεσης
αυξηθούν ο κόσμος θα επαναστατήσει και δεν θα τηρήσει ούτε τα
στοιχειώδη;
Με το να δημιουργούνται εν γένει τέτοιες ανισότητες δίνουν τροφή και
ενισχύουν τάσεις όπως όλων αυτών που πιστεύουν ότι δεν υπάρχει κορωνοϊός
ή ανήκουν στο κίνημα κατά της μάσκας. Όσο βάρος ρίχνουν λοιπόν στην
εστίαση, για τους προφανείς λόγους κοινωνικής αποσυμπίεσης, ανάλογα θα
έπρεπε να λαμβάνουν υπόψη τους και τις πνευματικές ανάγκες των ανθρώπων
του τόπου αυτού.
Το ότι υπάρχει ρίσκο να μεταδοθεί ο κορωνοϊός από μια συνάθροιση στην
εκκλησία είναι γεγονός, όπως είναι γεγονός -και μάλιστα με μεγαλύτερες
πιθανότητες- ότι ο ιός δύναται να μεταδοθεί από μια συνάθροιση σε
καφετέρια ή σε δημόσια υπηρεσία ή σε μια τράπεζα ή ακόμα περισσότερο στα
Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
Όλα ενέχουν ρίσκο. Το θέμα είναι πως ιεραρχεις τις ανάγκες σου με τα
ρίσκα που ενέχει η κάθε μία. Και εδώ να υπενθυμίσω ότι η εκκλησία
διαμέσου του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου – το ΙερόΠηδάλιοαποτελεί
και τη νομοθετική βίβλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας- έχει προβλέψει ακόμα
και επιτίμιο για αυτόν που φέρει επιδημικό νόσημα και δεν απομονώνεται
αυτοβούλως.
Για την Θεία Κοινωνία
Με αφορμή πρόσφατη τοποθέτηση προβεβλημένου καθηγητή που δήλωνε ότι η
Θεία Κοινωνία θα έπρεπε να έχει διακοπεί εδώ και καιρό, γιατί αποτελεί
βασικό σημείο μετάδοσης του ιου, θα ήθελα να σχολιάσω τα εξής: Σίγουρα
με επιστημονικά επιχειρήματα δεν μπορώ να μπω ούτε στο μυαλό, ούτε στα
χωράφια του καθηγητή γιατί – όπως καταδεικνύει η άποψή του- δεν μπορεί
να κατανοήσει ούτε την έννοια της Μετουσίωσης και κατά συνέπεια δεν
αντιλαμβάνεται ότι η Θεία Κοινωνία δεν είναι ψωμί με κρασί αλλά ένα
Μυστήριο που ο Θεός κάνει αισθητά την παρουσία Του με ζώσα μορφή.
Όσο καταλαβαίνω από έννοιες πυρηνικής φυσικής άλλο τόσο καταλαβαίνει
κι αυτός από πνευματικότητα και θεολογία. Έχει αναρωτηθεί ποτέ ο κύριος
καθηγητής ή και όλοι οι οπαδοί αντίστοιχων απόψεων πως εδώ και αιώνες η
Εκκλησία λειτουργεί ολοκληρωμένα ως οργανισμός απόλυτα συνδεδεμένος με
την κοινωνία – αφού η κοινωνία μετέχει στο μυστήριο τις Θείας Κοινωνίας
αδιαλείπτως – χωρίς όμως να μετατρέπονται σε εστίες μόλυνσης;
Έχουν προβληματιστεί άραγε για το γεγονός ότι οι Ορθόδοξοι ιερείς σε
όλο τον κόσμο μετά την Θεία Μετάληψη του ποιμνίου πραγματοποιούν
κατάλυση του υπολοίπου, χωρίς όμως να μετατρέπονται σε κοινωνοί των
μεταδιδόμενων νοσημάτων όλου του ποιμνίου τους;
Παρόμοιες απόψεις ακούγονται και για την προσκύνηση των εικόνων.
Πως μπορεί να κατανοήσει κάποιος, ο οποιος δεν πιστεύει σε Θεό, ότι
οι θαυματουργές εικόνες δεν μεταδίδουν ιούς όταν τις προσκυνάς, αφού
έχουν τη δύναμη να θεραπεύουν ανίατες νόσους;
Όλα τα παραπάνω δεν υποχρεούται να τα πιστέψει, αφού η πίστη δεν έρχεται με υποχρεωτικότητα ή επιχειρήματα.
Δεν είναι όμως και ανάγκη να μπαίνει στη διαδικασία να τα εξηγήσει με
την λογική των πραγμάτων, η οποία κάθε τόσο αλλάζει. Και όπως είχε πει ο
Άγιος Μάξιμος Ομολογητής: «Μη μου ζητάς να σου αποδείξω την ύπαρξη
του Θεού με λογικά επιχειρήματα και εξηγήσεις, από τη στιγμή που ο Θεός
είναι πάνω από την κτιστή στη λογική».
Το ότι ένας ιερέας μπορεί να κολλήσει κορωνοϊό, όπως μπορεί να
κολλήσει οποιαδήποτε ίωση μέσα από την συναναστροφή του με ανθρώπους
είναι μια πραγματικότητα, όπως είναι και μία πραγματικότητα ότι η Θεία
Κοινωνία με το συγκεκριμένο τελετουργικό το οποίο διενεργείται εδώ και
αιώνες δεν μεταδίδει νοσήματα αφού είναι πηγή ζωής.
Και επειδή όπως έχω γράψει και σε παλαιότερο άρθρο μου
η διαδρομή μας σ’ αυτή τη νέα περιπέτεια θα είναι πολύ μεγάλη, καλό
είναι οι έχοντες και κατέχοντες θέσεις ευθύνης να αντιλαμβάνονται με
ακρίβεια τον κοινωνικό σφυγμό και να καταλαβαίνουν που χρειάζεται η
βαλβίδα εκτόνωσης μετά από τόση συσσωρευμένη αρνητική ενέργεια γιατί οι
νόμοι της φυσικής είναι αμείλικτοι.
Υπάρχει κορωνοιός;
Σκεφτείτε ότι δεν είναι λίγες οι φορές που έρχομαι σε σύγκρουση με
φίλους, που είναι της άποψης ότι ο κορωνοϊός δεν υπάρχει, ότι η μάσκα δε
χρειάζεται, ότι τα ντοκουμέντα και τα στοιχεία που παρουσιάζονται
παγκοσμίως είναι ψευδή. Δυστυχώς σήμερα κατά την άποψή μου έχουμε
μπερδέψει δύο πράγματα: το πρώτο είναι το πως και υπό ποιες συνθήκες
δημιουργήθηκε ο ιός και υπό ποιες προϋποθέσεις έγινε η διασπορά του.
Το δεύτερο είναι το εάν υπάρχει ο ιός και το αν τελικά είναι τόσο
επικίνδυνος όσο τον παρουσιάζουν. Εκτός του ότι η πρώτη υπόθεση αποτελεί
ένα ζήτημα δευτερευούσης σημασίας, συνάμα δεν έχω τη δυνατότητα ούτε να
την απορρίψω, αλλά ούτε και να την υιοθετήσω, αφού δεν υπάρχουν ακόμα
αντικειμενικά δεδομένα. Για τη δεύτερη τα στοιχεία που έρχονται στην
επιφάνεια κάθε τόσο επιβεβαιώνουν τόσο την ύπαρξη, όσο και την
επικινδυνότητά του νέου αυτού ιού. Σε αυτό το σημείο θα πρότεινα σε
όλους τους φίλους που καταπιάνονται με τέτοιου είδους αναζητήσεις να
ιεραρχήσουν τα πράγματα. Ας αντιμετωπίσουν τον άμεσο κίνδυνο που
διατρέχουν κυρίως τα συγγενικά τους πρόσωπα μεγαλύτερης ηλικίας ή τα
άτομα που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες και όταν τον ξεπεράσουν θα έχουν
όλο το χρονικό περιθώριο να αναζητήσουν τους λόγους ύπαρξης και
διασποράς του κορωνοϊού.
Εργαλειοποιείται ο κορωνοϊός.
Εργαλειοποιείται άραγε ο κορωνοϊός προκειμένου να ελεγχθούν οι μάζες
από ένα στενό συστημικό πυρήνα και από κάποιες ελίτ που επιθυμούν
κατάργηση σε ελευθερίες και δικαιώματα που κατακτήθηκαν διαχρονικά μέσω
κοινωνικών αγώνων;
Φυσικά και εργαλειοποιείται όπως γίνεται πάντα σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου
και την πτώση των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη τα πάντα άλλαξαν σε ότι
αφορά τα προσωπικά δεδομένα και την αντίληψη στην ασφάλεια των κρατών,
των εταιρειών και των κοινωνιών, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν
υπήρξε η ισλαμική τρομοκρατία από τους Τζιχαντιστές και ότι δεν ήταν
επικίνδυνη.
Η ανθρωπότητα σήμερα οφείλει να αντιμετωπίσει τις δύο μεγάλες
προκλήσεις που φέρνει η πανδημία λαμβάνοντας υπόψη την αμεσότητα και το
βαθμό επικινδυνότητάς τους. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει όχι μόνο να λάβει
μέτρα για τη μείωση της θνησιμότητας, αλλά ταυτόχρονα οφείλει να παλέψει
για τα κοινωνικά και ατομικά δικαιώματα και τις ελευθερίες που θα
χαθούν από την εργαλειοποίηση της νόσου. Η Κίνα και το Ισραήλ αποτελούν
δύο σημαντικά παραδείγματα χωρών στις οποίες εν ριπή οφθαλμού
καταργήθηκε κάθε έννοια ατομικής ελευθερίας και προσωπικών δεδομένων με
πρόσχημα την αποφυγή εξάπλωσης της πανδημίας. Δυστυχώς δεν νομίζω ότι
έχουμε την πολυτέλεια της επιλογής για να επιλέξουμε το ένα ή το άλλο.
«Η νεότερη ιστορία», έγραφε ο λόρδος Άκτον, «αρχίζει κάτω από την πίεση της οθωμανικής κατακτήσεως». Η Συνθήκη του Κάρλοβιτς (1699)
υπήρξε ένα τελικό, αποφασιστικό σημείο στροφής στη στρατιωτική
ισορροπία μεταξύ της Ευρώπης και του ισλαμικού κόσμου. Δεκαέξι χρόνια
πρωτύτερα οι Οθωμανοί, είχαν δείξει ότι ήταν ακόμη ικανοί να κάνουν μια
ισχυρή πρόκληση στη Δύση. Μετά τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς, η Οθωμανική
Αυτοκρατορία βρέθηκε συνεχώς αμυνόμενη, σπάνια ικανή να φτάσει την
οπλισμένη ισχύ οποιασδήποτε ευρωπαϊκής δυνάμεως. Η ίδια περίοδος υπήρξε
μάρτυρας της παραλύσεως και της μερικής αποσύνθεσης των δυο άλλων
μεγάλων μουσουλμανικών αυτοκρατοριών, των Μογγόλων στην Ινδία και των
Σαφαβιδών στην Περσία. Η πολιτική ακαταστασία στα κύρια μουσουλμανικά
κράτη εμάρανε την οικονομική ευημερία. Ολόκληρο το δέκατο όγδοο αιώνα,
οι μουσουλμανικές οικονομίες έφθιναν παντού κάτω από την ευρωπαϊκή
πίεση. Τίποτα στο παρελθόν δεν είχε προπαρασκευάσει τον μουσουλμανικό
κόσμο για τέτοιες συμφορές. Ως το τέλος του 17ου αιώνα, η
έκβαση της μακράς συρράξεως μεταξύ του Ισλάμ και της Χριστιανοσύνης
έτεινε γενικά να ευνοήσει τη μουσουλμανική υπόθεση. Αυτό άλλωστε
αναμενόταν από τους οπαδούς του Αλλάχ, του οποίου ο προφήτης Μωάμεθ
διεκήρυττε ότι η νίκη στη μάχη εναντίων απίστων ήταν σαφής μαρτυρία και
διαβεβαίωση της θείας εύνοιας. Η απότομη στροφή της πορείας της ιστορίας
έφερε τους μουσουλμάνους αντιμέτωπους με ένα απελπιστικό και άλυτο
πρόβλημα. Τους είχε εγκαταλείψει ο Αλλάχ; Αν ναι; Γιατί; Και όποια κι αν
ήσαν τα πταίσματα των πιστών, πώς ήταν δυνατό ο Θεός να ευνοεί τους
Χριστιανούς;1
Στην πραγματικότητα οι συχνές ανταρσίες στο εσωτερικό της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας, οι ανατροπές βεζίρηδων, οι πολυάριθμες λαϊκές εξεγέρσεις
και οι στάσεις των γενίτσαρων σε συνδυασμό με τις συνεχείς συμφορές στον
πόλεμο εναντίων ευρωπαϊκών δυνάμεων, απέσπασαν τους σουλτάνους από τις
προσπάθειες που χρειάζονταν για να ενισχύσουν τη στρατιωτική τους
οργάνωση. Κατά συνέπεια η λεγόμενη Μεταρρύθμιση έμεινε θνησιγενής. Η
μεγάλη πλειονότητα των μουσουλμάνων βρισκόταν σε μια κατάσταση
καταληψίας, ανίκανη ν’ αντιμετωπίσει, είτε διανοητικά είτε στην πράξη,
τις νέες συνθήκες που δημιουργήθηκαν από την ευρωπαϊκή στρατιωτική και
πολιτιστική υπεροχή.
Μετά την κρίση των Νέων Οθωμανών του 1873-1878 και τον θάνατο του Φουάτ πασά και του Ααλή πασά,
του λεγόμενου και «πονηρού βεζίρη» (1871) η επιθυμία κάποιων για
δημοκρατική μεταρρύθμιση αποδείχτηκε μια αφελής πεποίθηση. Ακολουθεί ένα
ιδιαίτερα σκοτεινό πολιτικό και δημοσιονομικό χάος, όπου από μια ομάδα
διακεκριμένων Οθωμανών πολιτικών ανοίγεται η λεγόμενη Συνταγματική
επανάσταση2.
Μέχρι που φτάνουμε στην απαρχές του κεμαλισμού και στους πρώτους
Νεότουρκους, οι οποίοι έχοντας κατανοήσει την αποτυχία και τις αιτίες
της ολοκληρωτικής ήττας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν ήδη στραφεί
στη μελέτη της δυτικής σκέψης και φιλοσοφίας. Η συμβολή της καρτεσιανής
φιλοσοφίας στη γενοκτονία των Αρμενίων είναι το αντικείμενο με το οποίο
καταπιάνεται η Siobhan Nash-Marshall στο βιβλίο της The Sins of the Fathers: Turkish Denialism and the Armenian Genocide3.
(το πρώτο από την τριλογία της Marshall που είναι αφιερωμένη στην
«Προδοσία της Φιλοσοφίας»). Για την καθηγήτρια φιλοσοφίας του
Manhattanville College της Νέας Υόρκης, η γενοκτονία των Αρμενίων δεν
είναι καθόλου αποκομμένη από το σήμερα, αντιθέτως αποτελεί εμβληματική
ένδειξη της τεράστιας κρίσης που περνάει η δυτική σκέψη.
Η φιλοσοφία έχει ματωμένα «χέρια»
Για την Marshall η φιλοσοφία έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στη
γενοκτονία των Αρμενίων, αλλά και στην μετέπειτα άρνησή της από τους
Τούρκους. Η φιλοσοφία, λέει, έχει ματωμένα «χέρια» και πίσω από αυτό το αίμα βρίσκεται ο καρτεσιανός Διαφωτισμός.
Όταν μιλάμε για καρτεσιανό Διαφωτισμό, εννοούμε έναν σαφή διαχωρισμό
του κόσμου της λογικής από τον υλικό κόσμο, του κόσμου της εμπειρίας από
εκείνον της σκέψης. Η προσέγγιση του Καρτέσιου ήταν πράγματι
καταστροφική και σε συνδυασμό με ορισμένα στοιχεία του Διαφωτισμού, αλλά
και της Γαλλικής Επανάστασης, η φιλοσοφία παύει να είναι η αγάπη για τη
σοφία, και γίνεται ένα δημιουργικό μέσο, ένα εργαλείο για να αλλάξει ο
κόσμος. Fichte, Herder, Bentham, Hegel, Marx: σχεδόν όλη η σκέψη του
δέκατου ένατου αιώνα έχει ως πρωταρχικό σκοπό να μετατρέψει τον κόσμο σε
κάτι άψογο και τέλειο. Ώσπου φτάνουμε στη γενοκτονία, η οποία
δικαιολογείται, τόσο «λογικά» όσο και απολύτως φρικιαστικά, μέσα από ένα
συγκεκριμένο όραμα για τον κόσμο4.
Για κάποιους η Siobhan Nash-Marshall είναι η νέα Hannah Arendt.
Μάλιστα σε πρόσφατη συνέντευξή της δεν το αρνήθηκε, ωστόσο ασκεί
κριτική στην Arendt για ένα πράγμα: ότι δεν έφτασε μέχρι τη ρίζα του
προβλήματος της γενοκτονίας. Για την Nash-Marshall η ρίζα της
γενοκτονίας βρίσκεται στον «πρωταγορισμό» του Καρτέσιου. Για να μας
δώσει να καταλάβουμε τί εννοεί με αυτό τον «καρτεσιανό πρωταγορισμό»,
μας καλεί να θυμηθούμε την ιστορία τον Bruce Jenner, του ολυμπιονίκη στο
δέκαθλο, ο οποίος μία μέρα αποφάσισε να πει στον κόσμο δημοσίως ότι
αισθάνεται γυναίκα. «Εγώ ειλικρινά ένιωσα βαθιά προσβεβλημένη» λέει η
Nash-Marshall. Και συνεχίζει: «τι σημαίνει «αισθάνομαι γυναίκα για τον
Jenner;». Είχε ποτέ ο Jenner έμμηνο ρύση; Ιδού, σήμερα μετράει μόνο αυτό που κάποιος νομίζει, όχι αυτό που είναι. Εάν νομίζετε ότι είστε γυναίκα, τότε είστε.
Αλλά το να σκεφτεί κανείς ένα πράγμα, δεν σημαίνει ότι είναι αυτό το
πράγμα, γιατί ο άνθρωπος -εξού και ο «πρωταγορισμός»- δεν είναι μέτρο
όλων των πραγμάτων». Πράγματι σε αντίθεση με τον δημοκρατικό
«πρωταγορισμό» της αρχαιότητας5,
με τον Καρτέσιο αρχίζουμε να μιλάμε για έναν βουλησιαρχικό
«πρωταγορισμό». Θα λέγαμε ότι κατ’ ουσίαν ο Καρτέσιος είναι η αποθέωση
της βούλησης για κυριαρχία, η αποθέωση του homo faber.
Επιτέλους φαίνεται ότι φτάσαμε σε εκείνη την εποχή που
πρόβλεπε ο Καρτέσιος όπου ο άνθρωπος θα κάνει χρήση «της ισχύος και της
δράσης της φωτιάς, του νερού, του αέρα, των αστεριών και όλων των άλλων
σωμάτων» ακριβώς όπως με τα εργαλεία των τεχνιτών, ώστε να γίνει ο
κύριος της φύσης6.
Η Hanna Αrendt στο The Life of the Mind (σ.16) 7 αναφερόμενη στους συνεχιστές του Καντ και ιδίως στον Heidegger, γράφει: «ακολουθώντας
το καρτεσιανό ιδεώδες της απόλυτης βεβαιότητας, σαν να μην υπήρξε ποτέ ο
Καντ, πίστευαν ότι τα αποτελέσματα των συλλογισμών τους είχαν την ίδια
εγκυρότητα με τα αποτελέσματα των γνωστικών διαδικασιών». Ο
Καρτέσιος θεωρεί όλες τις προβλέψεις -σε ό,τι έχει να κάνει με το
κοινωνικό και το πολιτικό πεδίο- ως ισάξιες και αυτούσιες με τις σκέψεις
μας. Είναι επομένως μοιραίο αυτή η εργαλειακότητα να οδηγήσει σε
πανωλεθρίες. Για εμάς είναι σαφές ότι δεν γίνεται να κατανοήσουμε τη
γενοκτονία και τον ολοκληρωτισμό χωρίς τη φιλοσοφία του Καρτέσιου.
Οι απαρχές της γενοκτονίας
Από τις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα -μετά την διεκδίκηση της
ανεξαρτησίας της Ελλάδας- για την Οθωμανική Αυτοκρατορία το πρόβλημα και
κυρίαρχος εφιάλτης της, γίνεται η κατασκευή μιας δικής της ταυτότητας,
της Τουρκικής. Η Αρμενία αποτελεί μεγάλο εμπόδιο στη δημιουργία
της λεγόμενης πατρίδας (vatan). Για να υπάρξει μια vatan, η Αρμενία
πρέπει να εξαφανιστεί. Θα πρέπει να έχουμε υπόψη ότι οι Νεότουρκοι,
άμεσα υπεύθυνοι για τη γενοκτονία των Αρμενίων8, έχουν κατηχηθεί και γαλουχηθεί από τη δυτική φιλοσοφία του δέκατου ένατου αιώνα.
Έτσι πιστεύουν ότι έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα να χτίσουν ένα κόσμο
κατ’ εικόνα και ομοίωση της ιδέας τους. Έναν κόσμο που θεωρούν ότι τους
αξίζει, με κάθε τρόπο και με κάθε μέσο.
Οι πρώτες μαζικές δολοφονίες Αρμενίων καταγράφονται το 1908, ωστόσο
όλα είχαν αρχίσει ήδη από 1878, μετά το Κογκρέσο του Βερολίνου
που αποκαθιστά την ειρήνη του Αγίου Στεφάνου που υπέγραψε η Ρωσία, ως
νικητής επί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τα Βαλκάνια έτσι εισέρχονται
υπό ρωσική και ευρωπαϊκή επιρροή/τροχιά, η Αρμενία κερδίζει κάποιες
παραχωρήσεις και υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις που όμως δεν υλοποιήθηκαν
ποτέ. Οι μαρτυρίες του Άγγλου προξένου Fitzmaurice, ο οποίος αναφέρει
τις σφαγές εναντίον των Αρμενίων από τον σουλτάνο Abdul Hamid II και
πολλές άλλες επιστολές από το 1878 έως το 1915 προς τις γαλλικές και τις
βρετανικές κυβερνήσεις, δείχνουν, ότι η Ευρώπη γνώριζε τί συνέβαινε,
εδώ και 37 χρόνια, στο λαό των Αρμενίων. Η Marshall υποστηρίζει
ότι για λόγους καθαρά «realpolitik» η Ευρώπη δεν έκανε απολύτως τίποτα
και ότι μόνο το Βατικανό, με τον Πάπα Βενέδικτο τον XV, προσπάθησε,
ανεπιτυχώς, να αποτρέψει τη γενοκτονία των Αρμενίων.
Αξίζει να σκεφτούμε ότι η Αρμενία ήταν το πρώτο χριστιανικό έθνος σε αυτή την περιοχή του κόσμου.
Οι ιστορικοί λόγοι, ωστόσο, χρονολογούνται ήδη από το 1717, όταν ο
Δόγης της Βενετίας παραχωρεί το νησί του San Lazzaro στους Αρμένιους.
Τότε ο Ηγούμενος Mechitar θα καταρτίσει την πρώτη γραμματική της
αρμενικής γλώσσας. Από εκεί και έπειτα αρχίζει μια βαθιά και μακρόχρονη
εκπαιδευτική πορεία που θα οδηγήσει την Αρμενία -στις αρχές του εικοστού
αιώνα- να έχει αντιμετωπίσει πλήρως τον αναλφαβητισμό, πράγμα που η
υπόλοιπη Δύση δεν είχε ακόμη κατορθώσει. Όπως ήταν αναμενόμενο, αυτή η μεγάλη πολιτιστική ανθοφορία είχε και τα ανάλογα οικονομικά αποτελέσματα.Το 1915 περίπου το 80% της οθωμανικής οικονομίας βρισκόταν σε χριστιανικά χέρια. Αυτό το γεγονός ενοχλούσε ιδιαίτερα τους Νεότουρκους, ήταν ένα πραγματικά μεγάλο αγκάθι και εμπόδιο στα σχέδιά τους.
Στο βιβλίο της η Marshall, μελετώντας τις απογραφές,
υποστηρίζει ότι περίπου 3,7 εκατομμύρια χριστιανοί, το 74% του πληθυσμού
της Ανατολίας και των ανατολικών επαρχιών, εκτελέστηκαν ή απελάθηκαν –
εκείνα τα χρόνια, μεταξύ του 1914 και 1927. Στην ερώτηση:
«γνωρίζουμε ακριβώς τους συνολικούς αριθμούς της γενοκτονίας των
Αρμενίων;» απαντά: «θα απαντήσω με μια ερώτηση: τί γνωρίζουμε για τους
νεκρούς στα σταλινικά Γκουλάγκ; Τι γνωρίζουμε για τις μαζικές δολοφονίες
κατά τη διάρκεια της κυριαρχίας του Μάο; Με μαθηματική ακρίβεια, σχεδόν
τίποτα. Οι απογραφές και οι στατιστικές γίνονται στοιχεία του πολιτικού
αγώνα: μπορούμε μόνο να εκτιμήσουμε κατά προσέγγιση τους αριθμούς. Μην
ξεχνάμε ότι η απογραφή στην Τουρκία, στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε ανά
θρησκευτική πίστη: μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών, έτσι υπάρχουν
τουλάχιστον επτά διαφορετικές απόψεις. Ωστόσο το πραγματικό ερώτημα,
είναι: «ποιοι είναι οι Τούρκοι; Ως τι αναγνωρίζουν τον εαυτό τους; Σε
ποια πολιτιστική, γαστρονομική, μουσική ή καλλιτεχνική ταυτότητα
ανήκουν; Η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία, χθες όπως και σήμερα, είναι ένα
πραγματικό μωσαϊκό, απολύτως ασύνδετων μεταξύ τους στοιχείων».
Αν κανείς αμφιβάλει για τις μαρτυρίες των υπαλλήλων της Νίαρ Ιστ
Ριλίφ σχετικά με τις θηριωδίες που διέπραξαν οι Τούρκοι στη Μικρά Ασία
από την ανακωχή του 1918 και μετά, δεν έχει παρά να διαβάσει τα ακόλουθα
επίσημα τουρκικά τηλεγραφήματα, που αναφέρονται στις σφαγές και στην
εκτόπιση των Αρμενίων το 1915-1916. Αυτά τα τηλεγραφήματα είχαν σταλεί
από τον Ταλαάτ Πασά, υπουργό των Εσωτερικών και
αργότερα μεγάλο βεζίρη την εποχή εκείνη, και απευθύνονταν προς την
τουρκική νομαρχία του Χαλεπίου. Γράφει ο Bierstadt9:
«Αμφιβάλω αν στα χρονικά της παγκόσμιας ιστορίας υπάρχει περισσότερο
αποτρόπαιη καταγραφή διωγμών και εγκλημάτων και πιο ενοχοποιητική
απόδειξη της απαίσιας και αμείλικτης νοοτροπίας των σύγχρονων
Νεότουρκων, που κρύβονται τώρα πίσω από το προσωπείο του κεμαλισμού».
9 Σεπτεμβρίου 1915: «Πρέπει να εκκαθαριστούν όλοι».
15 Σεπτεμβρίου 1915: «Όχι τύψεις συνείδησης».
15 Σεπτεμβρίου 1915: «Στην έρημο» (αφορά την εκδίωξη στην
έρημο κάθε Αρμένισσας, παντρεμένης με τους λεγόμενους ανθρώπους του
«λαού» ή ακόμη και με αξιωματούχους).
18 Νοεμβρίου 1915: «Οι συνήθεις μέθοδοι πρέπει να αποκρύπτονται».
1 Δεκεμβρίου 1915: «Η ανεκτικότητα είναι ασυγχώρητη».
29 Δεκεμβρίου 1915: «Πρέπει να εκκαθαριστούν όλοι».
4 Ιανουαρίου 1916: «Η διάθεση των πτωμάτων» (αφορά την άμεση ταφή των πτωμάτων, διότι ξένοι αξιωματικοί τα φωτογράφιζαν κατά μήκος των δρόμων).
6 Ιανουαρίου 1916: «Στην εξορία χωρίς ενδιάμεσο σταθμό».
16 Ιανουαρίου 1916: «Απαιτούνται ταχέα αποτελέσματα».
Ο τρόπος με τον οποίο αυτά τα έγγραφα περιήλθαν στα χέρια των Συμμάχων παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον.
Όταν το φθινόπωρο του 1918, οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν ότι η κατάρρευσή
τους και η σύντομη κατάληψη της χώρας τους από τους Συμμάχους ήταν
αναπόφευκτη, κατέστρεψαν σχεδόν όλα τα ενοχοποιητικά έγγραφα που
αφορούσαν αυτή την περίοδο. Οι επαρχιακοί αξιωματούχοι μιμήθηκαν το
παράδειγμα των υπουργών. Αλλά σε
Ο Δήμος Περιστερίου για στην εξυπηρέτηση των πολιτών. Στην ψηφιακή πλατφόρμα www.peristeri.gr, επιλέγοντας ηλεκτρονικές υπηρεσίες με τους κωδικούς του taxis net τους δίνεται η δυνατότητα να συνδεθούν και να αιτηθούν ηλεκτρονικά τα πιστοποιητικά τους από το Δημοτολόγιο, το Ληξιαρχείο και το ΤΑΠ. Οι πολίτες δεν απαιτείται να μετακινηθούν και έχουν ανάγκη της συνδρομής του Δήμου Περιστερίου, εκτός από τις τηλεφωνικές γραμμές της κοινωνικής υπηρεσίας, τους δίνεται η δυνατότητα να καταθέσουν ηλεκτρονικά το αίτημά τους σε όποια επιθυμούν αρμόδια υπηρεσία! Στο πλαίσιο προστασίας της δημόσιας υγείας και προς αποφυγή της εξάπλωσης του κορονοϊού, σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών ΔΙΔΑΔ/Φ 69/ 126/16316 (ΑΔΑː ΩΩΔΩ46ΜΤΛ6-2ΞΧ) γνωστοποιεί ότι η εξυπηρέτηση των πολιτών θα γίνεται μόνο κατόπιν προγραμματισμένου ραντεβού μέχρι την 4 η Οκτωβρίου 2020 στα εξής τηλέφωνα και ηλεκτρονικές διευθύνσεις: Δ/ΝΣΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Α )ΤΜΗΜΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ: Τηλ. Επικοινωνίαςː 210 5701166 & 210 5701165, e-mail: protokollo@peristeri.gr Β) ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟΥ- ΛΗΞΙΑΡΧΕΙΟΥ Δημοτολόγιοː - ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣː 210 5701052 - ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ & ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, Τηλ. Επικοινωνίαςː 210 5701051, 210 5701050 - ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΝΤΟΠΙΟΤΗΤΑΣ & ΒΕΒΑΙΩΣΕΙΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ Τηλ. Επικοινωνίαςː 210 5701051 - ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΕΓΓΥΤΕΡΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ, Τηλ. Επικοινωνίας ː210 5701050, 210 5701054 - ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΗ ΧΡΗΣΗ & ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΑ ΜΗΤΡΩΑ ΑΡΡΕΝΩΝ: Τηλ. Επικοινωνίαςː 210 5701054, 210 5701050 - ΜΕΤΑΔΗΜΟΤΕΥΣΕΙΣ & ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΟΥΜΕΝΩΝ & ΕΚΛΟΓΙΚΑ: Τηλ. Επικοινωνίαςː 210 5701057, 210 5701058
Για το Διεθνές Διεπιστημονικό Συνέδριο: «Επιστήμη και Κοινωνία στον Πόλεμο της Πανδημίας»
Του Γιάννη Ξένου
Παρακολουθήσαμε με μεγάλη υπομονή το Διεθνές Διεπιστημονικό Συνέδριο:
«Επιστήμη και Κοινωνία στον Πόλεμο της Πανδημίας», που πραγματοποιήθηκε
το διήμερο 18 και 19 Σεπτεμβρίου. Ένα κατ’ όνομα και μόνο
επιστημονικό συνέδριο, αφού στην πραγματικότητα παρήλασαν κάθε είδους
συνωμοσιολόγοι έμποροι, σε συνδυασμό με συγκεκριμένη πολιτική κίνηση, το
ΕΠΑΜ, που θεωρεί ότι, μέσω του κινήματος της μάσκας, θα κατορθώσει να
αποκτήσει και πάλι κάποια πολιτική επιρροή. Δεν θα είχε νόημα
να ασχοληθούμε μαζί του, αν αυτή η παρωδία συνεδρίου δεν είχε
εκατοντάδες χιλιάδες προβολές σε διάφορα διαδικτυακά κανάλια που το
αναπαράγουν και δεν είχε προβληθεί εκτενώς από ΜΜΕ και τα κοινωνικά
δίκτυα.
Οι διοργανωτές
Αρχικά προβλήθηκε ως συνέδριο που θα γινόταν υπό την αιγίδα του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ) και θα πραγματοποιούνταν στην αίθουσα Φιλολογικού Συλλόγου «Παρνασσός». Στην πραγματικότητα, διοργανωτές ήταν κάποιοι γιατροί της συνδικαλιστικής παράταξης Ανεξάρτητη Συμμαχία Γιατρών, που συμμετέχει στον ΙΣΑ. Μέλη της οργανωτικής επιτροπής του συνεδρίου[1] ήταν μεταξύ άλλων οι: Ανδρέας Γιαννουλόπουλος[2], καρδιολόγος – πνευμονολόγος, μέλος του ΕΠΑΜ και ο βασικός διοργανωτής, Δημοσθένης Παπαμεθοδίου, νευρολόγος και παλιότερα υποψήφιος ευρωβουλευτής του ΕΠΑΜ, Αντώνης Παπαντωνίου, ναύαρχος ε.α., νομικός και μέλος του ΕΠΑΜ, Γεώργιος Παύλος, καθηγητής φυσικής στο ΔΠΘ που βρίσκεται κοντά στο ΕΠΑΜ και Ανδρέας Θωμόπουλος,
ενδοκρινολόγος. Οι παραπάνω δεν ήταν η μόνη συνεισφορά του ΕΠΑΜ στο
συνέδριο, αφού μίλησε και ο ψυχίατρος – πνευματικός ακτιβιστής Ιωάννης Αυγουστάτος,
που συμμετέχει τακτικά στις διαδικτυακές εκπομπές του καναλιού του ΕΠΑΜ
στο Youtube, ενώ είχαν ανακοινωθεί ως σύνεδροι, αλλά δεν μίλησαν
τελικά, ο δικηγόρος Φώτης Μαζαράκης, πρώην υποψήφιος βουλευτής του ΕΠΑΜ και ο οικονομολόγος Σπύρος Λαβδιώτης,
συχνός συνομιλητής του Καζάκη στις διαδικτυακές του εκπομπές, κ.ά.
Ο
χώρος που φιλοξένησε τους Έλληνες συμμετέχοντες του συνεδρίου δεν ήταν
φυσικά η αίθουσα του Παρνασσού, αλλά η εταιρεία «Εγχείρημα Χείρωνας»[3]
που παρουσιάζεται ως ένας πολυχώρος – εκδόσεις που σκοπό έχει την
αυτογνωσία, την αυτοβελτίωση κ.λπ. Το κανάλι στο youtube που μετέδιδε
απευθείας το συνέδριο και είχε την ευθύνη κάλυψης του ήταν ο Ερευνητικός Οργανισμός Ελλήνων[4],
μια εταιρεία που δραστηριοποιείται στα ψηφιακά Μέσα, τις εκδόσεις
βιβλίων και περιοδικών κ.λπ. και ειδικεύεται στις συνωμοσιολογικές και
«εναλλακτικές» θεωρίες.
Τι ειπώθηκε
Οι διοργανωτές δήλωναν ότι στο συνέδριό τους θα συμμετείχαν οι πλέον
ειδικοί περί κορωνοϊού από όλο τον κόσμο και θα διέλυαν τα ψέματα που
μας ταΐζουν οι κυβερνήσεις. Θα επικεντρωθούμε σε όσα ειπώθηκαν από
γιατρούς (και όχι ψυχιάτρους, νομικούς, απόστρατους, πολιτικούς κ.ά.)
και κυρίως σε όσους συμμετείχαν από το εξωτερικό, γιατί αυτοί προσέδωσαν
κύρος στο συνέδριο.
Το συνέδριο άνοιξε ο Γερμανός γυναικολόγος Γκουίντο Χόφμαν,
που αρχικά παρουσιάστηκε ως παιδίατρος. Γρήγορα καταλάβαμε ότι η μόνη
σχέση που έχει με παιδιά είναι όταν αυτά υποτίθεται τον επισκέπτονται
μαζί με τις μητέρες τους (αλήθεια, γιατί μια μητέρα να επισκεφτεί τον
γυναικολόγο της μαζί με τα παιδιά της;). Ο Χόφμαν είπε ότι η χρήση
μάσκας από τα παιδιά είναι καταστροφική γι’ αυτά, στήριξε τη θεωρία της
ανοσίας αγέλης, ενώ προειδοποίησε ότι το εμβόλιο για τον κορωνοϊό, όταν
υπάρξει τέτοιο, θα καταστρέψει το DNA των παιδιών! Τσαρλατάνος ολκής.
Ο Ιταλός φαρμακοποιός Στέφανο Μοντανάρι που εμφανίζεται ως νανοπαθολόγος
Στη συνέχεια μίλησε ο εμφανιζόμενος ως καθηγητής ιατρικής – νανοπαθολόγος Στέφανο Μοντανάρι.
Στην πραγματικότητα είναι ένας αμφιλεγόμενος Ιταλός φαρμακοποιός,
αντιεμβολιαστής και συνωμοσιολόγος, που έχει αναπτύξει τη θεωρία ότι τα
νανοσωματίδια (σκόνη κ.ά.) που εισπνέουμε δημιουργούν θρομβώσεις στα
πνευμόνια και σε μεγάλο βαθμό αυτά προκαλούν τους θανάτους που
αποδίδουμε στον κορωνοϊό. Γι’ αυτόν, οι μάσκες είναι πηγή μεγάλων
κινδύνων για την υγεία μας, γιατί αυξάνουν τα επίπεδα του διοξειδίου του
άνθρακα στο αίμα μας, είκοσι φορές πάνω από το ανώτατο όριο.
(Σημειωτέον ότι ο καρδιολόγος Παναγιώτης Ιακωβήςδοκίμασε
πειραματικά τον παραπάνω ισχυρισμό, έβαλε επτά μάσκες, μέτρησε το
επίπεδο του οξυγόνου και διαπίστωσε ότι παρέμεινε αμετάβλητος ο κορεσμός
του οξυγόνου[5]).
Σε ερώτηση που του έγινε, γιατί στην Ιταλία πέθαναν τόσοι πολλοί από
τον κορωνοϊό, η απάντησή του ήταν ότι τα νοσοκομεία πληρώνουν για να
γράφονται, στα πιστοποιητικά θανάτου, ως αιτία ο κορωνοϊός. Σε άλλη
ερώτηση, αν ο ιός είναι κατασκευασμένος, απάντησε ότι πολύ πιθανόν να
έχει κατασκευαστεί. Στην ερώτηση όμως του Ανδρέα Γιαννουλόπουλου αν το
5G προκαλεί δύσπνοια, ακόμα και αυτός ο μετρ της συνωμοσιολογίας
απάντησε ότι δεν είναι ειδικός να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα. H
επιστημονική ένωση Patto Trasversale per la Scienza[6] (PTS) που μάχεται κατά της ψευδοϊατρικής και των τσαρλατάνων τον έχει μηνύσει για τις αντιεπιστημονικές θεωρίες του[7].
Ακολούθησε ο Βούλγαρος υφηγητής και επικεφαλής του παιδικού τμήματος στο νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων της Σόφιας, Ατάνας Μανγκάροφ.
Γι’ αυτόν η χρήση μάσκας επιβλήθηκε στα παιδιά όχι για να τα
προστατέψει, αλλά για να τα εκφοβίσει. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι διεξάγει
έρευνες πάνω σε ιούς από το 1983 και δεν έχει φορέσει ποτέ του μάσκα.
Είχε ακόμα την άποψη ότι όσα περισσότερα τεστ διενεργούμε τόσα
περισσότερα κρούσματα βρίσκουμε και άρα καλύτερα να μειώσουμε τον αριθμό
τον τεστ, ενώ η ανακοίνωση των ημερήσιων θανάτων από τον κορωνοϊό είναι
μια άχρηστη πληροφορία.
Για τον χειροπράκτη–οστεοπαθητικό Μάρτιν Σόβαλντ από το Αμβούργο, ο ιός είναι κατασκευασμένος και συνιστά συνωμοσία των παγκοσμιοποιητών κατά της ανθρωπότητας.
Ο καθηγητής κλινικής φαρμακολογίας Δημήτρης Κούβελας
ήταν ο πρώτος που μίλησε μέσα σε κάποια στοιχειώδη επιστημονικά
πλαίσια. Τάχθηκε και αυτός υπέρ του σουηδικού μοντέλου, αλλά δεν απέφυγε
κάποιες λαθροχειρίες, όπως να συγκρίνει τον κορωνοϊό με τη ρινική
αλλεργία που και αυτή ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό του ασθενή και του
δημιουργεί ένα σοκ. Για τον τρόπο καταπολέμησης πρότεινε να φτιαχτούν
γιγάντια νοσοκομεία, όπως στη Γιουχάν, και να προσληφθούν 7.000 γιατροί.
Απόδειξη για το πόσο εύκολα και χωρίς σκέψη λέει κάποια πράγματα είναι
ότι ισχυρίστηκε ότι για τη μισθοδοσία αυτών των γιατρών (μισθός 3.000
ευρώ μηνιαίως) θα αρκούσαν τα 20 εκατ. ευρώ που μοίρασε η κυβέρνηση στα
ΜΜΕ. Μόνο που τα 20 εκατ. ευρώ αρκούν στη μισθοδοσία των 7.000 γιατρών
για ένα μήνα, για 12 μήνες το κόστος εκτοξεύεται στα 252 εκατ. ευρώ,
χωρίς να προσθέσουμε πόσες δεκάδες εκατ. ευρώ απαιτούνται για να
πληρωθούν και οι ασφαλιστικές εισφορές τους.
Ο Δανός Μάρτιν Γκέτσε
Ο Δανός Μάρτιν Γκέτσε ήταν ένας από τους σταρ του συνεδρίου. Γνωστός στην Ελλάδα από το βιβλίο του, Φονικά φάρμακα και οργανωμένο έγκλημα, (εκδόσεις Levantes) τα τελευταία χρόνια διεξάγει «σταυροφορία» κατά των φαρμακοβιομηχανιών. Σε παλαιότερο βίντεό του
ανέφερε ότι τα συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι παγκοσμίως η τρίτη αιτία
θανάτων, μετά τις καρδιακές παθήσεις και τις καρκινοπάθειες[8].
Κατά τον Γκέτσε, τα φάρμακα σκοτώνουν στις ΗΠΑ 200.000 ανθρώπους τον
χρόνο από ανεπιθύμητες παρενέργειες ή εξαιτίας ιατρικών λαθών. Ο λόγος
που η «αλήθεια» αυτή δεν είναι ευρύτερα γνωστή είναι ότι οι
φαρμακοβιομηχανίες λειτουργούν όπως η μαφία. Οι ισχυρισμοί του μπορεί να
έχουν κάποια δόση αλήθειας, αλλά δεν στηρίζονται σε αντικειμενικά
στοιχεία. O Γκέτσε διετέλεσε για ένα διάστημα επικεφαλής του
σκανδιναβικού τμήματος της Cochrane. Η Cochrane
είναι μια ανεξάρτητη παγκόσμια οργάνωση, που σκοπό έχει να ελέγχει και
να πραγματοποιεί μετα-αναλύσεις πάνω στις πολιτικές υγείας[9].
Ο Γκέτσε αποβλήθηκε από την Cochrane το 2018, γιατί η συμπεριφορά του
κρίθηκε ακατάλληλη και δυσφημιστική. Στην ομιλία του τάχθηκε κατά των
υποχρεωτικών εμβολιασμών και ισχυρίστηκε ότι η ΕΕ ακολουθεί αδιαφανείς
διαδικασίες για την παρασκευή του εμβολίου για τον κορωνοϊό. Παρ’ όλα
αυτά, στην ερώτηση του Γιαννουλόπουλου αν πρέπει να εμβολιαστεί ο
πληθυσμός για τον κορωνοϊό, απάντησε ότι αν κατασκευαστεί ένα ακίνδυνο
και φτηνό εμβόλιο, πρέπει να χρησιμοποιηθεί.
Ο Τζούλιο Τάρο
Ο Τζούλιο Τάρο παρουσιάστηκε ως δεύτερος σταρ του
συνεδρίου. Διαφημίστηκε ότι έχει προταθεί για νόμπελ Ιατρικής, μόνο που
οι υποψηφιότητες για νόμπελ Ιατρικής παραμένουν μυστικές για 50 χρόνια
από το έτος πρότασης. Ο Τάρο έχει απασχολήσει την ιταλική κοινή γνώμη
για μια σειρά από σκάνδαλα, τη δεκαετία του ’80 ερευνούσε τη λανθασμένη,
όπως αποδείχτηκε, υπόθεση ότι οι αίγες δεν ασθενούν από καρκίνους. Στη
συνέχεια κατηγορήθηκε ότι επιχείρησε να πουλήσει σε ασθενή που έπασχε
από καρκίνο αμπούλες ενός «θαυματουργού» φαρμάκου έναντι 40 εκατ.
λιρετών και το φάρμακο αποδείχτηκε ότι ήταν αποσταγμένο νερό. Ο ίδιος
δεν καταδικάστηκε λόγω έλλειψης επαρκών αποδεικτικών στοιχείων, αλλά
στον βοηθό του επιβλήθηκε ποινή έξι ετών. Κατέχει πλήθος πτυχίων που
σύμφωνα με ερευνητές είναι από ανύπαρκτα ή μη αναγνωρισμένα
πανεπιστήμια, καθώς και τίτλων όπως «ο καλύτερος ιολόγος της χρονιάς»,
που όμως είναι βραβεία απάτη[10]. Στην ομιλία του τάχθηκε κατά των εμβολιασμών και της χρήσης μάσκας από τα παιδιά.
Ο Ταϊλανδογερμανός καθηγητής, Σουτσαρίτ Μπακκίν,
ήταν η ευχάριστη νότα του συνεδρίου αφού μας ενημέρωσε ότι η πανδημία
έχει τελειώσει στην Ευρώπη και την Ελλάδα και ότι το «δεύτερο κύμα» της
πανδημίας είναι ένα ψέμα! Άλλος ένας αμφιλεγόμενος επιστήμονας που οι
απόψεις του χαρακτηρίζονται μη επιστημονικές[11].
Ο Γερμανός παθολόγος και πολιτευτής του SPD (Σοσιαλδημοκράτες), Βόλφγκανγκ Βόνταργκ – είναιένας
ακόμα Γερμανός γιατρός που, εκκινώντας από μια αντιπαγκοσμιοποιητική
βάση, προσχώρησε σε θεωρίες συνωμοσίας και βρίσκεται κοντά στην
«Εναλλακτική για την Γερμανία» (AfD).
Τι ήταν λοιπόν αυτό το υποτιθέμενο διεπιστημονικό συνέδριο που τόσο
διαφημίστηκε από τους διαφόρων ειδών αρνητές του κορωνοϊού; Δυστυχώς
ήταν μια μεγάλη φούσκα, που οργανώθηκε από το ΕΠΑΜ κάτω από την μπαγκέτα
του Ανδρέα Γιαννουλόπουλου, που με τις παρεμβάσεις
και ερωτήσεις του κατηύθυνε το συνέδριο, και όπου παρήλασαν μια σειρά
από αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, κυρίως από την Ιταλία και τη Γερμανία,
που διακινούν θεωρίες συνωμοσίας. Αλλά όσο ο επιστημονικός κόσμος δεν
απαντά συνολικά και υπεύθυνα σε όσα παράλογα και παράδοξα ακούστηκαν,
αφήνει χώρο σε διάφορους αετονύχηδες (ψευδογιατρούς, πολιτικούς,
ιδεολόγους κ.ά.) να παρασύρουν χιλιάδες αφελείς και να δημιουργούν
κινήματα, όπως αυτό κατά της χρήσης μάσκας. Δεν αρκεί η ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών ότι
ο γιατρός – διοργανωτής (δηλαδή ο Γιαννουλόπουλος) «ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση έχει
με την επιτροπή παρακολούθησης του κορωνοϊού στον Ιατρικό Σύλλογο
Αθηνών»[12].
Ο
επικεφαλής σύμβουλος της σουηδικής κυβέρνησης για τον κορωνοϊό, Αντερς
Τέγκνελ, που εξετάζει πια και αυτός την λήψη περιοριστικών μέτρων
(Φωτ.:ΕΡΑ)
Μπορούμε να ακολουθήσουμε το σουηδικό μοντέλο;
Οι πιο σοβαροί από όσους αντιδρούν στα μέτρα κατά της πανδημίας
(καραντίνα, χρήση μάσκας κ.λπ.), όσοι δηλαδή δεν είναι εντελώς αφελείς,
συνωμοσιολόγοι ή απατεώνες, αναφέρουν συχνά το σουηδικό μοντέλο
αντιμετώπισης της πανδημίας ως μια εναλλακτική λύση. Αλλά μπορεί (και
θέλει) μια χώρα όπως η Ελλάδα να εφαρμόσει το σουηδικό μοντέλο; Ας
εξετάσουμε κάποιες παραμέτρους για να δούμε αν συμφωνούν στις δύο
χώρες.
Η Σουηδία, σύμφωνα με την πρόσφατη εκτίμηση, έχει 10,352 εκατ. πληθυσμό και το ονομαστικό ΑΕΠ της το 2019 ήταν 563 δισ. δολάρια. Η Ελλάδα
με λίγο μεγαλύτερο πληθυσμό είχε ονομαστικό ΑΕΠ το 2019 224 δισ.
δολάρια, δηλαδή η Σουηδία είναι κατά 2,5 φορές πλουσιότερη χώρα από την
Ελλάδα.
Σχετικά με την πυκνότητα του πληθυσμού, τα λίγο περισσότερα από 10 εκατ. Σουηδών κατανέμονται σε μια έκταση 450.295 km2, όταν ο ελληνικός πληθυσμός κατανέμεται σε 132.049 km2,
δηλαδή ο πληθυσμός της Σουηδίας κατανέμεται σε 3,4 φορές μεγαλύτερη
έκταση. Αυτό σημαίνει ότι στη Σουηδία η τήρηση του προληπτικού μέτρου
της κοινωνικής απόστασης είναι πιο εύκολη αφού στη Σουηδία ανά
τετραγωνικό χιλιόμετρο αντιστοιχούν 25 κάτοικοι, ενώ στην Ελλάδα ανά
τετραγωνικό χιλιόμετρο αντιστοιχούν 81 κάτοικοι. Στην πρωτεύουσα
Στοκχόλμη κατοικούν 972 χιλ. κάτοικοι και στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη,
το Γκέτεμποργκ, 600 χιλ. κάτοικοι, δηλαδή πολύ λιγότεροι από τα 3,76
εκατ. στον νομό Αττικής ή το 1,057 εκατ. στον νομό Θεσσαλονίκης. Στην
ελληνική περίπτωση, αν η πανδημία ξεφύγει, κάτι που στην Αττική τείνει
να γίνει πραγματικότητα, το μεγαλύτερο βάρος θα το σηκώσει το
υγειονομικό σύστημα αυτών των δύο περιοχών, που κατοικούν σχεδόν 5 εκατ.
πολίτες. Η Σουηδία λοιπόν είναι μια πολύ πιο πλούσια και
αραιοκατοικημένη χώρα. Η Σουηδία δεν έχει περάσει μια δεκαετία
οικονομικής ύφεσης, όπως η Ελλάδα, αλλά αντιθέτως διαθέτει επί δεκαετίες
ανθηρή οικονομία και είναι αξιοζήλευτη παγκοσμίως για το κοινωνικό της
κράτος.
Ας δούμε ακόμα μερικές διαφορές Ελλάδας – Σουηδίας όπως τις αναφέρει ο καθηγητής της Πολιτικής της Υγείας, Ηλίας Μόσιαλος[13]:
• Ποσοστό μεγαλύτερο του 50% του σουηδικού πληθυσμού ζει μόνο του, το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι σχεδόν 30%.
• Περίπου 50% των οικογενειών στη Σουηδία είναι μονογονεϊκές, πολλαπλάσιο ποσοστό του 8% που ισχύει για την Ελλάδα.
• Οι ηλικιωμένοι στη Σουηδία δεν ζουν μαζί με τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.
Γιατί είναι σημαντικό αυτό;
Γιατί μελέτες της διάδοσης του κορωνοϊού έχουν αποδείξει πως η πλειοψηφία της διασποράς γίνεται μέσα στις οικογένειες.
Και συνεχίζει:
• 50% των εργαζομένων είναι σε τηλεργασία από τον Μάρτιο
• μεγάλο ποσοστό εργαζομένων που πήγαινε στη δουλειά με ποδήλατο ή περπατώντας […]
Οι συνθήκες λοιπόν είναι εντελώς διαφορετικές μεταξύ Ελλάδας και Σουηδίας.
Παρ’ όλα όσα όμως λέγονται, το σουηδικό μοντέλο αντιμετώπισης της
πανδημίας δεν μπορεί να χαρακτηριστεί επιτυχημένο. Σύμφωνα με το
πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς[14]
στη Σουηδία μέχρι τις 29/9/20 είχαν πεθάνει από την πανδημία 5.890
άνθρωποι με 92.466 κρούσματα, όταν οι θάνατοι στην Ελλάδα το ίδιο
διάστημα ήταν 383 και τα κρούσματα 17.707, δηλαδή στην Ελλάδα, που δεν
εφαρμόζεται το «εναλλακτικό» μοντέλο, οι θάνατοι είναι 15,3 φορές
λιγότεροι. Το σουηδικό μοντέλο είναι κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των
πλούσιων υγιών μεσοστρωμάτων της Σουηδίας, που μπορούν να εργάζονται από
το σπίτι, δεν χρειάζεται να μετακινούνται με ΜΜΜ και αδιαφορεί για τους
ασθενέστερους, δηλαδή τους ηλικιωμένους και τους φτωχούς[15].
Δεν είναι τυχαίο ότι το μοντέλο αυτό εφαρμόζεται από μια
χαβιαροαριστερή φιλελεύθερη κυβέρνηση μειοψηφίας
Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων[16].
Αλλά το σουηδικό μοντέλο, ακόμα και στο οικονομικό επίπεδο, δεν είναι
πιο αποτελεσματικό, σύμφωνα με τον Ηλία Μόσιαλο: «Το ακαθάριστο εγχώριο
προϊόν (ΑΕΠ) της Σουηδίας μειώθηκε κατά 8,6% κατά το δεύτερο τρίμηνο
του έτους… Η πτώση ήταν πιο έντονη από τους γείτονές της, η Δανία
σημείωσε πτώση 7,4% και η Φινλανδία πτώση 3,2%. Οι στατιστικές δείχνουν
ότι η Νορβηγία σημείωσε επίσης καλύτερη πορεία από τη Σουηδία. Επίσης,
οι θάνατοι στη Σουηδία ήταν πολλαπλάσιοι σε σύγκριση με τη Δανία και τη
Νορβηγία»[17].
Επομένως, οι συνθήκες της Ελλάδας, οικονομικές, συστήματος υγείας,
πυκνότητας πληθυσμού, μέγεθος πόλεων, μονομελή νοικοκυριά, ποσοστό
ηλικιωμένων που διαμένουν σε γηροκομεία κ.λπ. δεν έχουν καμιά σχέση με
τις αντίστοιχες της Σουηδίας. Από την άλλη, προφανώς και δεν επιθυμούμε
το «πρότυπο», για κάποιους, σουηδικό μοντέλο με τους πολλαπλάσιους
θανάτους που προκλήθηκαν, για να μη βγουν από τη βολή τους κάποιοι
άλλοι,. Ο πολιτισμός μας και οι παραδόσεις μας, μας επιβάλλουν να
σεβόμαστε την κάθε ανθρώπινη ζωή και να μην μπαίνουμε σε λογικές τύπου,
«αφού ο Χ έχει ένα ή παραπάνω υποκείμενο νόσημα και ο χρόνος ζωής του
είναι έτσι και αλλιώς περιορισμένος, ας φύγει μια ώρα αρχύτερα».
Για την Ελλάδα, η κριτική προς την κυβερνητική πολιτική έναντι της
πανδημίας έχει νόημα όταν λαμβάνει υπόψη τις πραγματικότητες της χώρας
(10ετής οικονομική ύφεση, τουρκική επιθετικότητα, ανεξέλεγκτη
μετανάστευση, χρόνιες παθογένειες στο ΕΣΥ κ.ά.). Η κριτική θα έπρεπε να
πιέζει την κυβέρνηση να λάβει επιπλέον μέτρα στήριξης των οικονομικά
ασθενέστερων ή μέτρα που να διευκολύνουν τους πολίτες στις μετακινήσεις
τους, όπως π.χ. με την προσθήκη των λεωφορείων των ΚΤΕΛ, που μια σοβαρή
κυβέρνηση όφειλε να την είχε θέσει σε εφαρμογή ήδη από τον Ιούνιο.
Aπό τις γραμμές 504 (Θρακομακεδόνες-Κηφισιά) και
740 (Ολυμπιακό Χωριό-Αγ. Άννα) ξεκινά,σταδιακά, από σήμερα η συνεργασία
του ΟΑΣΑ με τα ΚΤΕΛ, με οδηγούς και λεωφορεία, με στόχο την αποσυμφόρηση
στα μέσα μεταφοράς και τη μείωση των χρονοαποστάσεων.
Οι πρώτες από τις εξήντα συνολικά γραμμές που ανατίθενται είναι οι:
Οι χρονοαποστάσεις των δύο δρομολογίων, σύμφωνα με τον ΟΑΣΑ, θα βελτιωθούν σημαντικά, κατά 5 και 17,5 λεπτά αντίστοιχα.
Με
την εκτέλεση των δύο γραμμών από τα ΚΤΕΛ Αττικής η ΟΣΥ εξοικονομεί
οχήματα που θα αξιοποιηθούν για την περαιτέρω ενίσχυση του έργου σε
σημαντικές γραμμές υψηλής επιβατικής κίνησης στο κέντρο της Αθήνας .