Covid-19 και θεωρίες συνωμοσίας

“Μόνο δύο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν 

και η ανθρώπινη ηλιθιότητα και δεν είμαι σίγουρος 

για το πρώτο”.

Albert Einstein

του Αντώνη Σπυρόπουλου* από το Άρδην Δυτικής Ελλάδας
Εν μέσω παγκόσμιας πανδημίας, οι θεωρητικοί της συνωμοσιολογίας διαδίδουν μια αδιάκοπη παραπληροφόρηση σχετικά με τον COVID-19, επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία και όχι μόνο, σπέρνοντας σπόρους αμφιβολιών για τη σοβαρότητά του κινδύνου, αρνούμενοι πολλές φορές την ίδια την ύπαρξη πανδημίας.
Δεν είναι η πρώτη φορά που σε περιόδους υψηλού κοινωνικού στρες, –το οποίο παράγεται από γεγονότα και συμβάντα που επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων–, οι θεωρίες συνωμοσίας βρίσκουν πρόσφορο έδαφος σε αρκετούς ανθρώπους. Και όταν οι θεωρίες επηρεάζουν αρνητικά τη δημόσια υγεία καθίστανται επικίνδυνες και κάποτε ύποπτες.
Στην Ελλάδα, “δόξα τω θεώ”, έχουν υιοθετηθεί όλες αυτές οι ανομολόγητες θεωρίες και κυρίως από τα πολιτικά άκρα του «ιδεολογικού» φάσματος. Σύγκλιση και σύμπνοια εντέλει διόλου απίθανη

Η παραφιλολογία γύρω από θεωρίες συνωμοσίας από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους (αντιεξουσιαστές-μπαχαλάκηδες, φασίστες-ρατσιστές) εξυπηρετούν καθαρά πολιτικούς λόγους ενίσχυσης της δεξαμενής οπαδών των χώρων αυτών, τη στιγμή που τα γεγονότα τόσο στο μεταναστευτικό, τις τουρκικές προκλήσεις όσο και στο οικονομικό πεδίο, από τις επιπτώσεις της κρίσης που παρήγαγε η πανδημία, ξεπέρασαν κοινωνικά αλλά και πολιτικά την πολιτικολογία και επιχειρηματολογία των χώρων αυτών (πολυπολιτισμικότητα, αεθνισμός, αποεθνικοποίηση από τη μία μισαλλοδοξία και ρατσισμός από την άλλη) αποκαλύπτοντας περίτρανα την ταύτιση και των δυο αυτών ακραίων χώρων με τις επιταγές της παγκοσμιοποίησης.
Είναι λογικό στην ιδεολογική τους «απογύμνωση» και την έλλειψη οποιασδήποτε σοβαρής ανάλυσης και επιχειρηματολογίας για τις εξελίξεις (στα εθνικά θέματα, στο μεταναστευτικό, στην επερχόμενη οικονομική ύφεση) να υιοθετούν τέτοιου είδους θεωρίες συνωμοσίας επειδή αφενός «καλύπτουν» την ιδεολογική τους ένδεια και αφετέρου γιατί, είναι η τελευταία ευκαιρία να συσπειρώσουν τον κάθε πικραμένο, στηριζόμενοι απλά και μόνο στις μεταφυσικές του ανησυχίες και την άγνοιά του. Και όλα αυτά στο όνομα της «δήθεν» κατάλυσης της ελευθερίας και των δικαιωμάτων τους. Δεν είναι τυχαίο που και εδώ ο ατομικός δικαιωματισμός υπερισχύει του δημόσιου καλού που είναι η υγεία των συμπολιτών μας.
Παράλληλα, η προβολή τέτοιων θεωριών αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα σοβαρά προβλήματα που έχει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα. Προβλήματα που αφορούν τόσο το θέμα του υβριδικού πολέμου μέσω του μεταναστευτικού αλλά και την γενικότερη τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και στα σύνορά μας· την οικονομική ύφεση και τη επιτακτική συζήτηση για την αναδιάρθρωση του οικονομικού μοντέλου με την απεξάρτηση από την τουριστικοποίηση· και τόσα άλλα μεγάλα ζητήματα. Στρέφει τον κοινωνικό διάλογο στην κάθε είδους μπουρδολογία η οποία συμφέρει πολιτικούς και οικονομικούς κύκλους δεν λύνει κανέναν πρόβλημα αλλά αντίθετα τα επιτείνει μια και καθυστερεί το ταχύτερο ξεπέρασμα της επιδημίας ώστε να ανακάμψει και η οικονομία
Επιπροσθέτως, τέτοιου είδους θεωρίες, αποδυναμώνουν κάθε σοβαρό αντιπολιτευτικό λόγο και κατευθύνουν τη συζήτηση σε ένα κυνήγι μαγισσών.
Οι λόγοι, κυρίως αυτοί, μας αναγκάζουν να τοποθετηθούμε σχετικά με τις πιο γνωστές θεωρίες συνωμοσίας που δυστυχώς γίνονται πιστευτές και από απλούς ανθρώπους που με αφέλεια τις υιοθετούν.
Αρχικώς λοιπόν θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε τι είναι εντέλει ο νέος κορωνοϊός και γιατί καθίσταται τόσο επικίνδυνος.

COVID-19 ο αόρατος εχθρός

Το COVID-19 προκαλείται από έναν κορωνοϊό που ονομάζεται SARS-CoV-2. Οι κορωνοϊοί ανήκουν σε μια ομάδα ιών που μολύνουν ζώα, από παγώνια, πουλερικά, χοίρους έως και φάλαινες. Ονομάζονται έτσι για τις ακίδες με βολβό που προεξέχουν από την επιφάνεια του ιού οι οποίες εμφανίζονται ως μια κορώνα που την περιβάλλει.
Μια λοίμωξη από κορωνοϊό εμφανίζεται συνήθως με δύο τρόπους: ως λοίμωξη στους πνεύμονες που σε ορισμένες περιπτώσεις οι άνθρωποι θα αποκαλούσαν κοινό κρυολόγημα ή ως λοίμωξη του εντέρου που προκαλεί διάρροια. Το COVID-19 ξεκινά στους πνεύμονες όπως ο κορωνοϊός του κρυολογήματος, αλλά στη συνέχεια προκαλεί καταστροφή στο ανοσοποιητικό σύστημα που μπορεί να οδηγήσει σε μακροχρόνια πνευμονική βλάβη ή θάνατο.
Το SARS-CoV-2 είναι γενετικά παρόμοιο με άλλους ανθρώπινους αναπνευστικούς κορωνοϊούς, συμπεριλαμβανομένων των SARS-CoV και MERS-CoV. Ωστόσο, οι λεπτές γενετικές διαφορές μεταφράζονται σε σημαντικές διαφορές στο πόσο εύκολα ένας κορωνοϊός μολύνει τους ανθρώπους και πώς τους κάνει να αρρωσταίνουν.
Σε σύγκριση με άλλους ανθρώπινους κορωνοϊούς όπως ο MERS-CoV , που εμφανίστηκε στη Μέση Ανατολή το 2012, ο νέος ιός διαθέτει το ίδιο γενικό μηχανισμό για εισβολή στα κύτταρα και αντιγραφή του. Ωστόσο, το SARS-CoV-2 έχει ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο γονιδίων που ονομάζονται «αξεσουάρ», τα οποία δίνουν σε αυτόν τον νέο ιό συγκριτικά «πλεονεκτήματα» επιθετικότητας. Για παράδειγμα, το MERS έχει μια συγκεκριμένη πρωτεΐνη που διακόπτει την ικανότητα ενός κυττάρου να «κηρύττει» συναγερμό απέννατι σε έναν ιικό εισβολέα. Το SARS-CoV-2 έχει ένα άγνωστο γονίδιο με μια ακόμη άγνωστη λειτουργία σε αυτήν τη θέση στο γονιδίωμά του.

Οι λόγοι που τον καθιστούν επικίνδυνο

Ο Covid-19 είναι ένας ιός πρωτόγνωρος για τον ανθρώπινο οργανισμό (μη ανοσία), οπότε κανείς δεν είναι απρόσβλητος σε αυτόν. Αυτό πρόσθεσε στο γεγονός ότι εξαπλώνεται τόσο εύκολα από άτομο σε άτομο όσο η γρίπη και μολύνει το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα, είναι αυτό που το καθιστά τόσο επικίνδυνο. Επιπλέον, δεν υπάρχει εμβόλιο.
Κάθε μόλυνση από κορωνοϊό ξεκινά με ένα σωματίδιο του ιού, ένα σφαιρικό κέλυφος που προστατεύει μία μόνο σειρά από γενετικό υλικό και το εισάγει σε ένα ανθρώπινο κύτταρο. Το γενετικό υλικό δίνει εντολή στο κύτταρο να δημιουργήσει περίπου 30 διαφορετικά μέρη του ιού, επιτρέποντας στον ιό να αναπαραχθεί. Τα κύτταρα που προτιμά να μολύνει το SARS-CoV-2 έχουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται ACE2 στο εξωτερικό η οποία είναι σημαντική για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.
Η μόλυνση ξεκινά όταν οι πρωτεΐνες μακράς ακίδας που προεξέχουν από το σωματίδιο του ιού συνδέονται με την πρωτεΐνη ACE2 του κυττάρου. Από εκείνο το σημείο, η ακίδα μεταμορφώνεται, ξεδιπλώνεται και αναδιπλώνεται χρησιμοποιώντας «ελατήρια» που αρχίζουν να θάβονται στον πυρήνα της ακίδας. Η αναδιαμορφωμένη ακίδα αγκιστρώνεται στο κελί και συντρίβει το σωματίδιο του ιού και το κύτταρο μαζί. Αυτό σχηματίζει ένα κανάλι όπου το νήμα του ιικού γενετικού υλικού μπορεί να εισέλθει στο ανυποψίαστο κύτταρο.

Ο Δρ. Jason McLellan έχει εντοπίσει ένα ακόμα χαρακτηριστικό που μπορεί να εξηγήσει γιατί ο κορωνοϊός μολύνει με τόσο μεγάλη επιτυχία τα ανθρώπινα κύτταρα. Πειράματα που έκανε έδειξαν ότι η πρωτεΐνη σε σχήμα ακίδας προσδένεται στο μετατρεπτικό ένζυμο της Αγγειοτενσίνης-2 (ACE2), τουλάχιστον δέκα φορές πιο «σφιχτά» από την πρωτεΐνη του SARS.
Διαθέτει την ικανότητα να αντέχει στην ατμόσφαιρά αρκετές ώρες και ακόμα περισσότερες πάνω σε επιφάνειες σε σχέση με άλλους κορωνοϊούς .
Κάθε βλάβη COVID-19 κυμαίνεται από το μέγεθος ενός σταφυλιού έως το μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ.
Η πρωτεΐνη ACE2 που χρησιμοποιεί το SARS-CoV-2 ως πόρτα εισόδου στα κύτταρα είναι επίσης σημαντική για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και δεν κάνει τη δουλειά της όταν ο ιός φτάσει εκεί πρώτος. Αυτός είναι ένας λόγος για τον οποίο το COVID-19 είναι πιο σοβαρό σε άτομα με υψηλή αρτηριακή πίεση.
Το SARS-CoV-2 είναι πιο σοβαρό από την εποχική γρίπη εν μέρει επειδή έχει πολλούς περισσότερους τρόπους για να εμποδίσει τα κύτταρα να «καλέσουν» το ανοσοποιητικό σύστημα για βοήθεια. Για παράδειγμα, ένας τρόπος με τον οποίο τα κύτταρα προσπαθούν να ανταποκριθούν στη μόλυνση είναι η παραγωγή ιντερφερόνης, της πρωτεΐνης σηματοδότησης συναγερμού. Το SARS-CoV-2 μπλοκάρει αυτή τη διαδικασία έκκρισης με ένα συνδυασμό καμουφλάζ, αποκόπτοντας δείκτες πρωτεΐνης από το κελί που χρησιμεύουν ως «σήματα» κινδύνου και τελικά τεμαχίζει τυχόν αντι-ιικές οδηγίες που διαθέτει το κύτταρο προτού καν τις χρησιμοποιήσει. Ως αποτέλεσμα, το COVID-19 μπορεί να «φρενάρει» τις διαδικασίες αυτές για ένα μήνα, προκαλώντας μικρές ζημιές κάθε μέρα, ενώ οι περισσότεροι άνθρωποι αντιμετωπίζουν ένα κρούσμα της γρίπης σε λιγότερο από μία εβδομάδα.
Προς το παρόν, ο ρυθμός μετάδοσης του SARS-CoV-2 είναι λίγο υψηλότερος από τον ρυθμό του ιού της γρίπης H1N1 του 2009 , αλλά ο SARS-CoV-2 είναι τουλάχιστον 10 φορές πιο θανατηφόρος. Δεν αποτελεί καθόλου περίεργο γεγονός πως στις ΗΠΑ αποτελεί πλέον την πρώτη αιτία θανάτου ξεπερνώντας ασθένειες που προκαλούν θάνατο όπως ο καρκίνος οι καρδιακά νοσήματα:
1. Flourish VISUALIZATION chart
2. Εβδομαδιαίοι θάνατοι από Cοvid-19 συγκρινόμενοι με αυτούς από καρκίνο και καρδιακά νοσήματα )

Θεωρίες συνωμοσίας

Ο καθοριστικός τρόπος που επιδρά ο νέος ιός στον ανθρώπινο οργανισμό δεν αφήνει εντούτοις ανεπηρέαστο και το υποσυνείδητο. Έτσι οι θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν το τελευταίο διάστημα σχετικά με τον αόρατο εχθρό (βλ Covid-19) εξώθησε πολλούς –ακόμα και από την επιστημονική κοινότητα– να αποκαλύψουν τον αντιεπιστημονικό τρόπο που προσεγγίζουν την πανδημία και να εξωτερικεύσουν κάθε θυμική και μεταφυσική αγωνία τους.
Και αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας είναι ακόμα πιο θλιβερό και λυπηρό να αναπαράγονται από ανθρώπους της επιστημονικής κοινότητας ή ανθρώπους με κάποτε ανεπτυγμένο πολιτικό κριτήριο, που τους κάνει αφ’ ενός να χάνουν την αξιοπιστία τους ενώ κινδυνεύουν να παρασύρουν πολλούς σε αυτή τη θλιβερή συνωμοσιολογία. Συνωμοσιολογία που υιοθετείται παράλληλα απ’ όλο το φάσμα του πολιτικού κόσμου και χρησιμοποιείται κατ’ εξοχή ως εργαλείο χειραγώγησης της κοινής γνώμης από τα άκρα του, με επικίνδυνες ενδεχομένως επιπτώσεις στην δημόσια υγεία. Ενώ και οι περισσότερες κυβερνήσεις των “δήθεν” ανεπτυγμένων κρατών μπροστά στο δίλημμα: Συνεχίζουμε την οικονομική δραστηριότητα ή προχωρούμε σε lockdown, αρχικά, προτίμησαν το πρώτο. Ο άνθρωπος ήρθε σε δεύτερη μοίρα από τα οικονομικά μεγέθη. Κατά συνέπεια καθόλου δεν ενοχλούνται από τις θεωρίες συνωμοσίας, αν δεν τις υποθάλπουν κιόλας.

1 . Συνωμοσία του hastag

Αλλά ποιες είναι οι κυριότερες από αυτές οι θεωρίες συνωμοσίας και από πού προέρχονται;
Από τις 28 Μαρτίου, οι θεωρητικοί της συνωμοσίας – “deniers coronavirus” – χρησιμοποιούν το hashtag #FilmYourHospital για να ενθαρρύνουν ανθρώπους να επισκέπτονται τοπικά νοσοκομεία για να τραβήξουν φωτογραφίες και βίντεο ώστε να αποδείξουν ότι η πανδημία από τον COVID-19 είναι μια ύποπτη φάρσα (πολλές τέτοιες φωτογραφίες κυκλοφόρησαν στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης αλλά και αναπαράχθηκαν από μερίδα του τύπου).
Η δημιουργία αυτής της θεωρίας συνωμοσίας βασίζεται στην ψευδή υπόθεση ότι εάν οι χώροι στάθμευσης και οι αίθουσες αναμονής των νοσοκομείων είναι άδειοι, τότε η πανδημία δεν πρέπει να είναι πραγματική ή να μην είναι τόσο σοβαρή όσο υποστηρίζεται.
Φυσικά, υπάρχει μια απλή εξήγηση για το γιατί ορισμένοι χώροι στάθμευσης και αίθουσες αναμονής νοσοκομείων ενδέχεται να ήταν άδειοι. Ακριβώς γιατί πολλά νοσοκομεία έχουν απαγορεύσει τους επισκέπτες και οι γιατροί έπρεπε να αναβάλουν ή να ακυρώσουν μη επείγοντα περιστατικά. Αυτό συμβαδίζει με τις ειδικές συμβουλές των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων και άλλων υγειονομικών αρχών.
Επιπλέον, οι υγειονομικές αρχές συνέστησαν στα νοσοκομεία να δημιουργούνται ξεχωριστές περιοχές πρόσληψης και αναμονής για ασθενείς με κορωνοϊό και παράλληλα να διατηρούνται περιοχές έκτακτης ανάγκης για καταστάσεις περιστατικών με καρδιακές προσβολές και κατάγματα. Επίσης το lockdown είχε ως αποτέλεσμα να μειωθούν σε μεγάλο ποσοστό περιστατικά έκτακτης ανάγκης όπως αυτά από τροχαία ατυχήματα, καρδιακές προσβολές και εγκεφαλικά επεισόδια.
Από έρευνες που διενεργούν πολλά τμήματα πανεπιστημίων σχετικά με το πώς η παραπληροφόρηση διαδίδεται σε διάφορες πλατφόρμες κοινωνικών μέσων έχει επισημανθεί ο ρόλος social bot** – λογαριασμών κοινωνικών μέσων που έχουν σχεδιαστεί για να ενεργούν στο Twitter και σε άλλες πλατφόρμες με κάποιο επίπεδο αυτονομίας. Στόχευση των sobot, είναι να εκτελούν συντονισμένες δραστηριότητες προσπαθώντας να χειριστούν τεχνητά συγκεκριμένες συνομιλίες για να τις κάνουν πιο δημοφιλείς από ό, τι είναι. Αυτά τα εργαλεία κοινωνικής χειραγώγησης, όταν αφήνονται ανεξέλεγκτα σε μια πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης, μπορούν να παρακωλύσουν τη συζήτηση, να δημιουργήσουν θυμό όπου δεν υπάρχει, να μπλοκάρουν οποιοδήποτε αντίλογο ή να μειώνουν τη ροή της συζήτησης.
Η συγκεκριμένη λοιπόν θεωρία συνωμοσίας ξεκίνησε στις 28 Μαρτίου με ένα απλό tweet από έναν χρήστη-bot του Twitter που έθεσε μια ερώτηση: “#FilmYourHospital Μπορείς γι’ αυτό να κάνεις κάτι;“
Για σκοπούς έρευνας και ανάλυσης το Πανεπιστήμιο Reyerson, συνέλλεξε ένα δείγμα από σχεδόν 100.000 δημόσια tweets #FilmYourHospital και retweets που δημοσιεύτηκαν από 43.000 δημόσιους λογαριασμούς στο Twitter από τις 28 Μαρτίουέως τις 9 Απριλίου.
Τα αποτελέσματα της ανάλυσης έδειξαν πως το #FilmYourHospital στο Twitter είναι γεμάτο από παραπλανητικές και ψευδείς ειδήσεις για το COVID-19 και βρέθηκαν ίχνη ενός adhoc συντονισμού μεταξύ συντηρητικών και ακροδεξιών ομάδων του Διαδικτύου που προσπάθησαν μετατρέψουν μια αβάσιμη θεωρία συνωμοσίας σε πολιτικό εργαλείο τους.

Εικόνα 1 Δίκτυο επικοινωνίας που περιλαμβάνει λογαριασμούς  

Twitter(εμφανίζονται ως κουκκίδες) που χρησιμοποίησαν 

το hashtag #FilmYourHospital 

 28-30 Μαρτίου 2020.

Οι συνδέσεις μεταξύ λογαριασμών αντιπροσωπεύουν αλληλεπιδράσεις (απάντηση, retweet ή αναφορά). Συγκεκριμένα, ένας από τους πιο σημαντικούς χρήστες που ενεργοποίησαν τη ιογενή εξάπλωση αυτής της καμπάνιας ήταν ο @DeAnna4Congress, ένας επαληθευμένος λογαριασμός για την DeAnna Lorraine, πρώην Ρεπουμπλικάνας υποψήφιας του Κογκρέσου.
Τελικά αποδείχθηκε πως οι τροφοδότες αυτής της θεωρίας συνωμοσίας ήταν μια χούφτα γνωστών συντηρητικων και ακροδεξιών πολιτικών ακτιβιστών όπως @ DeAnna4Congress, @realcandaceo και @ DonnaWR8. Αυτοί χρησιμοποίησαν το hashtag#FilmYourHospital για να κινητοποιήσουν και να ενθαρρύνουν τους οπαδούς τους να κινηματογραφούν τι συμβαίνει στα τοπικά τους νοσοκομεία. Στη συνέχεια αυτή η θεωρία συνωμοσίας υποστηρίχθηκε κυρίως από υποστηρικτές του Τραμπ, ακολουθούμενη από ένα δευτερεύον κύμα διάδοσης εκτός των ΗΠΑ φτάνοντας σε όλο τον κόσμο ακόμα και στην Ελλάδα.

2. Συνωμοσία 5G

Υπάρχουν πολλοί υποστηρικτές αυτής της θεωρίας. Οι ισχυρισμοί τους κυμαίνονται από το ότι το 5G μεταβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα των ανθρώπων έως ότι το 5G μεταβάλει το DNA, καθιστώντας τον οργανισμό πιο ευαίσθητο σε μολύνσεις. Η θεωρία αυτή εμπλουτίστηκε όταν διαδόθηκε πως μυστικά μηνύματα σχετικά με το 5G και το κορωνοϊό ήταν κρυμμένα στο σχέδιο του νέου χαρτονομίσματος £20 του Ηνωμένου Βασιλείου. Στην πραγματικότητα, το 5G σχετίζεται με ιούς και χαρτονομίσματα όσο μια νεράιδα του δάσους σχετίζεται με τη ζωολογία.

o γιατρός Thomas Cowan

Η συγκεκριμένη θεωρία συνωμοσίας 5G ξεκίνησε από τον Thomas Cowan, γιατρό του οποίου η ιατρική άδεια είναι σε πενταετή αναστολή για πλημμελή άσκηση καθηκόντων, σε ένα βίντεο του YouTube όπου ανέπτυξε τη σχετική ανυπόστατη θεωρία (βίντεο το οποίο έκτοτε καταργήθηκε από το YouTubeσύμφωνα με τη νέα του πολιτική ). Το συγκεκριμένο βίντεο προήλθε από μια ομιλία που παρουσίασε σε ένα ψευδο-επιστημονικό συνέδριο. Ένας από τους επικεφαλής του συνεδρίου ήταν ο AndrewWakefield, πρώην γιατρός και εμβληματική φιγούρα του κινήματος κατά του εμβολιασμού το οποίο προωθεί μια εξαιρετικά επιζήμια παραπληροφόρηση σχετικά με τον εμβολιασμό παραποιώντας τα δεδομένα (εκκρεμούν σε βάρος του πολλές διώξεις και μηνύσεις σχετικά με την παραποίηση δεδομένων).

 Το βίντεο το οποίο κυκλοφόρησε ο Thomas Cowan στο οποίο 

αναπτύσσει τη θεωρία συνωμοσίας 5G

Σε αυτήν τη συνάντηση παρευρισκόταν και ήταν ο Jane M. Orient των πρόεδρος Γιατρών για την Προετοιμασία από Καταστροφές (DDP), μια μη κερδοσκοπική οργάνωση που φημίζεται για την αρνητική θέση της σχετικά με το κατά πόσο οι κλιματικές αλλαγές και το φαινόμενο του θερμοκηπίου σχετίζονται με τις εκπομπές CO2 στην ατμόσφαιρά και την ανθρώπινη δραστηριότητα . Η συγκεκριμένη οργάνωση αρνείται τη σχέση μεταξύ HIV και AIDS , ισχυριζόμενη ότι ο η σχέση (ανάμεσα σε HIV και AIDS) εφευρέθηκε από κυβερνητικούς επιστήμονες που ήθελαν να καλύψουν άλλες σκοπιμότητες για τον «τρόπο ζωής των ομοφυλόφιλων ανδρών». [Ένα από τα ονόματα που επικαλούνται αυτή τη θεωρία είναι ο Wei-Hock Soon, γνωστός ως Willie, από το Κέντρο Αστροφυσικής του Χάρβαρντ, ο οποίος ισχυρίζεται ότι οι μεταβολές στην ενέργεια του ήλιου μπορούν να εξηγήσουν την πρόσφατη υπερθέρμανση του πλανήτη. Έχει συχνά εμφανιστεί σε συντηρητικά κανάλια, και πρωταγωνίστησε σε διαδηλώσεις όπου αρνούνται τους κινδύνους της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Ωστόσο, πρόσφατα αποδείχτηκε πως ο Dr. Soon χρηματοδοτήθηκε από μεγάλες εταιρείες εκμετάλλευσης ορυκτών καυσίμων με πάνω από 1,2 εκατομμύρια δολάρια την τελευταία δεκαετία).].
Εντούτοις αρκετοί άνθρωποι έλαβαν αυτήν τη θεωρία συνωμοσίας τόσο σοβαρά ώστε να πυρπολήσουν αντένες 5G στο Ηνωμένο Βασίλειο και να απειλήσουν τεχνικούς ευρυζωνικών συνδέσεων ..

3. Συνωμοσία κατασκευής του covid-19 σε εργαστήριο

Κέντρο Δημιουργική Απασχόλησης (ΚΔΑΠ) στον Δήμο Αγίων Αναργύρων-Καματερού

O Δήμος Αγίων Αναργύρων - Καματερού αξιοποιώντας τις δράσεις του ΕΣΠΑ  ξεκινά μια δυναμική προσπάθεια αναβάθμισης των Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ) που λειτουργούν στον Δήμο μας, με σκοπό την διευκόλυνση των γονέων μέσα από την ΔΩΡΕΑΝ δημιουργική απασχόληση των παιδιών τους με υψηλού επιπέδου υπηρεσίες.
Τα ΚΔΑΠ θα στεγαστούν σε σχολεία των Αγίων Αναργύρων και Καματερού, μπορούν να φιλοξενήσουν παιδιά 5-12 ετών σε χρόνους πέραν του διδακτικού ωραρίου, ή του διευρυμένου διδακτικού ωραρίου, δηλαδή από τις 16.00 έως τις 20.00 μ.μ.

Δικαιούχοι του προγράμματος είναι μητέρες εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα, Ελεύθερες επαγγελματίες, Αυτοαπασχολούμενες, Άνεργες με κάρτα ανεργίας σε ισχύ και πατέρες εφόσον έχουν την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών τους που το φορολογητέο τους εισόδημα δεν ξεπερνά τα 27.000€ για μητέρες που έχουν έως 2 παιδιά, τα 30.000€ για μητέρες με 3 παιδιά, τα 33.000€  για μητέρες που έχουν 4 παιδιά και τα 36.000€ για μητέρες που έχουν από 5 παιδιά και πάνω.
Η διαδικασία συμμετοχής είναι εξαιρετικά απλή και η Δημοτική Αρχή για διευκόλυνση των γονέωνδημιούργησε Γραφείο Πληροφοριών και Υποδοχής Αιτήσεων ΚΔΑΠ αναλαμβάνοντας την πλήρη διεκπεραίωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών για την συμμετοχή στο πρόγραμμα.
Καλέστε στο 213 2023663 ή στο 6949772255(κα Μουχλιανίτη Έφη) λάβετε πληροφορίες και ολοκληρώστε την διαδικασία υποβολής αίτησης εύκολα και απλά με την βοήθεια των εξειδικευμένων υπαλλήλων του Δήμου.

Προθεσμία υποβολής αιτήσεων ΔΩΡΕΑΝ συμμετοχής στο πρόγραμμα έως τις 20/05/2020.

Δείτε τα “πόθεν έσχες” των Δημάρχων Αχαρνών, Ιλίου και Φυλής

Τα Πόθεν Έσχες περιφερειαρχών και δημάρχων έτους 2019 (χρήση 2018), όπως αυτά ανακοινώθηκαν από τη  Βουλή, δημοσιεύει το doxthi.gr. Στη λίστα περιλαμβάνονται αιρετοί της εποχής εκείνης και, βεβαίως, σημερινοί:

ΒΡΕΤΤΟΣ

ΣΠΥΡΙΔΩΝ

Δήλωση

ΚΑΣΣΑΒΟΣ

ΙΩΑΝΝ

Δήλωση

ΖΕΝΕΤΟΣ

ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Δήλωση

ΠΑΠΠΟΥΣ

ΧΡΗΣΤΟΣ

Δήλωση

Καποδίστριας: Ευφροσύνη λαού, μελαγχολία μερικών αριστοκρατών

Του Κωνσταντίνου Χολέβα – Πολιτικού Επιστήμονα
Στις 11 Ιανουαρίου 1828 έφτανε στην Αίγινα για να εγκαταστήσει προσωρινά την Κυβέρνησή του ο Ιωάννης Καποδίστριας. Ευλαβής Ορθόδοξος, μορφωμένος και με διπλωματική εμπειρία ως πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας και θεμελιωτής της Ελβετικής Συνομοσπονδίας των καντονίων. Ο Δυτικομακεδών αγωνιστής και ιστορικός Νικόλαος Κασομούλης έγραψε για την υποδοχή του Κυβερνήτη: «Ευφροσύνη του λαού, μελαγχολία μερικών προκρίτων αριστοκρατών».
Ο καθηγητής Αριστείδης Χατζής, με πρόσφατη ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χαρακτήρισε τον Καποδίστρια «δικτάτορα», επειδή ανέστειλε το Σύνταγμα της Γ’ Εθνοσυνελεύσεως της Τροιζήνος. Είναι άδικο να γκρεμίζει κάποιος -ή και να αγνοεί – το τεράστιο έργο και τη σεμνότητα του χαρακτήρος του θεμελιωτή της Νεωτέρας Ελλάδος. Ο Καποδίστριας βρήκε ένα κράτος ανύπαρκτο, με τον Ιμπραήμ να κατέχει σημαντικά σημεία της Πελοποννήσου και τον Κιουταχή να ελέγχει ακόμη το μεγαλύτερο μέρος της Στερεάς Ελλάδος. Διοίκηση δεν υπήρχε, τα ταμεία ήσαν άδεια, η διχόνοια απειλούσε να καταστρέψει την Επανάσταση. Στην Αίγινα τον περίμεναν ρακένδυτοι αγωνιστές, τραυματίες πολέμου και πεινασμένα γυναικόπαιδα. Επρόκειτο για κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, η οποία και στα σύγχρονα Συντάγματα προβλέπει την επιβολή ορισμένων περιορισμών.
Άλλωστε και ο ιδρυτής του Κόμματος των Φιλελευθέρων, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, κατά την περίοδο 1917-1920 ανέστειλε σημαντικά άρθρα του Συντάγματος, διότι η Ελλάς βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση.
Ο Καποδίστριας δημιούργησε ένα Συμβουλευτικό Σώμα, το Πανελλήνιον, με 27 μέλη και εκεί είχε την εντιμότητα να διορίσει στελέχη και των τριών σχηματισθέντων «κομμάτων»: Του ρωσικού, του γαλλικού και του αγγλικού. Έδωσε διοικητικές θέσεις στους πρωτεργάτες της Φιλικής Εταιρείας, Δημήτριο Υψηλάντη, Αθ. Τσακάλωφ και Π. Αναγνωστόπουλο, τους οποίους είχε παραγκωνίσει ο Αλ. Μαυροκορδάτος. Οργάνωσε εκ του μηδενός τον Στρατό, τη Δικαιοσύνη, τη γεωργία, το εμπόριο, την παιδεία.
Στον Καποδίστρια οφείλουμε τη διεύρυνση των συνόρων της Ελλάδος. Οι Μεγάλες Δυνάμεις ήθελαν μια Ελλάδα χωρίς την Ακαρνανία και τη μισή Φθιώτιδα. Ο Καποδίστριας αξιοποίησε το διεθνές κύρος του και έφτασε τα σύνορα στη γραμμή Αμβρακικού-Παγασητικού. Για να πιέσει τους Τούρκους έστειλε τον Τσάμη Καρατάσο και τον Κiτσο Τζαβέλα να συνεχίζουν τον ένοπλο αγώνα. Κατά τη διάρκεια της διακυβερνήσεώς του (1828-1831) η Ελλάς αναγνωρίσθηκε ως ανεξάρτητο κράτος με το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 3.2.1830.
Στην εποχή του ενόχλησε συμφέροντα και τοπικισμούς. Σήμερα ενοχλεί, διότι θυμίζει ότι οι πρωτεργάτες της εθνικής μας ελευθερίας ήσαν πιστοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ο Ιωάννης Καποδίστριας πίστευε στη Θεία Πρόνοια και ζήτησε να ταφεί στη Μονή της Παναγίας Πλατυτέρας στην Κέρκυρα. Εκεί ετάφη προσφάτως και ο π. Γεώργιος Μεταλληνός, ο οποίος έγραψε για το 1821: «Η Ορθοδοξία γέννησε και γεννά φιλελεύθερο πνεύμα. Διότι, όπως μας είπε ο Απόστολος Παύλος: Επ’ ελευθερία εκλήθητε».
Οφείλουμε πολλά στον Ιωάννη Καποδίστρια. Ας σεβασθούμε τη μνήμη του και ας αναδείξουμε το έργο του!

Το μονοπολικό σύστημα, το τέλος της Μεταπολίτευσης και η στρατηγική αντιπολίτευση*

Του Γιώργου Καραμπελιά
Βρισκόμαστε σε μια πολιτική στιγμή μεγάλης ιστορικής στροφής. Όπως τονίζαμε και στην Ρήξη φ. 158), στις 4 Απριλίου:
«Οι Έλληνες, με τη συμπεριφορά τους στην παρούσα παρατεταμένη κρίση, η οποία διαρκεί εδώ και τέσσερις τουλάχιστον μήνες, αρχίζοντας από την επίταση της τουρκικής επιθετικότητας, περνώντας στο μεταναστευτικό και φτάνοντας στην κρίση του κορωνοϊού, δημιουργούν τη βάσιμη ελπίδα ότι έχουν αρχίσει να ξεπερνούν με θετικό τρόπο την κατάρρευση του μεταπολιτευτικού προτύπου. Η κατάρρευση είχε αρχίσει με αρνητικό τρόπο ήδη από το 2009. Αρχικώς κατέρρευσε το οικονομικό μοντέλο του παρασιτικού εκσυγχρονισμού. Εν συνεχεία, συνετρίβη το δόγμα της ελληνοτουρκικής φιλίας και των ζεϊμπέκικων. Τέλος, με την κρίση του προσφυγικού, κατέρρευσε η πολυπολιτισμική φενάκη της άρνησης της εθνικής συνοχής. Σήμερα, μπορούμε να ελπίζουμε πως, επιτέλους, έχει αρχίσει η θετική υπέρβαση της μεταπολίτευσης και η είσοδος στη νέα ιστορική εποχή για την οποία πασκίζουμε εδώ και δεκαετίες…»
Το γεγονός ότι βρισκόμαστε στο τέλος μιας εποχής καταδεικνύεται περίτρανα από τη μεταβολή του πολιτικού συστήματος από πολυπολικό σε μονοπολικό, έστω πρόσκαιρα. Έτσι συμβαίνει πάντοτε στις στιγμές μετάβασης. Το 1974 με την κατάρρευση της δικτατορίας ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μεταβλήθηκε στον κεντρικό πόλο της μεταπολίτευσης και η ηγεμονία του διήρκεσε μερικά χρόνια. Σήμερα η κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ-KINAΛ αρχικώς που αποτελούσε τον δεύτερο και ιδεολογικά ηγεμονικό ρόλο της μεταπολιτευτικής περιόδου και του υποκατάστατου του, ΣΥΡΙΖΑ, προσφέρει τη δυνατότητα στον Κυριάκο Μητσοτάκη να εγκαινιάσει αυτός, ως κυρίαρχος πόλος την νέα μετά-μεταπολιτευτική ιστορική περίοδο.
Οι αναλογίες με την πρώτη καραμανλική περίοδο είναι εντυπωσιακές. Όπως ο Καραμανλής στηρίχτηκε κατεξοχήν το παλιό απόθεμα της δεξιάς αλλά επεκτάθηκε στρατηγικά στο χώρο του παλιού Κέντρου, έτσι και σήμερα ο Μητσοτάκης στηρίζεται μεν στη Νέα Δημοκρατία αλλά την υπερβαίνει και σε επίπεδο στελεχών και σε επίπεδο απεύθυνσης  μία και έχει συμπεριλάβει ένα μεγάλο ποσοστό το παλιό εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ, από τον Χρυσοχοΐδη και τον Θεοδωρικάκο μέχρι τον Πιερρακάκη και τον…  Βλαστάρη, ο Μητσοτάκης  έχει ενσωματώσει στο κυβερνητικό του σχήμα ευρύτερες συστημικές δυνάμεις.  Και ανάλογες είναι οι κοινωνικές στρατηγικές που ακολουθεί.
Έτσι ο παλαιός κεντροαριστερός πόλος (ΠΑΣΟΚ και παραδοσιακή αριστερά) πού συνεχίζει εμφανίζεται ως αντιπολίτευση είναι στρατηγικά ξεπερασμένος, διότι η νέα ιστορική περίοδος –κατά την οποία  η Ελλάδα παίζει κυριολεκτικά τα ρέστα της ως αυτόνομο έθνος-κράτος– δεν επιτρέπει απέναντι σε ένα κυρίαρχο συστημικό μπλοκ, το οποίο εκφράζει η κυβέρνηση Μητσοτάκη μια αντιπολίτευση ή οποία να είναι ακόμα πιο εθνομηδενιστική από την κυβέρνηση. Επομένως η αντιπολίτευση καθίσταται παραπληρωματική ως προς την κυβέρνηση! Γι’ αυτό και απέναντι στην παρούσα αντιπολίτευση το κυρίαρχο μπλοκ εξουσίας φαντάζει ακόμα και ως πατριωτικό, όπως κατεφάνη και στην περίπτωση της κρίσης στον Έβρο.
Ακριβώς γιατί δεν έχει στρατηγικό λόγο ύπαρξης η αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝΑΛ διατηρείται στη ζωή με τον αναπνευστήρα που του προσφέρει το σύστημα των «νταβατζήδων» εσωτερικών και εξωτερικών που χρειάζονται μια τέτοια αντιπολίτευση. Διότι ποιος άλλος θα μπορούσε να ελέγξει την αντιπολιτευτική διάθεση του ελληνικού λαού όσο ένα πειθήνιο ενεργούμενο των ολιγαρχών, του διεθνούς συστήματος, εθνομηδενιστικό, Σορόπληκτο κ.ο.κ.; Σε συνθήκες κατάρρευσης του μεταπολιτευτικού σκηνικού –με την εξαέρωση του ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ –, μια παραπέρα υποβάθμιση του ΣΥΡΙΖΑ συνιστά απειλή για το σύστημα διότι θα έθετε επί τάπητος το ζήτημα της συγκρότησης μιας στρατηγικής αντιπολίτευσης.
Αρκεί να δει κανείς τα κανάλια των ολιγαρχών για να καταλάβει από πού φυσάει ο άνεμος… των πρεσβειών. Κρυπτο-συριζαίοι, ψευδo-αριστεριστές, και πάντως εθνομηδενιστές, κυριαρχούν σε εφημερίδες και κανάλια, πασχίζοντας απεγνωσμένα να γεμίσουν το αδειανό πουκάμισο του ΣΥΡΙΖΑ.
Για ποιο λόγο αντιπολιτευτικές περσόνες, όπως η Λιάνα Κανέλλη, διατηρούν μόνιμο στασίδι στα συστημικά ΜΜΕ, ενώ ταυτόχρονα απουσιάζουν οι όποιες σοβαρές αντιπολιτευτικές φωνές; Για ποιο λόγο διατηρείται και συντηρείται στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ η Φώφη Γεννηματά; Για ποιο λόγο σπρώχτηκαν σκανδαλωδώς ώστε να μπουν στη Βουλή ο Βαρουφάκης και ο Βελόπουλος; Για ποιο λόγο επανεμφανίζεται συχνά-πυκνά η Ζωή Κωνσταντοπούλου;
Ακόμα και η ίδια η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί να έχει τον ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΙΝΑΛ,  το ΚΚΕ και τους υπολοίπους στον ρόλο της αντιπολίτευσης. Για να διατηρήσει την απρόσκοπτη ηγεμονία που ονειρεύεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επιθυμεί διακαώς τη διατήρηση μιας αντιπολίτευσης τύπου, ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, Βαρουφάκης και Βελοπούλιου «πατριωτισμού».
Φοβούνται όσο τίποτε άλλο την πιθανότητα το όποιο αντιπολιτευτικό πολιτικό κενό να καλυφθεί σταδιακώς από νέες πολιτικές δυνάμεις που να ανταποκρίνονται στη καινούργια πατριωτική και εθνοκρατική συγκυρία. Μια συγκυρία η οποία αναδεικνύεται  ήδη από την εποχή των κινητοποιήσεων ενάντια στη Συμφωνία των Πρεσπών και επιταχύνεται με θυελλώδη τρόπο από την περίοδο του Έβρου μέχρι σήμερα.
 Εξάλλου στις συνθήκες της βαθύτατης κρίσης του παλιού συστήματος δεν συγκρούονται τόσο πολύ πολιτικά κόμματα όσο πολιτικές ατζέντες, ιδεολογικές τοποθετήσεις, στρατηγικοί προσανατολισμοί, η δε πολιτική αντιπαράθεση δεν αφορά πλέον την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά μεταβάλλεται υποχρεωτικά σε αντιπαράθεση με το ευρύτερο ιδεολογικό και πολιτικό ρεύμα που κυριαρχούσε τις τελευταίες δεκαετίες, και κατάφερνε να κλειδώνει την πολιτική της χώρας στον εθνομηδενισμό, τον παρασιτισμό, την αποδυνάμωση της παραγωγής, των ενόπλων δυνάμεων, του κράτους, της κοινωνίας κ.ο.κ.. 
Μόνο μια αντιπολίτευση που θα είχε χαρακτηριστικά αμφισβήτησης του κυρίαρχου μοντέλου, σε επίπεδο ατζέντας και στρατηγικής, θα είχε νόημα σήμερα. Μην ξεχνάμε πως ο Ανδρέας Παπανδρέου για να υπερκεράσει την Καραμανλική ηγεμονία μετά το 1974 θα επενδύσει στρατηγικά στον πατριωτισμό. Και η στιγμή και η συγκυρία απαιτούν τη συγκρότηση ενός δεύτερου πόλου που θα έχει υποχρεωτικά πατριωτικά, δημοκρατικά και εθνοκρατικά χαρακτηριστικά.
Και όμως σήμερα απουσιάζουν πολιτικές δυνάμεις από την κεντρική πολιτική σκηνή που να μπορούν να αναλάβουν έναν αντίστοιχο ρόλο. Αυτό κατεφάνη στις Πρέσπες, στα ελληνοτουρκικά και το μεταναστευτικό, όπου η κοινωνία αυθόρμητα και ακαθοδήγητα πιέζει την κυβέρνηση να πάρει πατριωτικές θέσεις. Στην περίπτωση της κρίσης του μεταναστευτικού, ήταν οι κάτοικοι των νησιών που μόνοι τους άλλαξαν την ατζέντα, ενάντια στην κυβερνητική πολιτική  Και η κυβέρνηση υποχρεώθηκε απλώς να πράξει επί τέλους αυτό που εδώ και καιρό απαιτούσε η κοινωνία, στον Έβρο και στα θαλάσσια σύνορα. Ιδιαίτερα το τελευταίο ήταν ιδιαίτερα σημαντικό διότι μέχρι σήμερα όλα τα συστημικά φληναφήματα υποστήριζαν πως τα θαλάσσια σύνορα δεν φυλάσσονται.
Δηλαδή, η ενίσχυση της εθνικής συνοχής, που αναδεικνύεται ως αναγκαιότητα σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της συγκυρίας –δημογραφικό, ελληνοτουρκικά, μεταναστευτικό, κορωνοϊός, παραγωγικό μοντέλο–, μπορεί πρόσκαιρα να δείχνει ενισχυμένη την κυβέρνηση, στην πραγματικότητα όμως ενισχύει υποδόρια αυτή τη στρατηγική αντιπολίτευση που θα πρέπει να την «εφεύρουμε» και οργανωτικά.  Μόνο τότε και το πολιτικό σύστημα θα πάψει να είναι ουσιαστικά μονοπολικό.
Η στρατηγική αντιπολίτευση αποτελεί τη μόνη πρόταση που αντιστοιχεί όχι μόνο στη νέα περίοδο αλλά και στα συνολικά μας προτάγματα: «πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς», «ενότητα του ελληνικού έθνους» και «υπέρβαση των εμφυλιοπολεμικών συνδρόμων». Η πολιτική και η αντιπολίτευση θα πρέπει να διεξάγεται όπως αρμόζει στους «εθνικοαπελευθερωτικούς» αγώνες. Συσπείρωση του λαού, από όποια πολιτική προέλευση και αν έρχεται, γύρω από συγκεκριμένους στόχους.
Οι Έλληνες, τρεις φορές στην πρόσφατη ιστορία τους, στην επανάσταση του ’21, κατά τη μεγάλη απελευθερωτική περίοδο 1912-1920 και το 1940-1949, βρέθηκαν μπροστά σε ανάλογα προβλήματα τηρουμένων των αναλογιών. Στην πρώτη να εγκαινιάσουν την εθνική τους απελευθέρωση, στη δεύτερη να την ολοκληρώσουν, στην τρίτη να αποσείσουν έναν κατακτητικό ζυγό και να οικοδομήσουν μια κυριολεκτικά νέα Ελλάδα. Και τις τρεις φορές ξεκίνησαν, ενωμένοι, θέτοντας στο περιθώριο τις διαφωνίες τους και σε ανοικτή αντιπαράθεση μόνο με όσους αρνούνταν τον απελευθερωτικό αγώνα. Και τις τρεις φορές δεν μπόρεσαν να τον ολοκληρώσουν, με τραγικές επιπτώσεις για το σήμερα, και αυτό διότι η μικροπολιτική και η εμφύλια διαμάχη, πριμοδοτημένη και υποδαυλιζόμενη από τις ξένες μεγάλες δυνάμεις, πρυτάνευσε έναντι των όποιων απελευθερωτικών προταγμάτων.
Σήμερα μπήκαμε σε μια μεγάλη μάχη την οποία αν χάσουμε δεν θα υπάρχει αύριο για τον ελληνισμό ως διακριτή ταυτότητα. Και η στρατηγική αντιπολίτευση καθίσταται αναγκαία σε μια νέα ιστορική περίοδο όπου πρωτεύον καθίσταται η εθνική συνοχή.
*Απόσπασμα από ευρύτερο κείμενο που θα δημοσιευτεί στο νέο τεύχος Άρδην (τ. 118) που θα κυκλοφορήσει την Παρασκευή 8 Μαΐου 2020.

Άρδην τ. 118, κυκλοφορεί την Παρασκευή 8 Μαΐου 2020, με πολυσέλιδο αφιέρωμα στο “συστημα Σόρος” και τις ΜΚΟ στην Ελλάδα.

Για την κατάσταση και το μέλλον των ΔΕΚΟ

Γράφει ο Δημήτριος Ντόικος

Έχοντας βιώσει μία περίοδο κακοδιαχείρησης του δημόσιου οικονομικού τομέα τα τελευταία 30 χρόνια ο Έλληνας, όλο και περισσότερο ακούει ευνοικά διακείμενος τα κελεύσματα των οικονομικών αναλυτών διεθνών και εγχώριων, τα οποία μας μεταδίδουν την αναγκαιότητα ξεπουλήματος – ιδιοτικοποίηση δεν μπορεί να το πει κανείς – της δημόσιας περιουσίας, και την απαξίωση οτιδήποτε βρίσκεται υπό κρατικό έλεγχο. Η πίεση των μνημονίων να προχωρήσει το κράτος σε ιδιοτικοποιήσεις ενέτειναν ακόμη περισσότερο τον τόνο αυτών των κελευσμάτων. Οι Σειρήνες ακούγονται πάντα ως αναγκαίο κακό και ως τελική λύση στον κόσμο. Και φυσικά υπάρχει πάντα και ένας μόνιμος και χρήσιμος κακός στο έργο, ένας κακός που δήθεν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αλλιώς, παρά μόνο με την ιδιοτικοποίηση.
Ο κακός αυτός λέγεται συνδικαλιστής, ένα βλαβερό ζιζάνιο κατά τα λεγόμενα των οικονομικών αναλυτών, το οποίο απλώνει ρίζες παντού σαν καρκίνωμα, και απειλεί να αποσαθρώσει ολόκληρο τον “υγειή” οργανισμό.  Φυσικά αυτό το ζιζάνιο μόνο στην Ελλάδα παρουσιάζει τέτοια άνθιση, προφανώς το κλίμα και το έδαφος το ευνοεί, ενώ σε όλες τις άλλες χώρες του πλανήτη, και δη στην εύπορη Εσπερία, το ζιζάνιο αυτό δεν ενοχλεί κανέναν. Στην περίπτωση αυτή ταιριάζει η παροιμία Η στραβός είν ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε. Ή μήπως δεν ισχύει τίποτα από τα δυο, και απλά θέλουν να μας πείσουν ότι έτσι είναι;

Η κατάσταση με τις ΔΕΚΟ σήμερα.
Όπως ήδη αναφέρθηκα και στην αρχή αυτού του άρθρου, ολόκληρος σχεδόν ο δημόσιος τομέας πέρασε μία περίοδο απόλυτης κακοδιαχείρισης τα τελευταία 30 χρόνια. Επιχειρήσεις υπό την πίεση του εκλογικού σώματος κρατικοποιήθηκαν, διορίστηκε ένας ανεξέλεγκτος αριθμός κομματικών φίλων, δόθηκαν μισθοί που ξεπερνούσαν κατά πολύ τον μέσο όρο μισθοδοσίας της χώρας, για να μην αναφερθούμε σταν αναρίθμητα σκάνδαλα, πολλά από τα οποία εκδικάστηκαν από την δικαιοσύνη, και τα οποία φόρτωσαν τα κρατικά ταμεία με σωρεία χρεών, που σε μεγάλο βαθμό, αν όχι στον μεγαλύτερο, ευθύνονται και για την χρεοκοπία της χώρας.
Η χρεοκοπία του 10 έφερε και το οριστικό τέλος αυτής της εποχής. Πλέον δεν υπήρχαν δυνατότητες να ακολουθηθεί μία τέτοια πολιτική περαιτέρω, ενώ τα μνημόνια ανάγκασαν την χώρα να προβεί σε μία σειρά ιδιοτικοποιήσεων, οι οποίες μέσα στον κυκεώνα της κρίσης, οδήγησε σε προχειρότητες και σε ξεπουλήματα ουσιαστικά αποικιακού χαρακτήρα, όπου κραυγαλέες περιπτώσεις ήταν αυτές των αεροδρομίων και του ΟΣΕ. Κανείς δεν αμφισβητεί τις ατασθαλίες που έγιναν από τους πρώην διαχειριστές των δημοσίων εταιριών, κανείς δεν αμφισβητεί το γεγονός ότι ο δημόσιος τομέας γενικά χρήζει πλήρους αναδιαμόρφωσης και ριζικών αλλαγών προκειμένου να αλλάξει το μοντέλο λειτουργίας και η νοοτροπία. Στην προκειμένη όμως περίπτωση των μαζικών εκποιήσεων ακόμη και τομέων στρατηγικού χαρακτήρα για μία χώρα, η χώρα αυτή αποδεικνύει ότι δεν είναι σε θέση να λειτουργήσει από μόνη της, αυτοαποδομείται στα μάτια των πολιτών της και των ξένων παρατηρητών, όσο ευγενικοί και αν είναι αυτοί, πάνω από όλα όμως, χάνει την ευκαιρία να προωθήσει μόνη της την ανάπτυξη της οικονομίας της ξανά. Όπως έχω ξαναγράψει σε παλαιότερο άρθρο μου, δεν φταίει το όχημα αν ο οδηγός δεν είναι έμπειρος.
Λίγο πολύ τα στοιχεία είναι σε όλους γνωστά. Μόνο πέντε ΔΕΚΟ χρωστάνε στο δημόσιο 3 δις Ευρω, με πρωτοστάτη την υπερπροβληματική ΛΑΡΚΟ, η οποία από μόνη της χρωστάει μόνον στην ΔΕΗ 350€ εκ, και κάθε μήνα καταγράφει ζημίες 5,5€ εκ!!!  Ακολουθούν τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα ΕΛΤΑ, η ΕΛΒΟ, και η ΕΑΒ. Σε κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, η πώλησή τους, ή η εκποίηση περιουσιακών στοιχείων τους φαίνεται ως η μόνη λύση. Και εδώ αρχίζουν οι ενστάσεις. Ποιος είναι τόσο βλάκας να αγοράσει μία επιχείρηση πρακτικά μη βιώσιμη, και να ρίξει μέσα κάποια εκκατομύρια για την αναγέννησή τους; Επίσης, γιατί να πωληθούν εταιρίες ζημιογόνες, αφήνοντας τα χρέη τους στο Δημόσιο, δηλαδή σε εμάς τους φορολογούμενους; Με αυτό το σκεπτικό, θα μπορούσε το Δημόσιο να αναδιαπραγματευθεί τα χρέη τους, και να τα πληρώσει εντός κάποιου χρονικού διαστήματος. Ούτως ή άλλως το ίδιο θα έκανε με ή χωρίς την πώληση της εταιρίας. Ήδη η διαφαινόμενη πώληση της ΔΕΔΔΗΕ του κερδοφόρου τμήματος της ΔΕΗ με πάγια 3€ δις, δείχνει τον γνωστό δρόμο του ξεπουλήματος των ασημικών, αφήνοντας τον χρεωμένο τομέα της εταιρίας στο Δημόσιο. Προφανώς στην ΔΕΔΔΗΕ οι συνδικαλιστές ήταν πιο συνεργάσιμοι με την διεύθυνση από ότι στα άλλα τμήματα της επιχείρησης….
Εδώ έρχεται και το ερώτημα αν οι περισσότερες εκ των ΔΕΚΟ για τις οποίες συζητείται η πώλησή τους, είναι όντως ανίατες περιπτώσεις, όπως μας λένε.Θα φωτογραφίσω μόνον τις πιο τρανταχτές. περιπτώσεις εν συντομία.
ΔΕΗ
Ο εθνικός μας ενεργειακός πάροχος. Της χρωστούνε χονδρικά 2,8€ δις. Οι 66.000 μεγαλοοφειλέτες της χρωστούνε όσα οι λοιποί 1,5 εκατομύριο μικροοφειλέτες. Αν βάλουμε και τους τελικούς πελάτες, αυτούς δηλαδή που σταμάτησαν τις οικονομικές τους δραστηριότητες ή αυτούς των οποίων κόπηκε η παροχή ρεύματος, τότε ο αριθμός ανεβαίνει στους 2,2 εκατομύρια οφειλέτες. Από τα 2,8€ δις, τα 318€ εκατομύρια έχουν ήδη μπει σε διαδικασία διακανονισμού. Τα μεικτά  αποτελέσματα χρήσης του 2019 ανήλθαν στα 4.931€ έναντι 4.741€ του 2018. Εκτός από τα χρήματα που έχασε από πελάτες οι οποίοι έκλεισαν τις οικονομικές τους δραστηριότητες ή αρνούνται να πληρώσουν κρυμμένοι πίσω από κρατικές ομπρέλλες, η ΔΕΗ υποχρεώθηκε από τα τέλη του 2016 να πουλά ρεύμα στους ανταγωνιστές της ιδιώτες σε τιμή κάτω του κόστους παραγωγής, ώστε να μπορούν οι ανταγωνιστές της να διευρύνουν την πελατεία τους, πράγμα που οδηγεί στην “ φιλελευθεροποίηση” της αγοράς. Η συνολική επιβάρυνση φτάνει τα 600€ εκκατομύρια. Οι ιδιώτες αφοσιώθηκαν περισσότερο στις εξαγωγές ρεύματος αντί να διαθέσουν κεφάλαια επέκτασης στην εγχώρια αγορά, κάτι το οποίο δείχνει να κάνουν μόλις τώρα, χάρις στην αύξηση τιμολογίων και την μείωση της έκπτωτης συνέπειας από 10 σε 5%, που έκανε χρήση το 65% των πελατών της ΔΕΗ. Και κάπως έτσι λειτουργεί η ελεύθερη αγορά στην Ελλάδα, εκ του ασφαλούς και χωρίς κόπο.
Επιπλέον προβλήματα στην πορεία της εταιρίας προβάλλονται από την ανάγκη αποδέσμευσης της παραγωγής ρεύματος από τον λιγνίτη, ένα ορυκτό το οποίο η ΕΕ αποφάσισε να σταματήσει την χρήση του εξαιτίας της βλάβης που επιφέρει στο περιβάλλον. Αυτό θα σημάνει αρνητικές αλλαγές σε περιοχές που ουσιαστικά ζούνε από τα εκεί εργοστάσια της ΔΕΗ, όπως την Πτολεμαίδα, Μεγαλόπολη, Αλιβέρι, κλπ. Ο καιρός να στραφεί η εταιρία σε άλλες μορφές ενέργειας έχει ήδη προ πολλού σημάνει, για να είμαστε ειλικρινείς η Ελλάδα σε αυτό το σημείο άργησε περίπου 30 χρόνια.
Τι μπορεί όμως να επιτύχει μία ιδιοτικοποίηση; Κατά πόσο μπορεί να εξυπηρετήσει σε μία χώρα όπου εκτός της μικρής αγοράς της, η κατανάλωση έχει υποστεί καθίζηση;  Μία ιδιοτικοποίηση πρέπει να εξασφαλίζει έσοδα για το κράτος, να εγγυάται μέσω του ανταγωνισμού μια τιμολογιακής μορφής αποτελεσματικότητα, και να διασφαλιστούν και άλλοι κοινωνικοί στόχοι. Η ως τώρα πορεία των ιδιοτικοποιήσεων σε διεθνές επίπεδο στον τομέα της ενέργειας και της ύδρευσης έδειξαν τα αντίθετα αποτελέσματα. Οι τιμές αυξήθηκαν για να δικαιολογηθεί το κόστος επένδυσης και μεγάλος αριθμός εργαζομένων απολύθηκαν, ενώ οι διάφοροι αναταγωνιστές συγχωνεύτηκαν μεταξύ τους δημιουργώντας σχεδόν μονοπωλιακές καταστάσεις που επέβαλλαν τιμές καρτέλ. Δεν είναι περίεργο ότι οι μεγαλύτερες οικονομίες στην Ευρώπη κρατούνε ακόμη τους ενεργειακούς τους παρόχους υπό την αιγίδα τους. Κατά αυτό τον τρόπο μπορούν να ελέγξουν και προστατεύσουν μεγάλες επιχειρήσεις τους με έμμεσες επιδοτήσεις ρεύματος, που σε μία βιομηχανία σημαίνει τόσα πολλά, ή στον αγροτικό τους τομέα. Παράλληλα ο εθνικός πάροχος είναι σε θέση να ενισχύσει με παραγγελίες εξοπλισμού εγχώριες βιομηχανιές, ενισχύοντας έτσι εκτός από την βιομηχανία, και προγράμματα έρευνας πάνω στην ανάπτυξη νέων καινοτομικών προιόντων, πράγμα που δεν θα έκανε ένας ξένος επενδυτής. Τι θα έπρεπε να κάνει το κράτος; Ήδη η κυβέρνηση έχει αρχίσει να βαδίζει σε έναν σωστό δρόμο. Το νέο πλάνο εξυγίανσης με ακύρωση της μονιμότητος των υπαλλήλων, προγράμματα εθελουσίας εξόδυ και διακανονισμούς χρεών, είναι μία καλή αρχή. Η εταιρία θα έπρεπε να βαδίσει σε καθαρά πρότυπα της αγοράς. Να σταματήσει την παροχή ρεύματος σε αυτούς που δεν πληρώνουν, να προχωρήσει σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων σε αυτούς που χρωστάνε, να τοποθετηθεί ένα αξιόλογο μανατζμεντ διεθνούς εμπειρίας και έξω από κομματικά κριτήρια, το οποίο θα δουλέψει με νοοτροπία μεγάλης πολυεθνικής, να επεκταθεί η ΔΕΗ και εκτός Ελλάδος, πρώτα στα Βαλκάνια, και αργότερα και εκτός, ώστε να αυξήσει τα μερίδια αγοράς, αλλά και την παργωγικότητά της. Είναι αδιανόητο να είμαστε η ισχυρότερη οικονομία στην γειτονιά μας, και να κρατάμε φυλακισμένο τον εθνικό μας ενεργειακό πάροχο μέσα στα στενά όρια της χώρας μας.

ΕΛΒΟ,ΕΑΒ.
Αν κάποιος τομέας της ελληνικής βιομηχανίας αξίζει τον τίτλο του Βατερλώ, αυτός είναι ο αμυντικός. Πλεονάζον προσωπικό, αυθαίρετοι διορισμοί, σκάνδαλα, προχειρότης, έλλειψη πρωτοβουλιών, έλλειψη ερευνητικών προγραμμάτων, υπερπληθώρα υψηλόμισθων, αλλά και υπονόμευση εκ των έσω, από το ίδιο το κράτος.
Μόνο η ΕΛΒΟ είναι γνωστή για την παραγωγή και συναρμολόγηση αρμάτων μάχης, οχημάτων μεταφοράς προσωπικού, λεοφωρείων, φορτηγών, αυτοκινήτων, κλπ. Ιδρύθηκε το 1972 με σκοπό να κάνει την Ελλάδα ανεξάρτητη στον τομέα των αυτοκινήτων και αρμάτων. Μετά την αποχώρηση το 2010 του μεγαλομέτοχου της επιχείρησης Μυτηλιναίου, η εταιρία πήρε την κατιούσα, ώστε τελικά τον Φλεβάρη του 2014 να μπει σε καθεστώς εκκαθάρισης, έχοντας ζημιές των 170€ εκ και υποχρεώσεις των 85,4€ εκ. Μέχρι στιγμής τρεις διαγωνισμοί για την ιδιοτικοποίησή της που έγιναν έμειναν άκαρποι. Κύριοι διεκδικητές η γερμανική Krauus-Maffei κατασκευάστρια των αρμάτων Leopard, και η νοτιοαφρικανική Paramount. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η δήλωση του πρώην υπουργού αμύνης Π. Καμμένου στην ΔΕΘ το 2018, ότι στον τελευταίο διαγωνισμό η νοτιοαφρικανική εταιρία είχε υποσχεθεί την διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας, αλλά ο εκκαθαριστής που είναι η Ernst and Young λειτουργεί υπέρ των Γερμανών, οι οποίοι θα ήθελαν να κλείσουν την επιχείρηση, και να εισάγουν απυθείας από τα εργοστάσια τους στην Γερμναία. Η δήλωση αυτή ακόμη δεν απετέλεσε σημείο εκκίνησης έρευνας γύρω από το ζήτημα. Γεγονός όμως είναι, ότι υπάρχουν και άλλες καταγγελίες υπονόμευσης της εταιρίας εκ των έσω, όπως η περίπτωση της παραγγελίας συντήρησης και παραχώρησης ΒΜΡ στην Αίγυπτο το 2015, όπως επίσης και κατασκευής 250-300 Hummer για τον ιρακινό στρατό, οι οποίες σταμάτησαν με άνωθεν εντολές. Έντονα συζητείται στους διαδρόμους της εταιρίας ότι στόχος των αρμοδίων είναι το ξεπούλημα της εταιρίας στην γερμανική Krauss Maffei, η οποία θέλει να βάλει στο χέρι εκτός από τα αντισταθμιστικά οφέλη αξίας 67€ εκ, και το κέντρο ελέγχου ηλεκτρομαγνητικής συμβατότηας, ένα από τα δύο που υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη!!!
Εταιρίες σαν την ΕΛΒΟ δεν πωλούνται. Διατηρούνται με νύχια και με δόντια. Τόσο η ΕΛΒΟ, όσο και η ΕΑΒ, αλλά και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά θα πρέπει να ενταχθούν σε μία κοινή ομπρέλλα υπό την αιγίδα του Υπουργείου Αμύνης, το οποίο θα τροφοδοτεί αυτές τις επιχειρήσεις με απευθείας παραγγελίες και ερευνητικά προγράμματα, ενώ αυτές θα λειτουεγούνε με καθαρά σύγχρονο και αυτόνομο οικονομικό μανατζμεντ κατά τα τουρκικά πρότυπα. Η Άμυνα δεν ιδιοτικοποιείται, και όποιος το πιστεύει αυτό, αγγίζει τα όρια εθνικής προδοσίας. Εκτός αυτού, η χώρα έχει ανάγκη μιας επιχείρησης κατασκευής οχημάτων, τόσο για τις ανάγκες του στρατού της, όσο και για πολιτικές της ανάγκες. Μια αυτοκινητοβιομηχανία σύμφωνα με το αμερικανικό μοντέλο αγοράς, δημιουργει για κάθε θέση εργασίας στην ίδια, επιπλέον 10 θέσεις στους προμηθευτές της, και 4 στην κατανάλωση.
Στην ΕΑΒ η σκιά των σκανδάλων της διοίκησης Φιλιππάκου πέφτει βαριά. Ακόμη πιο βαριά πέφτει στους ώμους της δικαιοσύνης, η οποία από το 2013 οπότε και βγήκε το σκάνδαλο στην φόρα μέχρι και σήμερα, δεν λέει να ανοίξει το συρτάρι με τα αρχεία….
Η διοίκηση Φιλιππάκου ευθύνεται ούτε λίγο ούτε πολύ για ένα ποσό κοντά στο 1€ δις. Μόνον οι οδηγοί του προέδρου και του διευθύνοντος συμβούλου ελάμβαναν 32.000€ έκαστος για υπερωρίες τον χρόνο!!!! Δίνοταν αναθέσεις έργων σε υπεργολάβους ενώ την ίδια στιγμή τα έργα αυτά μπορούσαν να διεκπαιρεωθούν από το υπάρχον προσωπικό. Η εταιρία ήρθε σε τέτοια κατάσταση, ώστε συνήψε δάνεια 730€ εκ με εγγύηση του Δημοσίου. Οι εγγυήσεις κατέπιπταν, και τα δάνεια τα πλήρωνε το Δημόσιο. Απασχολούσε δύο γιατρούς, οι οποίοι εργάζοταν και στο ΙΚΑ, όπου και αμοίβοταν επίσης, ενώ τα μέλη του ΔΣ αμοίβοταν για κάθε συνεδρίαση, ακόμη και όταν τα πρακτικά υπογράφοταν διά περιφοράς χωρίς να έχει γίνει συνεδρίαση. Από το 2004 ως το 2010, οι θέσεις γενικών διευθυντών αυξήθηκαν από 2 σε 6, των διευθυντών από 17 σε 30, και των τομεαρχών απο 58 σε 90. Η μόνη θέση που έμενε κενή σε αυτό το διάστημα, ήταν αυτή του διευθυντή εσωτερικού ελέγχου!!!!! Και κάπως έτσι χρεοκοπήσαμε, ενώ η δικαιοσύνη κωλλυσιεργεί, με αποτέλεσμα οι υπαίτιοι να μένουν ανενόχλητοι λόγω παραγραφής. Εκεί όμως που η κατάσταση αγγίζει πλέον τα όρια του ανέκδοτου, ήταν όταν το 2009 και το η ΕΑΒ έκανε δωρεές στην ΜΚΟ Διεθνής Διαφάνεια Ελλαδας 50.000€ και 40.000€ έκαστη, της οποίας ταμίας ήταν ο ίδιος ο Φιλιππάκος!!!! Ακόμη αναρρωτιέμαι γιατί η νυν κυβέρνηση τον κάλεσε Ελλάδα και αντί να τον οδηγήσει στο ανακριτικό, τον τοποθέτησε σε θέση υπαλλήλου στο ΥΠΕΞ…
Παρόλα αυτλα η ΕΑΒ είναι αναγκαία, ως όχημα ενίσχυσης της πολεμικής μας αεροπορίας, και ως όχημα προώθησης ερευνητικών προγραμμάτων τα οποία μπορούν να φέρουν εκτός από άμμεσα κέρδη στον αμυντικό τομέα, και οικονομικά οφέλη απο την ανάπτυξη νέων προιόντων και πατεντών. Η ΕΑΒ διαθέτει εμπειρία στην αναβάθμιση αεροσκαφών τόσο πολεμικών όσο και μεταφορικών, μία εμπειρία η οποία μπορεί να της ανοίξει νέες αγορές και ευκαιρίες συμμετοχής σε διεθνή εξοπλιστικά προγράμματα. Οι στόχοι της εταιρίας να μπει στους ΟΕΜ-Original Equipment Manufacturer-είναι ρεαλιστικοί, η ανάπτυξη εγχώριου UAV είναι εκ των ουκ άνευ, ενώ αν το θελήσει η πολιτική ηγεσία, μπορεί να τοποθετηθεί ένα σοβαρό μάνατζμεντ-όχι σαν τους φίλους που διόρισαν κάποτε- το οποίο θα προωθήσει εγχώρια ερευνητικά προγράμματα μόνο του ή σε συνεργασία με ξένους συνεταίρους. Η χώρα μας έχει το ανθρώπινο δυναμικό για να στηρίξει τέτοια προγράμματα, και να παράγει προιόντα ανταγωνιστικά τα οποία θα κερδίσουν μερίδιο και στις διεθνείς αγορές.
Πάγια θέση μου είναι ότι στην κοινή ομπρέλλα υπό την αιγίδα του ΥΠΑΜ των ΕΛΒΟ και ΕΑΒ, θα έπρεπε να βρίσκονται και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, βασικός συντελεστής για την ανάπτυξη μιας αυτόνομης  εξέλιξης του πολεμικού μας στόλου. Και σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να ακολουθηθεί το τουκρκικό μοντέλο υπαγωγής των επιχειρήσεων στο ΥΠΑΜ, εξαίρεσής τους από τις δανειακές υποχρεώσεις της χώρας, μετατροπής τους σε κρατικές επιχειρήσεις, και ανάπτυξης ενός παράλληλου κλάδου ανάπτυξης προιόντων πολιτικού ενδιαφέροντος για αυτοχρηματοδότηση. Όσο βαρύ και αν είναι το πρόστιμο των 700€ εκ από την ΕΕ για τις παράνομες επιδοτήσεις, τα Ναυπηγεία πρέπει να μείνουν ζωντανά για εθνικούς λόγους. Η δωρεά 18€ εκ από το Ιδρυμα Νιάρχος για την ολοκλήρωση εργασιών 4 υποβρυχίων και την ναυπήγηση  τορπιλακάτων, είναι μία κίνηση που δείχνει ότι η διάσωση των Ναυπηγείων έχει αρχίσει να απασχολεί όλο και περισσότερο την ελίτ της χώρας σε αυτούς τους δύσκολους και πονηρούς καιρούς.
 Τα ναυπηγεία είναι σε θέση να κατασκευάσουν και άλλα προιόντα εκτός από πλοία, βαγόνια, αμαξώματα, συρμούς του Μετρό, ενώ διαθέτουν και την μεγαλύτερη μόνιμη δεξαμενή στην Μεσόγειο χωρητικότητος 500.000 τόνων. Δυστυχώς όπως έχουν δείξει τα πράγματα, αν δεν περιέλθει στους κόλπους του Δημοσίου, τα Ναυπηγεία δεν πρόκειται να βρούνε αντάξιο επενδυτή, με αποτέλεσμα να κλείσουν και να αφήσουν τη  χώρα χωρίς συντηρητή και κατασκευαστή πλοίων, μία χώρα που τον μόνο φίλο που είχε και έχει, είναι η θάλασσα.
ΕΛΠΕ
Και εάν για τις χρεωμένες επιχειρήσεις υπάρχει το άλλοθι των αρνητικών αποτελεσμάτων και του βάρους που καλούνται να επωμιστούν οι φορολογούμενοι, για την κερδοφόρα ΕΛΠΕ, τι μπορεί να πει κανείς; Με τζίρο το 2018 στα 9.769€ δις, και κέρδη προ φόρων 750€ εκ, ποιος είναι ο λόγος να πωληθεί ένα άλογο που κερδίζει κάθε κούρσα; Τα έσοδα από τους φόρους και μόνο είναι ικανά να καλύψουν αρκετές φορές το τίμημα της πώλησης, ενώ σε περίπτωση πώλησης, κανείς δεν ξέρει που θα καταγράφονται τα κερδη μέσω κάποιας άγνωστης off shore, και τι έσοδα θα μένουν στο κράτος, ενώ παράλληλα η εταιρία αποτελεί βασικό παίκτη στην περιοχή των Βαλκανίων, μία περιοχή όπου από πρωταγωνιστές γίναμε κομπάρσοι ταινίας Β διαλογής μετά την κρίση και τον αφανισμό των ελληνικών τραπεζών. Η παρουσία των ΕΛΠΕ διασφαλίζει σταθερότητα στις τιμές των καυσίμων, μία σταθερότητα που την έχει μεγάλη ανάγκη η χώρα μας μετά από την κρίση που πέρασε. Οι διασυνδέσεις των ΕΛΠΕ με βασικούς παίκτες της αγοράς, από την σαουδαραβική ARAMCO μεχρι την Ιρανική κρατική εταιρία πετρελαίων και την ρωσική LUKOIL, είναι σε θέση να εξασφαλίζουν στην επιχείρηση ευνοικά συμβόλαια αγοράς και διακίνησης πετρελαίου. Αυτό καθιστά την εταιρία στον μεγαλύτερο εξαγωγέα της χώρας. Φυσικά εδώ θα έπρεπε να συνυπολογίσουμε και την πλευρά του βασικού μετόχου της επιχείρησης, του ομίλου Λάτση, ο οποίος κατέχει το 45,48% της επιχείρησης έναντι 35,5% του Δημοσίου. Ας ελπίσουμε ότι η κατρακύλα των τιμών πετρελαίου θα δώσει χρόνο στους αρμόδιους να σκεφτούν καλύτερα τι πάνε να κάνουν.
ΛΑΡΚΟ
Ο μόνιμος βραχνάς του τομέα ιδιοτικοποιήσεων ακούει στο όνομα ΛΑΡΚΟ. Εταιρία που πέρασε σχεδόν χρεωμένη στο ελληνικό δημόσιο το 1982, αναδιοργανώθηκε σε Νέα ΛΑΡΚΟ το 1989, συσσώρευσε χρέη επί χρεών, και έχει καταστεί στον μεγαλύτερο χρεώστη της ΔΕΗ με 350€ εκ, απειλώντας την ίδια την ύπαρξη της ΔΕΗ πλέον. Η πορεία της εταιρίας ήταν ένας μόνιμος Γολγοθάς. Ηδη από το 1989 με την αναδιοργάνωση της εταιρίας, δεν είχε εκκαθαρισθεί το νομικό καθεστώς με τους πρώην ιδιοκτήτες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ακόμη διεκδικήσεις οι οποίες απειλούν να επιβαρύνουν τους επίδοξους αγοραστές, οι πρώην ιδοκτήτες έχουν εντολή κατάσχεσης του εργοστασίου και προσημείωση όλων των οικοπέδων. Στα χρέη αθροίζονται το δικαστικό πρόστιμο από την ΕΕ για παράνομη συμμετοχή του δημοσίου στην Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου το 2009, μια ΑΜΚ η οποία έγινε με πρωτοβουλία του Δημοσίου, το οποίο διαβεβαίωσε την διοίκηση της εταιρίας ότι η εταιρία σε περίπτωση δικαστικής τιμωρίας ουδόλως ευθύνεται, παρόλα αυτά το πρόστιμο επωμίστηκε η εταιρία, ήτοι 136€ εκ !!!! Το 2006 η ΔΕΗ όρισε την τιμή του ρεύματος στα 72€ ανά μεγαβατώρα, την στιγμή που η μέση τιμή για ενεργοβόρες επιχειρήσεις στην ΕΕ ήταν στα 32€!!!!!
 Προφανώς κάποιος σκέφτηκε στην ΔΕΗ ότι οι κότες που κάνουν χρυσά αυγά βρίσκονται κάπου στην Λάρυμνα. Από το 2004 ως το 2009 προσλήφθηκε υπερβολικά μεγάλος αριθμός υψηλόμισθων, με αποτέλεσμα η εταιρία να έχει από τους μεγαλύτερους μισθούς κατά μέσον όρο στην Ελλάδα. Την ίδια περίοδο 2004-2009 η πολιτική του hedging στο νικέλιο, η αντιστάθμιση κινδύνου δηλαδή, προκάλεσε ζημιές 500€ εκ, ζημιές που ακόμη δεν έχουν ερευνηθεί. Μόνο τα ασφάλιστρα που λάμβανε η τότε καταρρέουσα Ασπίς Πρόνοια ανέρχοταν από 300.000 σε 5€ εκ ξαφνικά. Παρόλες τις επισημάνσεις των αναλυτών του κλάδου, η τότε κυβέρνηση  επέμενε στην καταστροφική πολιτική εξόντωσης της εταιρίας. Επιπλέον η εταιρία διαθέτει πεπαλαιωμένο εξοπλισμό, τα μέτρα ασφαλείας είναι επίσης πεπαλαιωμένα, με αποτέλεσμα 4 εργατικά δυστηχήματα ως τώρα, ενώ το υπέδαφος της χώρας περιέχει μεν νικέλιο, τα κοιτάσματα όμως είναι από τα πλέον φτωχά διεθνώς, και δεν είναι καν μεγάλα ώστε να δικαιολογούν την συνέχιση της βιομηχανικής δραστηριότητος.
Για την πώληση αυτού του δημιουργού χρεών, η κυβέρνηση διά στόματος υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Χατζηδάκη, ανακοίνωσε ότι εκπονήθηκε σχέδιο κερματισμού της εταιρίας σε τρεις αυτόνομες εταιρίες. Το “φαεινό” αυτό σχέδιο, που προφανώς το “δούλεψαν” για πολύ καιρό και πολλοί εγκέφαλοι, λέει ότι στην πρώτη εταιρία θα περάσουν όλα τα χρέη και οι υποχρεώσεις της εταιρίας, στην δεύτερη τα ορυχεία, και στην τρίτη το εργοστάσιο. Φυσικά οι εγκέφαλοι της κυβέρνησης σκέφτηκαν να πωληθούν μόνον οι δύο τελευταίες εταιρίες, και η πρώτη να μείνει σε εμάς τους ηλίθιους φορολογούμενους, οι οποίοι θα χρηματοδοτούν τα κέρδη του ιδιώτη. Δως μου κι εμένα μπάρμπα δηλαδή…
Και Ω του Θαύματος βρέθηκαν υποψήφιοι αγοραστές ωσάν τα κοράκια. Και τι υποψήφιοι…η ελβετική Glencore, η μεγαλύτερη εμπορική εταιρία πρώτων υλών στον κόσμο, η αμερικανική GSOL, αμερικανικό Private Equity Fund από τους μεγαλύτερους παραγωγούς και εμπόρους ορυκτών στον κόσμο, και η γαλλική  IMERYS από τις μεγαλύτερες εταιρίες στα ειδικευμένα ορυκτά, η οποία έχει ήδη εξαγοράσει την πρώην Βαρυτίνης και Αργυρομεταλευμάτων. Ο λόγος αυτού του ξαφνικού ενδιαφέροντος ονομάζεται κοβάλτιο και νικέλιο. Η ραγδαία αύξηση της ηλεκτροκίνησης ανεβάζει τις τιμές του νικελίου, με αποτέλεσμα ακόμη και τα φτωχά κοιτάσματα της ΛΑΡΚΟ να θεωρούνται αποδοτικά. Υπολογίζεται ότι η διεθνής ζήτηση για το 2020 θα φτάσει τους 200.00 τόνους, ενώ ως το 2030 θα ξεπεράσει το 1,5εκ τόνους. Τα ελληνικά κοιτάσματα αντιπροσωπεύουν το 90% όλων των ευρωπαικών κοιτασμάτων, πρόχειρα υπολογισμένα με σημερινές τιμές στα 20€ δις!!!! Εκτιμάται ότι σήμερα η Ελλάδα εκμεταλεύεται κοιτάσματα αξίας ΜΟΛΙΣ 65€ ΕΚ, ίσως όχι τυχαία…..

ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ, Η ΛΑΡΚΟ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΣΙΔΗΡΟΝΙΚΕΛΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ!!!! ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΆ ΟΙ ΜΝΗΣΤΉΡΕΣ ΘΈΛΟΥΝ ΝΑ ΑΓΟΡΆΣΟΥΝ ΤΑ ΟΡΥΧΕΊΑ ΧΩΡΊΣ ΤΑ ΧΡΈΗ, ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΊΨΟΥΝ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΆΣΙΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΈΝΟΥΣ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΤΟ ΜΕΤΑΛΕΥΜΑ ΣΕ ΓΕΙΤΟΝΙΚΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΤΑ ΠΑΣΑ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ.
 Και κάπως έτσι μένουμε ευχαριστημένοι που μείναμε με τα χρέη και ξεπουληθήκαμε. Και φυσικά φταίνε οι εργαζόμενοι και άλλοι κακοί της ταινίας….
Υπάρχουν όμως λύσεις, λύσεις που ίσως κάποιοι δεν θέλουν…

Μέσα στο μετάλευμα υπάρχουν ποσότητες κοβαλτίου που η ΛΑΡΚΟ δεν μπορεί τεχνολογικά να αξιοποιήσει. Ετσι χάνονται κάπου 90€ εκ ετησίως. Οι ανάγκες της ΕΕ σε κοβάλτιο θα είναι ως το 2025 περίπου 53.000 τόνοι. Μία επένδυση στην υδρομεταλουργία, θα δώσει την δυνατότητα στην εταιρία να παράγει 3000 τόνους, ήτοι το 10% των αναγκών της ΕΕ. Η κυβέρνηση θα μπορούσε να διαπραγματευθεί με την ΕΕ ώστε να αρθεί το πρόστιμο των 136€ εκ, εφόσον η εταιρία χαρακτηρίζοταν ως στρατηγικής σημασίας για την ΕΕ. Κατόπιν θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα Γιούνκερ μία επένδυση στην υδρομετταλουργία και στην αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων. Τέλος, η εταιρία θα έδινε ένα μεγαλύτερο ποσοστό της στην ΔΕΗ, και από κοινούν θα προχωρούσαν σχέδια ενίσχυσης της ενεργειακής της επάρκειας μέσω εναλλακτικών πηγών ενεργείας. Κατά αυτό τον τρόπο θα δημιουργούταν ένας εθνικός πρωταθλητής στην ελληνική οικονομία. Δυνατότητες υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει η θέληση από την κυβέρνηση. Ειδάλλως, προβλέπεται να εισάγουμε δικό μας κοβάλτιο από εργοστάσια της Τουρκίας, και να χειροκροτάμε που μείναμε με τα χρέη και 1200 άνεργους….

Τι κανουν στην Ευρώπη
Αν πιστέψει κανείς τους ειδήμονες εν Ελλαδι περί ανάγκης γενικών ιδιοτικοποιήσεων, τότε θα χαρακτήριζε τους Ευρωπαίους παντελώς ανεδαφικούς έως και ηλίθιους…
Οι αφελείς Γερμανοί, γνωστοί για την έλλιψη πρακτικού μυαλού, ούτε που διανοήθηκαν να αποχωριστούν από τις αγαπημένες τους ΔΕΚΟ. H συμμετοχή του κράτους στην Deutsche Telekom, αυτή που αγόρασε τον ΟΤΕ και την British Telecommunications, ανέρχεται στο 32%. Τα κερδη είναι πολλαπλά. Εκτός από τα μερίσματα που λαμβάνει το κράτος, η εταιρία προωθεί όλα τα προγράμματα της σχεδόν αποκλειστικά με Γερμαούς προμηθευτές. Όπου η γνωστή μας Siemens κατέχει εξέχουσα θέση. Κάτι ανάλογο προώθησε και ο δικός μας ΟΤΕ με την κάποτε κραταιά ΙΝΤΡΑΚΟΜ, αλλά οι φωνές των “ορθολογιστών”  πολιτικών και η πώληση του ΟΤΕ στέρησε την χώρα από ένα επιχειρηματικό όχημα το οποίο θα τραβούσε στην πορεία του εγχώριες εταιρίες τεχνολογίας, προμηθευτές, και θα προωθούσε ερευνητικά προγράμματα όπως κάνουν όλοι οι άλλοι “αφελείς” Γερμανοί, Γάλλοι, Κινέζοι, Κορεάτες, Ολλανδοί, κλπ. Αλλά στην Ελλάδα το μικροκομματικό συμφέρον είναι πάνω από όλα…

Όμως και οι αφελέστατοι Γάλλοι κρατάνε ακόμα το 27,1% της Orange, η οποία πάει χέρι χέρι με την Alcatel, ενώ η σουηδική Telia είναι κατα 2/3 ιδιοκτησία του σουηδικού κράτους, το οποίο προωθεί όλα τα προγράμματα, τώρα και το 5G μέσω της Erricson.
Και εάν στις τηλεπικοινωνίες τα κράτη είναι λίγο φιλελεύθερα στο ιδιοκτησιακό τους καθεστώς, στην ενέργεια ο κρατισμός χτυπάει ρεκόρ. Στην Γερμανία οι ιθύνοντες είχαν και την πιο πρωτότυπη ιδέα. Διανεμήθηκε 25% του μεγαλύτερου παραγωγού ενέργειας της χώρας RWE σε κοινότητες, οι οποίες έτσι έχουν την δυνατότητα μέσω μερισμάτων να αυξάνουν κάθε χρόνο τα έσοδά τους, απαλλάσοντας έτσι και τα δημόσια ταμεία από βάρη. Ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ενέργειας η EON, ανήκει κατά 80% σε θεσμικούς, τράπεζες δηλαδή και ασφάλειες, όπου το κράτος διατηρεί μεγάλα μετοχικά πακέτα. Η Σουηδία είναι αποκλειστικός μέτοχος της Vatenfall, η οποία έχει καταστεί πλέον πολυεθνική, ενώ η Γαλλία κατέχει το 84% στην EDF, και μέσω αυτής και στην Framatom. Οι πρωταθλητές του οικονομικού φιλελευθεροσμού στην ΕΕ Ολλανδοί έχουν κατά 100% υπό κρατική αιγίδα τον αντίστοιχο ΑΔΜΗΕ τους Tennet T, ενώ και η Ιταλία κρατάει ακόμη το μεγαλύτερο πακέτο μετοχών του ενεργειακού της γίγαντα ENEL κατά 23,5%.

Στον τομέα των πετρελαίων βλέπουμε πως στις χώρες όπου δεν προυπήρχε μία ισχυρή και διεθνοποιημένη ιδιωτική επιχείρηση όπως στην Βρεττανία ή στις ΗΠΑ, το κράτος αναλαμβάνει τον ρόλο του μάνατζερ. Η αυστριακή ÖMV η οποία διανέμει πετρέλαιο και αέριο στην Αυστρία και στις περισσότερες χώρες της ανατολικής Ευρώπης, ανήκει κατά 31,5%  στο αυατριακό κράτος, ενώ η κραταιά Statoil ανήκει κατα 67% στο νορβηγικό κράτος. Η μεγαλύτερη πετρελαική εταιρία της Βραζιλίας Petrobras ανήκει κατά 54% στο βραζιλιανικό κράτος, ενώ στην Ισπανία ακολουθήθηκε το γερμανικό παράδειγμα των παραγωγών ρεύματος, όπου δύο κοινοπραξίες τοπικών ταμιευτηρίων συμμετέχουν στην μετοχική σύνθεση της ισπανικής πετρελαικής Iberdrola. Τα κράτη αυτά δεν κυβερνώνται ούτε από ηλίθιους, το αντίθετο μάλλιστα θα έλεγα, ούτε από αναμνησιακούς των σοσσιαλιστικών καθεστώτων.  Τα κράτη αυτά ελέγχουν τους βασικότερους τομείς λειτουργίας και τροφοδοσίας τους, φροντίζοντας έτσι την ομαλή ρύθμιση στις εσωτερικές αγορές τους χωρίς να απαγορεύουν την δραστηριότητα ανταγωνιστών τους, διατηρώντας θέσεις εργασίας, συνεισφέροντας στην ανεξάρτητη οικονομική πολιτική τους, προσφέροντας ευκαιρίες εξέλιξης σε εγχώριες εταιρίες προμηθευτών και κατασκευαστών, ενισχύοντας ερευνητικά προγράμματα, και φυσικά ενισχύοντας τα κρατικά ταμεία με τα έσοδά τους, κάτι που δεν εξυπακούεται σε τυχόν ιδιοτικοποίηση μιας εταιρίας, η οποία θα είχε την δυνατότητα να καταγράψει τμήμα των κερδών της σε κάποια από τις αναρίθμητες off shore. Μία χώρα που ιδιοτικοποιεί τους βασικούς τομείς τροφοδότησης και λειτουργίας της, ουσιαστικά δηλώνει ότι δεν είναι εις θέση να λειτουργήσει. Εξαιρέσεις όπως οι ΗΠΑ δεν μπορούν να παραβληθούν προς σύγκριση, οι δυνατότητες αυτής της χώρας είναι τεράστιες, και η παράδοση στις οικονομικές αντιλήψεις της τελείως διαφορετικές.
Μία ΔΕΗ υπό την αιγίδα του κράτους, και με ένα καλό διεθνοποιημένο μάνατζμεντ θα μπορούσε να γίνει η ναυαρχίδα της οικονομίας μας στα Βαλκάνια και στην ερύτερη περιοχή. Σε συνδυασμό με μία ΛΑΡΚΟ που θα έχει περάσει στην εξυγείανση, θα μπορούσε να καταστεί σε κολοσσό  σε μια περιοχή όπου γίναμε εδώ και καιρό απλός κομπάρσος.  Τα ΕΛΠΕ επίσης έχουν την δυνατότητα να σύρουν μαζί με την ΔΕΗ την Ελλάδα σε μία νέα εποχή εξέλιξης τόσο εν Ελλάδι όσο και στο εξωτερικό. Οι ΕΛΒΟ, ΕΑΒ, και Ναυπηγεία Σκαραμαγκά πρέπει να σχηματίσουν μία απόλυτα κρατική κοινοπραξία υπό την σκεπή του Υπουργείου Αμύνης κατά τα τουρκικά πρότυπα, να απεξαρτηθούν από τις αποφάσεις πολιτικών και κομματικών φίλων όπως και φίλα προσκείμενων επιχειρηματιών-εισαγωγέων, που έχουν κατασπαράξει τα ταμεία του αμυντικού προυπολογισμού. Καιρός είναι ο ευαίσθητος τομέας της Αμυνας να περάσει στην ευθύνη αυτών που γνωρίζουν καλύτερα, των ίδιων των στρατιωτικών. Κάθε σκέψη πώλησης τομέων ευαίσθητων για την εθνική οικονομία, ενέχει κινδύνους για την ίδια την ικανότητα λειτουργίας του ελληνικού κράτους. Οι υπόλοιποι που δεν πουλάνε δεν είναι ηλίθιοι, εμείς γιατί δεν τους μιμούμαστε;


 https://cognoscoteam.gr

Κόκκινοι κάδοι ανακύκλωσης ενδυμάτων και υποδημάτων στο Δήμο Περιστερίου

Τριάντα τρεις (33) καλαίσθητοι κάδοι ανακύκλωσης ρούχων και υποδημάτων έχουν τοποθετηθεί τις τελευταίες εβδομάδες σε διάφορα σημεία του Δήμου Περιστερίου

και στόχο έχουν την διαλογή καθαρών ανακυκλώσιμων υλικών και αξιοποίηση τους. Η Αντιδήμαρχος Περιβάλλοντος και Ποιότητας Ζωής Μαίρη Τσιώτα – Μάρκου, τονίζει ότι: «Η αποκεντρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων είναι το νέο μοντέλο το οποίο σε τοπικό επίπεδο εστιάζει στην προδιαλογή των υλικών κυρίως ανακυκλώσιμων και βιοδιασπώμενων. Η εναλλακτική διαχείριση μεταχειρισμένων ειδών ένδυσης και υπόδησης στην πόλη έχει ξεκινήσει και η επιτυχία του προγράμματος απαιτεί την συμμετοχή όλων».

ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν αφήνουμε ΕΞΩ από τους κάδους κανένα είδος ένδυσης, υπόδησης.

Τα σημεία που μπορείτε να βρείτε τους κόκκινους κάδους είναι τα εξής: Αγίου Βασιλείου 62 (Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής), Αγίου Πολύκαρπου και Πελασγίας, Παπαδιαμάντη και Πελασγίας, Βοστίτσης και Θηβών, Ραβίνε και Ορφέως, Μωρογιάννη και Σολωμού, Δημοσθένους και Μεγ. Αλεξάνδρου, Δωδεκανήσου και Αγίδος, Αργυροκάστρου και Αγίου Σώστη, Τελαμώνος και Τάνταλου, Ιωαννίνων & Αίγλης (Πλατεία Δέγλερη), Αφροδίτης και Ζέας, Αρτέμιδος και Μουσών, Ανθέων και Κρίνων, Ολυμπιονικών και Ναούσης, Αγίας Τριάδος και Μιχαλακοπούλου, Τηλέμαχου και Αγίας Αναστασίας, Παλαιάς Καβάλας και Θεοκλήτου, Μαραθωνόκαμπου και Λουκιανού, Τζων Κέννεντυ και Δαμασκηνού, Φαρσάλων και Φαβιέρου, Χανίων και Χαιρώνειας, Τρώων και Λευκάδας, Μουσουνίτσης 13 (πάρκο), Ψαρών και Ελ. Βενιζέλου, Αγίου Παύλου και Κλείτωρος, Ιερού Λόχου και Δημητρίου Γούναρη, Φιλικών και Καλλίμαχου, Φιλικών και Καριταίνης Τσαλαβούτα, Λαχανά και Γ. Καραϊσκάκη, Λεωφ. Αθηνών και Γιαννιτσών, Δημοτικά Καταστήματα (έναντι πλατείας Δημαρχείου), Αγίας Παρασκευής και Χρήστου Λαδά.

H συνωμοσιολογία ως νέα θρησκεία και η «καταγγελτική» θεοποίηση της Παγκοσμιοποίησης

του Κωνσταντίνου Γρίβα
Άποψη του υπογράφοντος, όπως αυτή έχει εκφραστεί σε άλλα κείμενα, είναι ότι η έλευση του κορωνοϊού κατέδειξε ένα ανατριχιαστικό κενό στις εξουσιαστικές δομές του Δυτικού Κόσμου. Τόσο στις εθνικές κυβερνήσεις, όσο και σε αυτές των υπερεθνικών – πολυεθνικών δομών, όπως είναι η Ε.Ε. και η περιβόητη «παγκοσμιοποίηση», η οποία αποδείχθηκε μια συλλογική αυταπάτη.
Η άποψη αυτή βρίσκεται στον αντίποδα μιας πλειάδας συνωμοσιολογικών θεωριών, οι οποίες κυριαρχούν στην κοινή γνώμη και αποδίδουν τον κορωνοϊό σε κάποιο σκοτεινό σχέδιο, οργανωμένο από δυνάμεις που κινούνται στα παρασκήνια.

Κατά την άποψη του υπογράφοντος αυτές οι αντιλήψεις αποτελούν εν πολλοίς εκδήλωση μιας σοβαρής παθογένειας του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού και συγκεκριμένα της φαντασιακής αυτοθέωσης του Νεωτερικού Ανθρώπου.

Από τον παγανισμό στην δυτική νοησιαρχία

Μια αρχική αιτία για αυτό το φαινόμενο είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να νοιώθουν έρμαια απρόσωπων δυνάμεων. Προτιμούν να πιστεύουν  ότι υπάρχει κάποιος έλεγχος σε αυτά που συμβαίνουν, έστω και από σκοτεινές δυνάμεις, παρά να αποδεχθούν τη χαοτική φύση της πραγματικότητας. Οι άνθρωποι, ως κοινωνικά όντα, θέλουν να βρίσκονται σε οργανωμένες δομές όπου υπάρχει ιεραρχία.
Η φυσική αυτή τάση στον Άνθρωπο έφτασε σε παθολογικά επίπεδα στη σύγχρονη εποχή. Οι πιο σοφοί πρόγονοί μας θεωρούσαν ότι βρίσκονταν σε έναν κόσμο ο οποίος ήταν έρμαιο στα χέρια δυνάμεων που δεν μπορούσαν να κατανοήσουν, πολλώ δε μάλλον να ελέγξουν. Έτσι, τις απέδιδαν σε ιδιότροπες υπερφυσικές δυνάμεις, οι οποίες λειτουργούσαν ανεξέλεγκτα και πάνω στις οποίες οι άνθρωποι δεν είχαν την παραμικρή επίδραση. Η πολιτισμική επανάσταση του Χριστιανισμού και το ανθρωποκεντρικό μοντέλο που αυτή επέβαλε άλλαξε τα δεδομένα και έθεσε τον Άνθρωπο σε κυρίαρχη θέση μέσα στον φυσικό κόσμο. Έτσι, δημιουργήθηκε μια βάση αυτοπεποίθησης πάνω στην οποία οι άνθρωποι ξεκίνησαν τις προσπάθειές τους να ελέγξουν τον φυσικό κόσμο. Οι υπερφυσικές και «μικροθεϊκές» δυνάμεις αντικαταστάθηκαν από τον παντοδύναμο Θεό, ο οποίος ναι μεν ήταν φιλεύσπλαχνος αλλά ταυτοχρόνως σε αυτόν αποδιδόταν λοιμοί και διάφορες φυσικές καταστροφές ως τιμωρία για ενέργειες των ανθρώπων. Και έτσι όμως η αυτοπεποίθηση του Ανθρώπου ενισχύθηκε, από τη στιγμή που θεωρούσε ότι αυτά που του συνέβαιναν δεν οφείλονταν στις ιδιοτροπίες κάποιων απρόσωπων υπερφυσικών δυνάμεων αλλά στις δικές του «αμαρτίες» και λάθη, που προκαλούσαν την οργή ενός προσωποιημένου Θεού με τον οποίο μπορούσε να επικοινωνήσει και να επηρεάσει τις αποφάσεις του. Έτσι, ενισχύθηκε η πίστη του Ανθρώπου ότι μπορούσε με τις «ορθές» ενέργειες να ελέγξει τη μοίρα του.
Με την σταδιακή πρόοδο της επιστήμης η αυτοπεποίθηση του Δυτικού Ανθρώπου ενισχυόταν ολοένα και περισσότερο και έφτασε σε τέτοια σημεία που του επέτρεψε πλέον να αμφισβητήσει και τον Θεό. Η αρχή είχε γίνει στο πλαίσιο της ίδιας της «Δυτικής Χριστιανοσύνης». Συγκεκριμένα, η προτεσταντική επανάσταση αμφισβήτησε την αυθεντία της Εκκλησίας και επέβαλε την άποψη ότι ο κάθε άνθρωπος μπορούσε να είναι ο ιερέας του εαυτού του με τη βοήθεια της Αγίας Γραφής, την οποία όφειλε να μελετάει και να ερμηνεύει. Έτσι, δημιουργήθηκαν οι βάσεις για το δεύτερο κύμα της δυτικής νοησιαρχίας στα θρησκευτικά ζητήματα, δηλαδή της πίστης ότι η ανθρώπινη διάνοια δια της λογικής μπορούσε να δώσει απαντήσεις στα θεολογικά ζητήματα, ακολουθώντας μια πρακτική που είχε ξεκινήσει στον Δυτικό Κόσμο με τους σχολαστικούς φιλοσόφους.
Και από την στιγμή που η ανθρώπινη νόηση μπορούσε να επιλύσει ζητήματα όπως της «απόδειξης» της ύπαρξης του Θεού και του προσδιορισμού της φύσης του, θα ήταν αδιανόητο, έως και βλάσφημο, να θεωρηθεί ότι δεν μπορούσε να λύσει τα προβλήματα αυτού του κόσμου.
Έτσι, δημιουργήθηκε μια υπερβάλλουσα εμπιστοσύνη στις ικανότητες του ανθρώπινου μυαλού. Δια της εφαρμοσμένης λογικής, δηλαδή δια της επιστήμης, θεωρήθηκε ότι ο Άνθρωπος μπορούσε να ελέγξει ολοκληρωτικά τη μοίρα του. Αυτή η πίστη προκάλεσε ένα φαινόμενο άρνησης απέναντι στα φυσικά φαινόμενα, Επιπροσθέτως, το κυρίαρχο  νευτώνειο επιστημολογικό παράδειγμα(paradigm) της Νεωτερικότητας, επέβαλε την αντίληψη ενός αιτιοκρατικού, ορθολογικού και «τακτοποιημένου» κόσμου, μέσα στον οποίον δεν είχαν θέση αστάθμητοι παράγοντες.
Εν παραλλήλω, άλλαξε και η κυρίαρχη στις άρχουσες τάξεις αντίληψη περί Θεού. Από τον προσωποποιημένο Θεό του Χριστιανισμού περάσαμε στον αποστασιοποιημένο Θεό – Δημιουργό, επιστρέφοντας εν πολλοίς στο «Ακίνητο Κινούν» του Αριστοτέλη, ο οποίος δεν πολυασχολούταν με τα ανθρώπινα πράγματα. Έτσι, ενισχύθηκε η άποψη του Ανθρώπου ότι αυτός ήταν υπεύθυνος για τη μοίρα του.

Η «εξορία του θεού», η έλευση του ανθρωπόθεου και ο «ορθολογισμός» των θεωριών συνωμοσίας

Τη δυτική νοησιαρχία και τις αντιλήψεις περί «μακρινού» Θεού, ακολούθησε αναπόφευκτα η έλευση του Ουμανισμού και του Διαφωτισμού, που απογείωσε την αυτοπεποίθηση του Ανθρώπου και οδήγησε σε εξορία του Θεού από τα ανθρώπινα πράγματα. Αυτή η απομάκρυνση του Θεού