ΑΣΕΠ-Προκήρυξη 4Κ/2020: Ξεκινούν οι αιτήσεις του «Βοήθεια στο Σπίτι» -Πώς θα συμπληρώσετε την αίτηση

Ξεκινά στις 2 Ιουνίου 2020 η διαδικασία για την υποβολή αιτήσεων και στην προκήρυξη 4Κ/2020 Προκήρυξη του ΑΣΕΠ (ΦΕΚ 15/18.5.2020/τ. ΑΣΕΠ) που αφορά στην πλήρωση με σειρά προτεραιότητας δύο χιλιάδων εννιακοσίων εννέα (2.909) θέσεων τακτικού προσωπικού Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής, Δευτεροβάθμιας και Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης σε Ο.Τ.Α. α΄ βαθμού της Χώρας (για την εξυπηρέτηση του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι»).

Σήμερα αιτήσεις μπορούν να υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενοι:

Για τις κατηγορίες Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Η προθεσμία για τις συγκεκριμένες αιτήσεις και λήγει στις 17 Ιουνίου 2020, ημέρα Τετάρτη και ώρα 14:00.

Σημείωση: Για την κατηγορία Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης η διαδικασία υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων αρχίζει στις 18 Ιουνίου ημέρα Πέμπτη και λήγει στις 3 Ιουλίου 2020, ημέρα Παρασκευή και ώρα 14:00.

Οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν και να υποβάλουν ηλεκτρονική αίτηση συμμετοχής στο ΑΣΕΠ, αποκλειστικά μέσω του διαδικτυακού του τόπου (www.asep.gr), ακολουθώντας τις οδηγίες που παρέχονται στην Προκήρυξη (Παράρτημα ΣΤ΄).

Τα απαραίτητα, κατά περίπτωση, δικαιολογητικά με τα οποία, αποδεικνύονται τα προσόντα και κριτήρια που επικαλούνται οι υποψήφιοι με την αίτηση συμμετοχής τους, θα υποβληθούν, πριν την έκδοση των προσωρινών αποτελεσμάτων, μετά από σχετική Ανακοίνωση του ΑΣΕΠ (ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄ και ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β΄ της προκήρυξης).

Κάθε υποψήφιος μπορεί να υποβάλει μία μόνο αίτηση και για θέσεις μίας μόνο κατηγορίας προσωπικού (ΠΕ ή ΤΕ ή ΔΕ ή ΥΕ). Οι υποψήφιοι της κατηγορίας Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης μπορούν να συμμετέχουν ταυτόχρονα και για τις θέσεις Δ.Ε. με κωδ. τίτλου 306 (β΄ επικουρικός πίνακας), με την προϋπόθεση ότι διαθέτουν τα απαραίτητα προσόντα (ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄ – σελ. 322 του ΦΕΚ).

Κριτήρια κατάταξης

Τα κριτήρια κατάταξης για τις κατηγορίες ΠΕ, ΤΕ και ΔΕ είναι: Βαθμός βασικού τίτλου σπουδών, δεύτερος τίτλος σπουδών σε αντικείμενο συναφές με το γνωστικό αντικείμενο της θέσης, μεταπτυχιακοί – διδακτορικοί τίτλοι, εμπειρία, γνώση ξένης γλώσσας, εντοπιότητα.

Οδηγίες συμπλήρωσης της ηλεκτρονικής αίτησης

Για τις θέσεις της εν λόγω προκήρυξης οι υποψήφιοι των κατηγοριών Πανεπιστημιακής, Τεχνολογικής, Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης πρέπει να συμπληρώσουν – υποβάλουν αποκλειστικά με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω του διαδικτυακού τόπου του ΑΣΕΠ (www.asep.gr) αίτηση συμμετοχής. Για την ηλεκτρονική υποβολή των αιτήσεων συμμετοχής στην προκήρυξη 4Κ/2020, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εγγραφή στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του ΑΣΕΠ, στη διαδρομή: «Πολίτες-> Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες», η οποία πραγματοποιείται με:

• Εγγραφή Νέου Χρήστη μέσω ΓΓΠΣ (τα προσωπικά στοιχεία συμπληρώνονται αυτόματα) ή
• Εγγραφή Νέου Χρήστη (με πλήρη συμπλήρωση των προσωπικών στοιχείων από τους υποψηφίους) και στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας τα Στοιχεία Σύνδεσης, οι υποψήφιοι προχωρούν στην «Είσοδο Μέλους».
• Οι υποψήφιοι που είναι ήδη εγγεγραμμένοι στις Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες του ΑΣΕΠ προχωρούν στην «Είσοδο Μέλους» χρησιμοποιώντας τα Στοιχεία Σύνδεσης. Για τη διευκόλυνση των υποψηφίων παρέχεται ειδικά σχεδιασμένος σύνδεσμος «Ξέχασα τον κωδικό μου» στη διαδρομή: «Πολίτες -> Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες».
• Οι υποψήφιοι, προκειμένου να υποβάλουν την ηλεκτρονική αίτηση, δύνανται προηγουμένως να καταχωρίσουν τα προσόντα/ιδιότητές τους στις σχετικές καρτέλες του «Μητρώου», από τη διαδρομή: «Πολίτες-> Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες->Μητρώο», προκειμένου να τα επικαλεστούν στη συνέχεια κατά τη συμπλήρωση της ηλεκτρονικής αίτησης. Ακολούθως οι υποψήφιοι, επιλέγοντας «Λίστα ηλεκτρονικών αιτήσεων», προβαίνουν στη δημιουργία νέας αίτησης επιλέγοντας «Νέα Αίτηση». Σε κάθε περίπτωση κρίνεται σκόπιμο οι υποψήφιοι, να συμβουλεύονται τον «Οδηγό Ηλεκτρονικών Υπηρεσιών για πολίτες» στην αρχική σελίδα του διαδικτυακού τόπου του ΑΣΕΠ (www.asep.gr), όπου παρέχονται ηλεκτρονικά αναλυτικές οδηγίες, ειδικά κείμενα βοήθειας, βίντεο και παραδείγματα συμπλήρωσης ανά πεδίο. Επίσης μπορούν να συμβουλεύονται τον Ηλεκτρονικό Οδηγό (e-οδηγός) της προκήρυξης.
• Στους υποψηφίους παρέχεται η δυνατότητα να προχωρήσουν στην υποβολή της ηλεκτρονικής αίτησης, να την εκτυπώσουν, να εξέλθουν από την οθόνη της ηλεκτρονικής αίτησης και να επιστρέψουν στη λίστα ηλεκτρονικών αιτήσεων.
• Συνιστάται κατά τη συμπλήρωση της αίτησης να γίνεται αποθήκευση των δεδομένων κατά τακτά χρονικά διαστήματα και όχι πέραν των δέκα λεπτών. Οι υποψήφιοι πρέπει να συμπληρώσουν με ακρίβεια και πληρότητα τα πεδία της ηλεκτρονικής αίτησης που αντιστοιχούν στα προσόντα, τις ιδιότητες ή τα κριτήρια της υποψηφιότητάς τους.
• Ο υποψήφιος αναγράφει στην ηλεκτρονική αίτηση, κατά σειρά προτίμησης, τους κωδικούς των θέσεων, στις οποίες επιθυμεί να διορισθεί, εφόσον κατέχει τα γενικά και απαραίτητα προσόντα διορισμού.
• Επειτα πρέπει να δηλώσει τα προσόντα (διδακτορικό, μεταπτυχιακό, εμπειρία, δεύτερος τίτλος σπουδών κ.λπ.) στις αντίστοιχες θέσεις της ηλεκτρονικής αίτησης και στο πεδίο «ΕΠΙΔΙΩΚΟΜΕΝΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΤΙΜΗΣΗΣ» προκειμένου να μοριοδοτηθεί για τα κριτήρια αυτά.
• Η ηλεκτρονική υποβολή της αίτησης στο ΑΣΕΠ ολοκληρώνεται επιλέγοντας «Οριστικοποίηση».
• Ο αριθμός πρωτοκόλλου της αίτησης και η ημερομηνία ηλεκτρονικής υποβολής εμφανίζονται στη «Λίστα ηλεκτρονικών αιτήσεων». Ανάλογη ειδοποίηση αποστέλλεται και στην ηλεκτρονική διεύθυνση (email) που δήλωσαν οι υποψήφιοι.
• Οι υποψήφιοι πρέπει να εισέλθουν στις Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες του ΑΣΕΠ και από τη «Λίστα ηλεκτρονικών αιτήσεων» να επιλέξουν την αίτηση που έχουν υποβάλει και ακολούθως την ένδειξη «Προβολή» και στη συνέχεια «Εκτύπωση». Η εκτύπωση της αίτησης είναι εφικτή και σε μεταγενέστερο χρόνο. Σημειώνεται ότι στην περίπτωση της επιτυχούς υποβολής, η αίτηση εμφανίζεται στη «Λίστα ηλεκτρονικών αιτήσεων» του λογαριασμού των υποψηφίων στις Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες με την ένδειξη κατάστασης «Υποβληθείσα».
• Εάν οι υποψήφιοι επιθυμούν τη διόρθωση ή συμπλήρωση της ηλεκτρονικής αίτησης που «Υποβλήθηκε», πρέπει, εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην προκήρυξη, να εισέλθουν στις Ηλεκτρονικές Υπηρεσίες του ΑΣΕΠ και από τη «Λίστα ηλεκτρονικών αιτήσεων» να επιλέξουν (για τη συγκεκριμένη αίτηση) «Ακύρωση».
• Στη συνέχεια, αφού ανανεώσουν την τρέχουσα σελίδα (πλήκτρο F5), επιλέγουν «Αντιγραφή», για να δημιουργήσουν ένα αντίγραφο της προηγούμενης (ακυρωμένης) αίτησης, την οποία μπορούν να επεξεργαστούν (να διορθώσουν/ συμπληρώσουν) και να υποβάλουν εκ νέου επιλέγοντας «Οριστικοποίηση».

 ΦΕΚ 

Όπως έχει γράψει η aftodioikisi.gr: 

Οι ήδη εργαζόμενοι στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι» πρέπει να συμπληρώσουν τα παρακάτω έγγραφα βεβαίωσης της ειδικής εμπειρίας με βάση την σχετική συνοδευτική ΕΓΚΥΚΛΙΟ του υπουργείου Εσωτερικών. Πρόκειται για τις βεβαιώσεις που αφορούν εργαζόμενους στο Πρόγραμμα σε:
-Δήμο (ΔΗΜΟΣ) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΑΑ)
-ΝΠΙΔ (ΝΠΙΔ) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΑΑ)

-ΝΠΔΔ (ΝΠΔΔ) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΑΑ)
-ΝΠΙΔ Κοινωφελείς Διαδημοτικές Επιχειρήσεις (ΝΠΙΔΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΕΣ) ΒΕΒΑΙΩΣΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΑΑ)
Παράλληλα τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συμπληρωθεί τη βεβαίωση ειδικής εμπειρίας για την προκήρυξη του προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», διευκρινίζει στους εργαζόμενους η Διεύθυνση Τοπικής Αυτοδιοίκησης του υπουργείου Εσωτερικών.

Μαθήματα Ιστορίας στην "Επιτροπή 2021" από τον Κίσινγκερ!

Από το slpress.gr

Μπαρμπαρούσης Γιάννος

Μεγάλη αναταραχή με νέες αποχωρήσεις επικρατεί στην Επιτροπή για το 1821, η οποία δεν φαίνεται εισέτι ικανή να ευθυγραμμισθεί με τις αντιλήψεις και προσδοκίες των Ελλήνων. Αν και πολλές επιθέσεις εναντίον της διακονούν πολιτικούς και δημοσιογραφικούς σχεδιασμούς, η Επιτροπή μάλλον δεν πείθει όταν αγανακτεί, καθώς ορισμένα μέλη της απλόχερα προσφέρουν αφορμές για ισοπεδωτική κριτική. Την προσφέρουν με την εκτός τόπου και χρόνου πεποίθησή τους ότι είναι δυνατή η αστασίαστη εφαρμογή ενός περιθωριακού ιδεολογικού προγράμματος.

Ο ελληνικός λαός παρακολουθεί όσα τεκταίνονται. Και αποτελεί τούτο αναφαίρετο δικαίωμα και υποχρέωσή του, όπως αποτελούσε των Αμερικανών όταν εόρταζαν τα δικά τους 200 χρόνια, το 1976, ή αντίστοιχα των Γάλλων, το 1989. Καταγράφουμε ότι οι δυσπλασίες φάνηκαν έγκαιρα: υπήρξαν, από πολύ νωρίς, συναντήσεις με πρέσβεις ενίων χωρών, οι οποίοι «ζήτησαν να ενημερωθούν για το έργο της Επιτροπής "Ελλάδα 2021"». Ως τι ακριβώς το ζήτησαν; Μήπως είχε ζητήσει ο Έλληνας πρέσβης να ενημερωθεί για τους αμερικανικούς εορτασμούς το 1976 ή τους γαλλικούς το 1989; Πάλι καλά που δεν ζήτησε και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ενημερωθεί…

Ο κύριος Αλιβιζάτος, μέλος Δ.Σ. στην ΜΚΟ του Σόρος, προτείνει στους Έλληνες να κάτσουν φρόνιμα

Του Μανώλη Κοττάκη
Από την εφημερίδα «δημοκρατία»
Τελικώς, όποια πέτρα και αν σηκώσεις στην πατρίδα μας, τον συνταγματολόγο Νίκο Αλιβιζάτο θα βρεις από κάτω. Είτε αυτή η πέτρα αφορά τις σχέσεις Εκκλησίας – Πολιτείας είτε τις προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης ή την Επιτροπή
2021 ή τον νέο ορισμό που έδωσε στον πατριωτισμό η Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η σκέψη του και το πνεύμα του είναι
κυρίαρχο παντού. Δεν συζητώ για τη σχέση του με τον κ. Σημίτη, του οποίου διετέλεσε και υπηρεσιακός υπουργός Εσωτερικών στις αξέχαστες εκλογές του 2000. Τότε που το κράτος δικαίου εθριάμβευσε. Αυτή θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ.
Αφορμή για το σημερινό σημείωμα με επίκεντρο τον διαπρεπή συνταγματολόγο μας αποτέλεσαν δύο προσφατες συνεντεύξεις. Η
συνέντευξη του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου στην «Καθημερινή» (Αλέξης Παπαχελάς) και η συνέντευξη του ιδίου του κ.
Αλιβιζάτου στα «Nέα» (Μιχάλης Μητσός). Στη συνέντευξή του ο Αρχιεπίσκοπος αποκάλυψε ότι ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης
Τσίπρας επηρεάστηκε αρχικώς στο ζήτημα του διαχωρισμού Κράτους – Εκκλησίας από τον Νίκο Αλιβιζάτο. «Είδα στη συζήτησή μας ότι ήταν επηρεασμένος -δεν μου το είπε ο ίδιος- από τα βιβλία και τις μελέτες του κ. Νίκου Αλιβιζάτου, του
μεγάλου συνταγματολόγου, του επιτίμου καθηγητού. Και του είπα ότι η ζωή του ελληνικού κράτους δεν αρχίζει από το 1945 που πιστεύει ο κ. Αλιβιζάτος. Η ζωή του ελληνικού κράτους αρχίζει από τη Μονή των Καλτεζών, από την Επανάσταση» τόνισε ο κ. Ιερώνυμος.
Από τις διατυπώσεις του Αρχιεπισκόπου αποκαλύπτεται σήμερα ποιος κρυβόταν πίσω από τις εισηγήσεις για τη διακοπή της μισθοδοσίας των κληρικών. Και γιατί χαιρόταν ο κύριος καθηγητής που ο Τσίπρας κατά δήλωσή του «έπιανε πουλιά στον αέρα».
Στη συνέντευξή του στα «Νέα» ο καθηγητής Αλιβιζάτος είναι εξίσου αποκαλυπτικός και έντιμος. Μας ενημερώνει γιατί η
Πρόεδρος της Δημοκρατίας -και όχι μόνο εκείνη- χρησιμοποιεί τον όρο «νέος πατριωτισμός» και εξηγεί τι σημαίνει κατ’ αυτόν ο όρος. Ο κ. Αλιβιζάτος ομολογεί ότι, επειδή στην Ελλάδα τον όρο «πατριωτισμό» έχει οικειοποιηθεί η Δεξιά, «χρειαζόταν ένα επίθετο. Το “νέος” μού αρέσει γιατί υπαινίσσεται μια καινούργια προοπτική. Αλλά αυτός ο νέος πατριωτισμός εντάσσεται σήμερα στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, γιατί δεν θα τα καταφέρουμε μόνοι μας». Εξοχα! Ωστε όλο το ζήτημα του πατριωτισμού λύνεται με ένα… επίθετο! Και όταν ρωτήθηκε τι ορίζει ως νέο πατριωτισμό, απάντησε το καταπληκτικό: «Την εξωστρέφεια»! Μα τον Θεό! Ο πατριωτισμός, βεβαίως, όπως γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος, είναι ένας και μοναδικός διαχρονικός και πανάρχαιος και είναι η υπεράσπιση της πατρίδας μας από τους επίδοξους εισβολείς. Φευ! Αλλιώς τα βλέπει ο κύριος καθηγητής. Αλλος είναι ο πατριωτισμός του και του ρεύματος που εκπροσωπεί, μολονότι ηττάται διαρκώς στο πεδίο των ιδεών.
Αντιγράφω και πάλι από τη συνέντευξη Αλιβιζάτου: «Ισως η κεντρική αντίθεση, τους έχουμε και τους δύο αγάλματα στα
Προπύλαια, είναι Κοραής – Ρήγας Φεραίος. Ο Κοραής είναι το κλασικό τέκνο του ορθολογισμού, του Διαφωτισμού που σου
λέει “διαβάζουμε, ετοιμαζόμαστε και με πολλή προετοιμασία κοιτάμε προς το αύριο”. Σαν να ακούς τον Σημίτη. Ο Ρήγας
Φεραίος, αντίθετα, είναι Ιακωβίνος, πιστεύει πολύ στο συναίσθημα, “τραβάμε μπροστά και θα αναγκάσουμε και τους
άλλους με την ψυχή και την καρδιά να μας στηρίξουν” […] Το 1821 τού βγήκε του Ρήγα. Ο Κοραής έλεγε να αφήσουμε την
Επανάσταση μέχρι να εκπαιδεύσουμε μια δυο γενιές Ελλήνων. Ημασταν βέβαιοι όμως ότι θα γινόταν το Ναυαρίνο;»
Νομίζω ότι ο κ. Αλιβιζάτος είναι εξαιρετικά έντιμος στην αντίληψή του για τον πατριωτισμό. Το ρεύμα του Ρήγα -«βάζω σε κίνηση την Ιστορία»- εκφράστηκε στην πολυκύμαντη ιστορική μας διαδρομή από τον Κολοκοτρώνη και τον Καραϊσκάκη έως τον Παύλο Μελά και τον Ιωνα Δραγούμη. Από τον Παλληκαρίδη και τους Ισαάκ – Σολωμού έως τους μοναχούς στο Κούγκι, στο
Αρκάδι, στη Μονή Εικοσιφοινίσσης, από πολλές δηλαδή ηρωικές προσωπικότητες που έθεσαν σε κίνδυνο τη ζωή τους
για να ξυπνήσει από τη χειμερία νάρκη του το αθηναϊκ κέντρο, έως τον σμηναγό Ηλιάκη και τα παιδιά του ελικοπτέρου
των Ιμίων, που αρνήθηκαν να προσνηωθούν σε τουρκική φρεγάτα εκείνη τη βραδιά. Προτίμησαν να πέσουν! Ολους αυτούς «τρελούς» τούς είπαν. Δεν τους γιορτάζει κανείς εκσυγχρονιστής.
Χωρίς τις τρέλες τους όμως ούτε η ένωση της Κρήτης θα είχε γίνει γρήγορα ούτε η ενσωμάτωση της Μακεδονίας στον
εθνικό κορμό ούτε της Θράκης. Και βεβαίως, αν ακολουθούσαμε τη συνταγή του Κοραή «να διαβάζουμε και να
περιμένουμε», ίσως να ήμασταν υπόδουλοι ακόμη. Αλλά αυτόν τον πατριωτισμό του Μελά, του Καραϊσκάκη, του Κολοκοτρώνη, του Παλληκαρίδη, τον πατριωτισμό που ξυπνά συνειδήσεις δεν τον θέλει το ρεύμα του κυρίου Αλιβιζάτου για τέσσερις λόγους: Γιατί δεν είναι του… μορφωτικού του επιπέδου, γιατί δεν δίνει λογαριασμό στην Εσπερία πριν πει οτιδήποτε, γιατί δεν του αρέσουν οι συμβιβασμοί και γιατί τον έχει «οικειοποιηθεί» η Δεξιά εκείνον τον πατριωτισμό.
Ανυπόφορο για τους σαλονάτους εκσυγχρονιστές αυτό. Ο «νέος πατριωτισμός» που ευαγγελίζεται το ρεύμα Αλιβιζάτου είναι
διακριτός σήμερα στη ρητορεία της Προεδρίας της Δημοκρατίας. Τρέμει να πει τη λέξη «Τουρκία» η κυρία Σακελλαροπούλου στις δηλώσεις της, χρησιμοποιεί τον όρο «ο εξ Ανατολών γείτων». Ο νέος πατριωτισμός διατυπώνεται στα απαράδεκτα tweets μελών της Επιτροπής 2021 για τον Καποδίστρια. Ο νέος πατριωτισμός εκφράζεται με την «εξωστρέφεια».
Επικοινώνησε η Επιτροπή 2021 με τον Δήμο Τριπόλεως και το μόνο που ζήτησε από τους αιρετούς είναι «καινοτόμες δράσεις για προβολή», ποιος Κολοκοτρώνης; Πέθανε ο Θεόδωρος, ζήτω η καινοτομία και η εξωστρέφεια!
Σέβομαι ειλικρινώς τις απόψεις του εθνικού μέντορα συγκεκριμένων πολιτικών δυνάμεων και πολιτικών της χώρας μας
κυρίου Αλιβιζάτου. Βρίσκω πολύ έντιμα όσα είπε για τις σχολές Κοραή και Ρήγα. Από τη μία, η μικρά φρόνιμος και έντιμος Ελλάς που διαβάζει, ανέχεται τη δουλεία της και περιμένει να έρθει η απελευθέρωση από τους πάσης φύσεως ζυγούς διά της επιφοιτήσεως. Και από την άλλη, η άλλη Ελλάς, που δεν διστάζει να θυσιαστεί και να πέσει για τους επόμενους. Που, αντί να διαβάζει, στέλνει… αδιάβαστους τους εχθρούς της. Με τελευταίο παράδειγμα τον Εβρο!
Ειλικρινώς δεν έχω λόγια. Ευχαριστώ θερμώς τον κύριο καθηγητή. Πιο εξομολογητικός δεν θα μπορούσε να είναι. Να
μιλάτε τακτικότερα, κύριε Αλιβιζάτε! Διαφωτίζετε!

Ειδωλολατρία και Χριστιανισμός

του A.M. Jones, 

Είναι αδύνατο να δοθή μια πλήρης εικόνα της ειδωλολατρίας κατά την υστερορρωμαϊκή αυτοκρατορία, γιατί δεν αποτελούσε σύστημα με ειρμό. Ήταν ένα αλλόκοτο αμάλγαμα από δοξασίες και λατρείες, που προέρχονταν από πολλές χώρες και αντιπροσώπευαν κάθε πολιτιστικό στάδιο, από τον υψηλό, αν και μάλλον ασαφή πανθεϊσμό, ως την πιο χυδαία ζωολατρία.

 Συνδέονταν μεταξύ τους μόνο με την αμοιβαία ανοχή, και μάλιστα τον σεβασμό, και από μία ισχυρή ροπή προς τον συγκρητισμό, χάρη στον οποίο θεοί από διάφορες χώρες ταυτίζονταν μεταξύ τους, και οι μύθοι τους συνυφαίνονταν μέσα στο γενικό πλαίσιο της ελληνικής μυθολογίας.

Επικεφαλής του πανθέου ήταν οι επίσημοι θεοί της Ρώμης, με τους οποίους είχαν ταυτισθή από πολύν καιρό οι Ολύμπιοι των Ελλήνων. Αλλά μπορεί ν’ αμφιβάλη κανείς αν έξω από την Ιταλία και την Ελλάδα, τις αρχικές κοιτίδες τους, οι θεοί αυτοί χάριζαν αρκετή πνευματική παραμυθία στους πιστούς τους. 

Οι μορφωμένες τάξεις, είναι αλήθεια η τάξη των συγκλητικών και των πατρικίων, και οι παλαιότερες και πλουσιώτερες οικογένειες των τοπικών αρχόντων που συγκροτούσαν την επαρχιακή αριστοκρατία είχαν βαθιά ριζωμένους συναισθηματικούς δεσμούς μαζί τους. Από τα παιδικά τους χρόνια είχαν ανατραφή με τους Έλληνες ή Λατίνους κλασικούς και συνέδεαν με τους αρχαίους θεούς την λαμπρή κληρονομιά της τέχνης και της λογοτεχνίας και την ένδοξη ιστορία της Ελλάδος και της Ρώμης. 

Αλλά, πέρα από τους λογοτεχνικούς και ιστορικούς δεσμούς του, το επίσημο πάνθεο ελάχιστο νόημα είχε στον ύστερο ειδωλολατρικό κόσμο. Ακόμη λιγώτερο θρησκευτικό περιεχόμενο είχε η επίσημη λατρεία των αυτοκρατόρων, νεκρών και ζωντανών. Κανείς δεν πίστευε στ’ αλήθεια ότι οι αυτοκράτορες ήταν θεοί _ κανείς, λ.χ., δεν προσευχόταν σ’ αυτούς όταν ήταν άρρωστος ή κινδύνευε, για να ιαθή ή να σωθή. 

Η λατρεία τους ήταν απλώς ο παραδοσιακός τρόπος εκδηλώσεως του σεβασμού προς τον αρχηγό του κράτους, συνήθως ένας στεγνός τύπος, κάποτε η μορφή με την οποία εκδηλωνόταν ένα γνήσιο συναίσθημα αφοσιώσεως προς την αυτοκρατορία. 

Τα περισσότερα μέλη της μορφωμένης αριστοκρατίας, ενώ εκτελούσαν με ακρίβεια τις τελετουργίες του παλιού καιρού, βρίσκοντας σ’αυτές μια αισθητική και νοσταλγική ικανοποίηση, έβρισκαν την πνευματική παραμυθία είτε στη φιλοσοφία είτε σε μία από τις ανατολικές λατρείες, που απευθύνονταν περισσότερο στο συναίσθημα.

Σ’ αυτή την περίοδο, η φιλοσοφία είχε ήδη απομακρυνθή πολύ από την ελληνική αφετηρία της. Δεν εμπνεόταν πια από πνευματική περιέργεια, αλλά έγινε κατά βάση θρησκευτική. Στα θρησκευτικά εγχειρίδια της εποχής, συνηθιζόταν πολύ να εκτίθεται το δόγμα σαν μία αποκάλυψη από κάποιον θείο σοφό, όπως ο Ερμής ο Τρισμέγιστος, ο Αιγύπτιος Θωθ.

 Οι επικρατέστερες σχολές της εποχής των Νεοπλατωνικών και των Νεοπυθαγορείων ήταν διαρχικά συστήματα βασιζόμενα στην πίστη, και θεωρούσαν ότι η ύλη είναι κακό, το σώμα ένας τάφος και η σωτηρία έγκειται στην καθυπόταξη της σάρκας και στην ενατένιση εν καθαρότητι πνεύματος του Θεού, του μυστηριώδους Ενός, για τον οποίο η ανθρώπινη διάνοια δεν μπορεί να βεβαιώση τίποτε. 

Η φιλοσοφία αυτή δεν ήταν ασυμβίβαστη με τη λαϊκή θρησκεία. Το Υπερούσιον εθεωρείτο ότι εκδηλώνεται σε μία διαδοχή απορροών και στους αμύητους αποκαλύπτεται με τις αλληγορίες.

Έτσι, η στάση των μορφωμένων απέναντι στην πίστη του όχλου ήταν μάλλον μία στάση συγκαταβατικού σεβασμού. Ακόμη και οι πιο παιδαριώδεις μύθοι και οι πιο κτηνώδεις τελετουργίες, όχι μόνο της Ελλάδος και της Ρώμης, αλλά και των κατωτέρων πολιτισμών, εθεωρούντο θείας εμπνεύσεως. 

Για τον σοφό, που μπορούσε να εισδύση στο εσώτερο μήνυμά τους, ήταν αλληγορικές απεικονίσεις υπερτάτων αληθειών. Για τον αμαθή, που τους πίστευε κατά γράμμα, ήταν η πιο υψηλή μορφή της θείας αληθείας στην οποία μπορούσε να φθάση η τυφλωμένη από την ομίχλη του υλικού κόσμου ψυχή του. 

Ούτε ήταν ασυμβίβαστη η φιλοσοφία με την πίστη στην αστρολογία και τη μαγεία. Το σύμπαν εκινείτο σε μια μεγάλη αρμονία, και οι τροχιές του ηλίου, της σελήνης και των αστέρων ήταν μέρος της ίδιας τεράστιας κινήσεως όπως και οι ζωές των ανθρώπων. 

Ο σοφός, που είχε απελευθερωθή από τα δεσμά αυτού του υλιστικού σύμπαντος, μπορούσε με τις πνευματικές δυνάμεις του να υπερνικά καθαρά υλικά εμπόδια: οι πιο πολλοί από τους ξακουστούς φιλοσόφους της εποχής είχαν τη φήμη θαυματοποιών.

Στο κάτω άκρο της κλίμακος, οι χωρικοί και ο μεγάλος όγκος του αστικού προλεταριάτου, ιδίως στις μικρότερες πόλεις που ο χαρακτήρας τους ήταν κατ’ εξοχήν αγροτικός, πίστευαν σε ένα κυκεώνα από επιτόπιες λατρείες. Οι Αιγύπτιοι λάτρευαν τους ζωοκέφαλους θεούς τους, και τα ιερά ζώα ήταν αντικείμενο σεβασμού όσο ζούσαν, ενώ όταν ψοφούσαν βαλσαμώνονταν με επισημότητα. 

Στους πελώριους ναούς, πλήθη κεκαρμένων ιερέων με λευκά βαμβακερά ράσα τελούσαν πανάρχαιες ιερουργίες σε μια αρχαία γλώσσα που και οι ίδιοι μόλις καταλάβαιναν. Στη Συρία και στην καρχηδονιακή Βόρειο Aφρική, οι χωρικοί και οι κάτοικοι των μικρών πόλεων λάτρευαν ένα πλήθος από τοπικούς Βάαλ και Αστάρτες με οργιώδεις ιεροτελεστίες που έθιγαν τις χριστιανικές αντιλήψεις περί ηθικής. 

Η ιεροδουλεία στην Ηλιούπολη, και ιδιαίτερα στην Άφακα, που ο ποταμός τους κοκκίνιζε κάθε χρόνο από το αίμα του φονευθέντος Αδώνιδος, ανάγκασαν δικαιολογημένα τον Κωνσταντίνο να κλείση αργότερα τους δύο μεγάλους αυτούς ναούς. 

Προς βορράν βρισκόταν η Έμεσα, όπου οι άνθρωποι λάτρευαν μια πέτρα την οποία ο Θεός Ήλιος είχε στείλει από τον ουρανό, και η Δολίχη, κέντρο λατρείας άλλου μετεωρίτου λίθου, την οποία οι λεγεώνες είχαν φέρει στη Δύση, ως τα Βαλκάνια. 

Στη Mικρά Ασία, επικρατούσα μορφή κάτω από μία καταπληκτική ποικιλία ονομάτων Κυβέλη Πεσσινουντίτις, Μα των Κομάνων, Άρτεμις Εφεσία ήταν η Μεγάλη Μήτηρ και ο νεαρός γιος και σύζυγός της, που προς τιμήν τους οι έξαλλοι πιστοί αυτοευνουχίζονταν. 

Στους Θράκες λατρεύονταν έφιπποι πολεμικοί θεοί, και ακόμη δυτικότερα, στην Ιλλυρία, κύριο αντικείμενο λατρείας ήταν ο Ανίκητος Ήλιος. Στις κελτικές χώρες, επικρατούσε η λατρεία της φύσεως, και αντικείμενο σεβασμού ήσαν οι θεοί και οι θεές των πηγών, των ποταμών και των δασών, και πάνω απ’ όλα του ήλιου.

Η μάζα των χωρικών και των κατοίκων των μικρών πόλεων αντιλαμβάνονταν τους θεούς σαν τοπικούς ηγεμόνες, προστάτες του χωριού ή της πόλεως. Στην Αίγυπτο, κάθε επαρχία είχε τους δικούς της θεούς προστάτες, με τα αντίστοιχα ιερά ζώα, και ήταν συνηθισμένες οι άγριες ρήξεις, όταν οι κάτοικοι μιας επαρχίας που τιμούσε τον Σούχο και θεωρούσε ιερό τον κροκόδειλο σκότωνε ένα ιπποπόταμο, το τοτέμ μιας γειτονικής επαρχίας. 

Ακόμη και όταν ένας θεός ή θεά λατρευόταν σε μεγάλη περιοχή, συχνά προσδιοριζόταν με ένα τοπικό επίθετο και αποκτούσε μιά ιδιαίτερη τοπική προσωπικότητα. Η Άρτεμις των Εφεσίων, αν και ταυτιζόταν με την Αρτέμιδα της ελληνικής μυθολογίας, ήταν η ιδιαιτέρα προστάτις της Εφέσου και οι Εφέσιοι που βρίσκονταν μακριά από την πατρίδα τους αυτήν μάλλον τιμούσαν παρά την τοπική Αρτέμιδα. 

Αλλά στις πιο καλλιεργημένες τάξεις, οι τοπικοί θεοί ταυτίζονταν χωρίς περιορισμό, και συχνά πάνω σε ισχνότατες βάσεις, με τις μορφές του ελληνικού και ρωμαϊκού Πανθέου. Ήταν πλέον σύνηθες σε επιγραφές η τοπική θεότης να μεταμφιέζεται ως Ζεύς ή Juρiter, Αφροδίτη ή Νenus, Ηρακλής. 

Κατ’ αυτόν τον τρόπο, οι πολυπληθείς και διαφορετικές λατρείες της αυτοκρατορίας δένονταν με κάποια χαλαρή φαινομενική ενότητα. Σε μερικούς, πιο καλλιεργημένους, κύκλους, η εξέλιξη αυτή του συγκρητισμού ήχθη στο λογικό της συμπέρασμα, και όλοι οι θεοί και οι θεές εθεωρούντο ως τοπικές εκδηλώσεις είτε του προτιμωμένου τους θεού ή ομάδος θεών, είτε, αν είχαν φιλοσοφικές τάσεις, του Αρρήτου Ενός.

Μεταξύ του φιλοσοφικού πανθεϊσμού της αριστοκρατίας και των τοπικών λατρειών της μεγάλης μάζας βρίσκονταν οι μυστηριακές θρησκείες. 

Ασκούσαν ιδιαίτερη επιρροή στον κοσμοπολιτικό πληθυσμό των μεγαλυτέρων πόλεων, στους δούλους και απελευθέρους που είχαν αποκοπή από την λατρεία του τόπου τους, στους εμπόρους και τους ναυτικούς που περνούσαν όλη τη ζωή τους ταξιδεύοντας από τόπο σε τόπο· επίσης, στην κοσμοπολιτική ατμόσφαιρα του στρατού και των δημοσίων υπηρεσιών, όπου αναμιγνύονταν άνθρωποι από τις πιο διαφορετικές χώρες.

 Η κύρια πελατεία τους ήταν οι αστικές μεσαίες και κατώτερες τάξεις. Ελάχιστα, αν όχι καθόλου, εισέδυσαν στις αγροτικές περιοχές, στα χωριά και στις μικρές πόλεις, που οι κάτοικοί τους στην πλειονότητά τους έμεναν ευχαριστημένοι με τους παραδοσιακούς τοπικούς θεούς τους. Απεναντίας, άσκησαν σημαντική έλξη στην αριστοκρατία, που δεν ικανοποιούνταν πια συναισθηματικά με το επίσημο πάνθεο και δεν έβρισκε αρκετή παραμυθία στη φιλοσοφία.

Σε δημόσια διαβούλευση ο νέος κανονισμός καθαριότητας και περιβάλλοντος του Δήμου Αχαρνών

Σε δημόσια διαβούλευση έθεσε ο δήμος Αχαρνών το κείμενο του νέου κανονισμού καθαριότητας και προστασίας περιβάλλοντος, το οποίο αφορά στο κανονιστικό πλαίσιο για τη διαχείριση των απορριμμάτων, οριοθετώντας ζητήματα που αφορούν δικαιώματα και υποχρεώσεις δήμου, κατοίκων και επαγγελματιών εντός ορίων του Δήμου Αχαρνών.

Αποτελεί, δε, μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να εκφράσουν οι δημότες τις απόψεις τους για ένα θέμα που ταλανίζει την περιοχή και έχει προεκτάσεις στην ποιότητα ζωής τους.
Ημερομηνία λήξης κατάθεσης απόψεων ενδιαφερομένου κοινού η 10η/06/20 στο e-mail: kathariotitad9@0104.syzefxis.gov.gr της Δ/νσης Καθαριότητας και Ανακύκλωσης.
Διαβάστε εδώ τον κανονισμό:
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

Άρης Σερβετάλης: Αν ήταν να κοινωνώ με πλαστικά κουτάλια, θα έβαζα τη Θεία κοινωνία στην κατάψυξη

«Προσωπικά έχω την ανάγκη της Θείας Κοινωνίας όπως κάποιος άλλος χρειάζεται το φαγητό, πεινάω πνευματικά», λέει χαρακτηριστικά ο ηθοποιός

Μετά τους Νίκο Οικονομόπουλο, Μαρία Σολωμού, Στράτο Τζώρτζογλου και Νίκο Αναδιώτη που εξέφρασαν δημόσια την απόψή τους για τη Θεία Κοινωνία λέγοντας πως έχουν την ανάγκη να κοινωνούν παρά τις προειδοποιήσεις των επιστημόνων πως κολλάει με το σάλιο και ο Άρης Σερβετάλης παίρνει θέση σχετικά με το θέμα. Ο ηθοποιός υποστηρίζει πως η Θεία Κοινωνία είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού, υπάρχει μια πνευματική διάσταση σε αυτό το μυστήριο και υποστηρίζει ότι προσωπικά «έχω την ανάγκη της Θείας Κοινωνίας όπως κάποιος άλλος χρειάζεται το φαγητό, πεινάω πνευματικά».

Την επιστροφή στην κανονικότητα πόσο «κανονική» τη θεωρείτε;
«Ποια είναι η κανονικότητα; Το μποτιλιάρισμα ή το ότι δουλεύουμε 14 ώρες τη μέρα; Δεν καταλαβαίνω πώς την ορίζουμε. Ολη η ζωή μας έχει στηθεί με βάση το πώς θα καλλιεργηθεί η ανάγκη για κατανάλωση, αυτό το ονομάζουμε κανονικότητα, αλλά πρόκειται για έναν κατήφορο, μια κατρακύλα προς τον απόλυτο καταναλωτισμό: όλο κάτι επιθυμούμε και πρέπει να παράγονιαι προϊόντα που ικανοποιούν τα ολοένα και περισσότερα θέλω μας. Κανονικότητα θα ήταν να μπορέσουμε να δούμε τι πραγματικά έχουμε ανάγκη και να γίνει μια επανεκκίνηση. Τώρα, για παράδειγμα, που μιλάμε τόσο για τις αποστάσεις, μας δίνεται η ευκαιρία για μια αποκέντρωση. Γιατί πρέπει όλα να γίνονται στην Αθήνα; Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μια καλή ζωή εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων».

Για να είμαστε και πιο κοντά στη φύση;
«Τώρα που το αναφέρετε, αυτή την παύση πρέπει να την απόλαυσε η φύση. Δεν είδαμε και εικόνες με δελφίνια στον Θερμαϊκό, όπου λέμε χαριτολογώντας πως αν πέσεις εκεί μέσα το λιγότερο που θα πάθεις είναι μολυσματική τέρμινθο; Πάντως, ναι, με την πρώτη ευκαιρία επιδιώκω την επαφή με τη φύση. Η φύση σε διδάσκει, σε βάζει σε μια διαδικασία να ζήσεις πιο απλά».

Μου αναφέρατε πριν τον Θεό. Πολύς λόγος γίνεται πάλι για την Εκκλησία και τη Θεία Κοινωνία. Σας ενοχλεί που κάτι τόσο προσωπικό, όπως η πίστη, αντιμετωπίζεται με ελαφρότητα - ένθεν και ένθεν - στη δημόσια συζήτηση;
«Καταλαβαίνω ότι ζούμε σε μια περίοδο στην οποία έχει επικρατήσει η ορθολογική στάση ζωής και νοοτροπία. Η πίστη είναι πέραν της λογικής. Εκεί που σταματάει η λογική ξεκινάει η πίστη, το θαύμα που είναι υπαρκτό και συμβαίνει καθημερινά δεν εξηγείται. Ο Θεός δεν ανακαλύπτεται, αποκαλύπτεται. Πολύ λογικά ένας άνθρωπος που δεν πιστεύει θα πει ότι με τη Θεία Κοινωνία μεταδίδεται ο κοροναϊός. Εγώ, επειδή πιστεύω, θεωρώ ότι δεν υπάρχει πιθανότητα να κολλήσεις κοινωνώντας, χωρίς να θέλω να μπω σε κάποια αντιπαράθεση. Δεν μπορώ να επιβάλλω σε κανέναν αυτή την πεποίθησή μου, θα ήθελα ωστόσο να γίνεται σεβαστή. Αυτά λείπουν σήμερα συχνά από τις διαφωνίες μας: η κατανόηση και ο σεβασμός».

Οι επιστήμονες πάντως λένε ότι εφόσον κολλάει με το σάλιο καλό θα ήταν να αποφεύγουμε να μοιραζόμαστε τα ίδια σκεύη. Θα σας ενοχλούσε το να κοινωνήσετε με πλαστικά κουτάλια μιας χρήσης;
«Αν ήταν να κοινωνώ με πλαστικά κουταλάκια, θα έπαιρνα μαζί μου και Θεία Κοινωνία να τη βάλω στην κατάψυξη. Η Θεία Κοινωνία είναι το σώμα και το αίμα του Χριστού, υπάρχει μια πνευματική διάσταση σε αυτό το μυστήριο που υπερβαίνει τον φυσικό κόσμο. Προσωπικά έχω την ανάγκη της Θείας Κοινωνίας όπως κάποιος άλλος χρειάζεται το φαγητό, πεινάω πνευματικά. Με στηρίζει, είναι η πνευματική τροφή μου. Καταλαβαίνω ότι δεν μπορούν να το κατανοήσουν όλοι αυτό, αλλά θα ήθελα να το σέβονται.

Πάντως ο ηθοποιός και στο παρελθόν σε συνεντεύξεις του έχει πει πως πιστεύει βαθιά στο Θεό.




www.protothema.gr

ΛΟΑΤΚΙ: Πίσω από το «Σιδηρούν Παραπέτασμα» του Χρήματος

Για την μεγάλη υποστήριξη που βρίσκουν τελευταία στην εκπλήρωση των στόχων τους οι ακτιβιστές για τις “ταυτότητες φύλου” δεν αρκούν οι “δικαιωματιστές” της αριστεράς και οι “φιλελέδες” της δεξιάς… Είναι φανερό ότι πολύ πιο ισχυρά οικονομικά και πολιτικά “λόμπυ” βρίσκονται απο πίσω.
Η Dentons, η μεγαλύτερη δικηγορική εταιρεία του πλανήτη, συνέταξε τον νομικό οδηγό για τους τρανς-ακτιβιστές και τις αντίστοιχες ΜΚΟ σε διάφορες χώρες. Στόχος είναι να μην μπορούν οι γονείς να έχουν λόγο σχετικά με τον προσδιορισμό νομικά… του φύλου των παιδιών τους.

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη*
Μετά την δημιουργία της ΕΕ και την διακήρυξη της «παγκοσμιοποίησης», μια από τις πιο αγαπημένες επετείους της Ευρώπης είναι η ημέρα της πτώσης του Τείχους του Βερολίνου. Το βασικό σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου έπεσε, οι Ανατολικογερμανοί δεν μπαίνουν πλέον σε 13χρονη λίστα αναμονής για να αγοράσουν ένα «Trabant» -το μικρό αυτοκίνητο που αποτέλεσε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σύμβολα της ΛΔΓ-, ούτε χρειάζεται πλέον να στήνονται στην ουρά για να αγοράσουν ψωμί… αλλά ο πλούτος από μόνος του δεν καθορίζει την ευτυχία.

Μπορεί το Τείχος του Βερολίνου που χώριζε δύο ιδεολογικά διαφορετικούς κόσμους να έπεσε, αλλά ένα άλλο «Τείχος του Αίσχους» στο όνομα της «διαφορετικότητας» υψώνεται και διαλύει από τα μέσα τον κοινωνικό ιστό στις χώρες της Ευρώπης και στις ΗΠΑ.
Οι μεγάλες λαϊκές μάζες βρίσκονται από την μια μεριά του «Τείχους» και, απέναντί τους, καλά προστατευμένες, είναι οι ελίτ του χρήματος και τα μεγάλα «λόμπυς» που διαμορφώνουν την πολιτική ατζέντα με τα πανίσχυρα μέσα που διαθέτουν και τον έλεγχο των μίντια.
Μία από τις πιο μυστηριώδεις πτυχές του σύγχρονου κοινωνικο-πολιτικού γίγνεσθαι είναι η ταχύτητα με την οποία αυξήθηκε η επιρροή στις πολιτικές αποφάσεις και στον δημόσιο λόγο κάποιων ολιγομελών ομάδων που, μέχρι πριν από δύο-τρεις δεκαετίες, απασχολούσαν μόνο το περιθώριο της κοινωνίας.
Η υποστήριξη που έχουν οι οργανώσεις αυτές, όπως φερ’ ειπείν όσες ασχολούνται με τις «έμφυλες ταυτότητες», τα ζητήματα που αφορούν τους τρανσέξουαλς κ.λπ, δεν μπορεί να εξηγηθεί -όπως και με το μεταναστευτικό- με την αναφορά μόνο στην «δικαιωματιστική» αριστερά ή στους «φιλελέδες» της δεξιάς. Είναι φανερό ότι κάτι άλλο πιο ισχυρό, από την άλλη πλευρά του οικονομικού «Τείχους», στηρίζει και ενισχύει αυτούς τους φορείς για τους οποίους η κοινωνία εξακολουθεί να μην γνωρίζει και πολλά. Έτσι, λοιπόν, γεννάται το ερώτημα πώς οι οργανισμοί αυτοί, όπως οι ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις, με μικρούς προϋπολογισμούς και περιορισμένους πόρους, μπορούν να γνωρίζουν τόσο εκπληκτικές επιτυχίες, όπως η αλλαγή της νομοθεσίας σε πολλές δυτικές χώρες, και πρέπει να απαντηθεί.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η IGLYO (International Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender, Queer and Intersex Youth and Student Organisation), η οποία επιχειρεί να καθοδηγήσει τις «τρανς» οργανώσεις σε όλες τις δυτικές χώρες να επιβάλλουν με το «έτσι θέλω» αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο ώστε να επιτραπεί στα ανήλικα παιδιά να αλλάζουν νομικά το φύλο τους χωρίς την έγκριση των γονιών τους.
Για την IGLYO, «η γονεϊκή συναίνεση μπορεί να είναι περιοριστική και προβληματική για τους ανήλικους» ενώ ζητάει από «τα κράτη να αναλαμβάνουν δράση εναντίον των γονιών που εμποδίζουν την ελεύθερη ανάπτυξη της ταυτότητας ενός τρανς ανήλικου, αρνούμενοι να δώσουν την γονεϊκή άδεια όπου αυτή απαιτείται». Όπως διαπιστώνετε, ο τρανς ολοκληρωτισμός, ακολουθώντας τους ολοκληρωτισμούς του παρελθόντος, πιστεύει ότι τον τελευταίο λόγο στην ανατροφή των παιδιών δεν πρέπει να τον έχουν οι γονείς, αλλά η «πεφωτισμένη», trans-friendly κρατική εξουσία.
Πώς καταφέρνουν οι τρανς ακτιβιστές να επιβάλλουν τόσο σημαντικές νομοθετικές αλλαγές χωρίς να έχουν την συναίνεση της κοινής γνώμης, αφού είναι γνωστό ότι η μεγάλη πλειονότητα του κόσμου αντιδρά σε τέτοια ζητήματα, όπως ο παραμερισμός της γονεϊκής μέριμνας για τα ανήλικα παιδιά;
Οι στόχοι και οι μέθοδοι του τρανς κινήματος και των ισχυρών χρηματοδοτών του φαίνονται μέσα από τα ίδια τους τα κείμενα, όπως θα δούμε παρακάτω.
Τον Νοέμβριο του 2019, η IGLYO, χρηματοδοτούμενη από πανίσχυρα Ιδρύματα, όπως η Open Society του Σόρος, κυκλοφόρησε έναν οδηγό προς ακτιβιστές και ΜΚΟ, ο οποίος έχει συνταχθεί από την Δικηγορική Εταιρεία Dentons και το Thomson Reuters Foundation…
Το έγγραφο είναι έργο της Dentons, της μεγαλύτερης δικηγορικής εταιρείας στον κόσμο που απαριθμεί 10.000 περίπου δικηγόρους και του Thomson Reuters Foundation, ενός βραχίονα του πασίγνωστου γίγαντα των μέσων ενημέρωσης, το οποίο είναι αφιερωμένο στην πολιτική των «ταυτοτήτων».
Το έγγραφο έχει τον τίτλο «Ορθές πρακτικές στη νομική αναγνώριση των φύλων για τη νεολαία». Σκοπός του είναι να βοηθήσει τις ομάδες trans σε διάφορες χώρες να επιφέρουν αλλαγές στην νομοθεσία που θα επιτρέπουν στα παιδιά να αλλάξουν νόμιμα το φύλο τους χωρίς την έγκριση των ενηλίκων και χωρίς να χρειάζονται την έγκριση οποιωνδήποτε αρχών. «Ελπίζουμε ότι αυτή η έκθεση θα αποτελέσει ένα ισχυρό εργαλείο για ακτιβιστές και ΜΚΟ που εργάζονται για να προωθήσουν τα δικαιώματα των τρανς σε όλη την Ευρώπη και πέραν αυτής», σημειώνεται στον πρόλογο.
Όπως θα περιμένατε από μια έκθεση που συντάχθηκε από το προσωπικό μιας μεγάλης νομικής εταιρείας, είναι ένα ολοκληρωμένο και ακλόνητο έγγραφο που συνοψίζει νομοθεσία, πολιτική και «υπεράσπιση» σε διάφορες χώρες. Με βάση την συνεισφορά ομάδων τρανς από όλο τον κόσμο (μία από αυτές είναι από την Ελλάδα), συγκεντρώνει και μοιράζεται την «βέλτιστη πρακτική» στην άσκηση πίεσης για αλλαγή του νόμου έτσι ώστε οι γονείς να μην έχουν πλέον λόγο σχετικά με τον νομικό προσδιορισμό του φύλου του παιδιού τους.
Σύμφωνα με την έκθεση:
«Αναγνωρίζεται ότι η απαίτηση γονικής συγκατάθεσης ή συγκατάθεσης ενός νόμιμου κηδεμόνα μπορεί να είναι περιοριστική και προβληματική για τους ανηλίκους».
Πράγματι, προτείνει ότι «τα κράτη πρέπει να αναλάβουν δράση εναντίον των γονέων που παρακωλύουν την ελεύθερη ανάπτυξη της ταυτότητας ενός νεαρού τρανς, αρνούμενοι να χορηγήσουν γονική άδεια όταν απαιτηθεί».
Εν ολίγοις, πρόκειται για ένα εγχειρίδιο απευθυνόμενο στις ομάδες πίεσης που θέλουν να αφαιρέσουν την ανάγκη της συγκατάθεσης των γονέων σχετικά με σημαντικές πτυχές της ζωής των παιδιών τους. Ένα εγχειρίδιο γραμμένο από μια διεθνή δικηγορική εταιρεία και υποστηριζόμενο από ένα από τα μεγαλύτερα ιδρύματα στον κόσμο.
Και πώς προτείνουν οι συντάκτες ότι πρέπει να επιτευχθεί η νομική αλλαγή;
Αξίζει να αναφερθούν οι συμβουλές σε βάθος, διότι αυτή είναι η πρώτη φορά που κάτι τέτοιο εμφανίζεται γραπτώς σε δημόσιο φόρουμ και επειδή έχει ενδιαφέρον ο τρόπος που ασκείται και λειτουργεί η πολιτική αυτή.
Δείτε, λοιπόν, πώς η έκθεση υποδεικνύει τον καλύτερο τρόπο για την συγκρότηση μιας φιλο-τρανς ατζέντας:
«Ενώ οι πολιτιστικοί και πολιτικοί παράγοντες διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην προσέγγιση που πρέπει να ακολουθηθεί, υπάρχουν ορισμένες τεχνικές που αναδεικνύονται ως αποτελεσματικές για την προώθηση των δικαιωμάτων των τρανς στις δυτικές χώρες».
Τι σημαίνει αυτό: «Σε πολλές από τις εκστρατείες υποστήριξης των ΜΚΟ που μελετήσαμε, υπήρχαν σαφή οφέλη όταν οι ΜΚΟ κατόρθωναν να ξεπεράσουν την κυβέρνηση και να δημοσιεύσουν μια δική τους προοδευτική νομοθετική πρόταση προτού η κυβέρνηση προλάβει να αναπτύξει τη δική της. Οι ΜΚΟ πρέπει να παρεμβαίνουν νωρίς στη νομοθετική διαδικασία και, το ιδανικότερο, πριν ξεκινήσει καν. Αυτό θα τους δώσει πολύ μεγαλύτερη ικανότητα διαμόρφωσης της κυβερνητικής ατζέντας και της τελικής πρότασης απ’ ό,τι εάν παρέμβουν αφού η κυβέρνηση έχει ήδη αρχίσει να αναπτύσσει τις δικές της προτάσεις».
Άλλη μια σχετική οδηγία του εγγράφου: «Συνδέστε την εκστρατεία σας με μια δημοφιλέστερη μεταρρύθμιση».
Για παράδειγμα:
«Στην Ιρλανδία, τη Δανία και τη Νορβηγία, τροποποιήθηκε ο νόμος για την νομική αναγνώριση των φύλων των ανηλίκων ταυτόχρονα με άλλες πιο δημοφιλείς μεταρρυθμίσεις, όπως η νομοθεσία για την ισότητα των γάμων (μεταξύ ετεροφύλων, ομοφύλων κ.λπ.). Αυτό πρόσφερε ένα πέπλο προστασίας, ιδιαίτερα στην Ιρλανδία, όπου η ισότητα των γάμων υποστηρίχθηκε έντονα, αλλά η ταυτότητα του φύλου είναι πιο δύσκολο να κερδίσει την δημόσια στήριξη».
Μια άλλη σύσταση είναι ακόμα πιο αποκαλυπτική: «Αποφύγετε την υπερβολική κάλυψη και την έκθεση του Τύπου».
Σύμφωνα με την έκθεση, οι χώρες που έχουν κινηθεί ταχύτερα στην προώθηση των δικαιωμάτων των τρανς και της αφαίρεσης της γονικής συγκατάθεσης ήταν εκείνες στις οποίες οι ομάδες πίεσης για αυτές τις αλλαγές κατάφεραν να σταματήσουν την ευρύτερη ενημέρωση του κοινού σχετικά με τις προτάσεις τους. Αντίθετα, σε μέρη όπως η Βρετανία, όσο πιο πολύ «εκτίθετο» η ατζέντα αυτή, τόσο λιγότερο επιτυχημένη ήταν η άσκηση πίεσης:
«Μια άλλη τεχνική που έχει χρησιμοποιηθεί με μεγάλη επιτυχία είναι ο περιορισμός της κάλυψης και της παρουσίασης του θέματος από τον Τύπο. Σε ορισμένες χώρες, όπως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, ακτιβιστές άσκησαν άμεσες πιέσεις σε μεμονωμένους πολιτικούς και προσπάθησαν να περιορίσουν στο ελάχιστο την κάλυψη του Τύπου, προκειμένου να αποφευχθεί το παραπάνω ζήτημα παρερμηνείας».
Με το να προσφέρει εκτεταμένες συμβουλές για την ανάγκη να παραμείνει η ατζέντα για τα δικαιώματα των τρανς μακριά από τα μάτια του κοινού, η έκθεση παρακάμπτει το ενδεχόμενο να βρουν πειστικά επιχειρήματα για την υπόθεσή τους. Το να πείσουν δηλαδή τους ανθρώπους ότι όσα προτείνουν είναι σωστά δεν εμφανίζεται ως προτροπή στην έκθεση, η οποία φθάνει τις 65 σελίδες.
Συνοψίζοντας, λοιπόν: έχουμε μια μεγάλη διεθνή νομική εταιρεία, που βοήθησε στην σύνταξη ενός εγχειριδίου πίεσης για άτομα που θέλουν να αλλάξουν το νόμο προκειμένου να εμποδίσουν τους γονείς να έχουν τον τελευταίο λόγο για πολύ σημαντικές αλλαγές στην προσωπικότητα των δικών τους παιδιών. Αυτό το εγχειρίδιο συμβουλεύει τους υπέρμαχους αυτής της προσπάθειας να κρύβουν τα σχέδιά τους πίσω από ένα «πέπλο» και να διασφαλίζουν ότι ούτε τα μέσα ενημέρωσης ούτε το ευρύτερο κοινό θα γνωρίζουν πολλά για τις αλλαγές που επιδιώκουν να κάνουν και οι οποίες επηρεάζουν καθοριστικά τα παιδιά. Επειδή αν το κοινό μάθει για όλα αυτά, μπορεί να αντιδράσει έντονα.
Σε μια δημοκρατία, είναι όλοι ελεύθεροι να υποστηρίξουν μια οποιαδήποτε πολιτική ή θέση που επιθυμούν, αλλά, κανονικά, όποιος θέλει να αλλάξει τον νόμο για να το πράξει πρέπει να κερδίσει την υποστήριξη ή, τουλάχιστον, τη συναίνεση του λαού του οποίου η εξουσία τελικά δίνει την ισχύ στον νόμο. Η προσέγγιση που περιγράφεται λεπτομερώς στην έκθεση Dentons ισοδυναμεί με έναν πολύ αντιδημοκρατικό τρόπο άσκησης πίεσης για να αποκτήσει το ενδιαφερόμενο λόμπυ τους νόμους και τις πολιτικές που θέλει. Ακόμη αποκαλύπτει ότι σε αρκετές χώρες συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων έχουν καταφέρει να ασκούν πιέσεις πίσω από ένα «πέπλο» μυστικότητας και σκοπίμως πίσω από την πλάτη του λαού.
Έτσι, λοιπόν, τα παιδιά θα πρέπει να έχουν την δυνατότητα να αλλάζουν το φυσικό-νόμιμο φύλο τους χωρίς την συμμετοχή των γονέων ή επαγγελματιών του ιατρικού κλάδου… και το κράτος πρέπει να συλλαμβάνει τους γονείς που αντιδρούν στις επιταγές αυτών των πανίσχυρων λόμπυ, όπως η Dentons και το Ίδρυμα Thomson Reuters, τα οποία αγνοούν την κοινωνία.

Η IGLYO είναι μια γιγαντιαία ΛΟΑΤΚΙ οργάνωση-ομπρέλλα, που περιλαμβάνει ΜΚΟ από όλες τις χώρες της Ευρώπης. Στην Ελλάδα, μέλος της είναι η C.Y., μια οργάνωση που κατά καιρούς έχει χρηματοδοτηθεί από την ΕΕ, την αμερικανική πρεσβεία και από το ελληνικό τμήμα του πανταχού παρόντος Ιδρύματος Σόρος.
Το Open Society Foundations, που ιδρύθηκε από τον Τζωρτζ Σόρος, είναι ένας από τους μεγαλύτερους ιδιωτικούς χρηματοδότες ομάδων, οι οποίες υποστηρίζουν τα «ανθρώπινα δικαιώματα», την «δημοκρατία» και την «πολιτική ορθότητα»- με ετήσιο προϋπολογισμό άνω του ενός δισεκατομ. δολλαρίων.
Το Open Society έχει χρηματοδοτήσει επίσης προγράμματα ενίσχυσης των προσφύγων στο χωριό Μόρια, στην Μυτιλήνη, δραστηριότητες που αντιμετωπίζουν την ρατσιστική και ομοφοβική βία, όπως το Πρόγραμμα Colour Youth’s Tell Us! (https:www.colouryouth.gr/pes-to-se-emas/), καθώς και ένα κέντρο παιδικής φροντίδας στην Θεσσαλονίκη, το οποίο φέρνει κοντά τα παιδιά των προσφύγων με τα Ελληνόπουλα μετά το σχολείο.
Έτσι, λοιπόν, φτάσαμε μέχρις εδώ ώστε οι λαοί να μην έχουν κανέναν λόγο μέσα σε μια συνεχώς μεταλλασσόμενη, χωρίς την θέλησή τους κοινωνία και πρώην περιθωριακές ομάδες ανθρώπων να μεταβάλλονται σε πανίσχυρα λόμπυ.
*Από το Hellenic Nexus τ.151

Διαμαρτύρονται οι κάτοικοι του Αγ. Αθανασίου στις Αχαρνές για την εικόνα της περιοχής τους

Με ξεχασμένη γωνιά μοιάζει η συνοικία του Αγίου Αθανασίου στις Αχαρνές, η οποία παραμένει παρατημένη, εδώ και χρόνια, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να έχουν πλέον αγανακτήσει και να διαμαρτύρονται έντονα για τις συνθήκες που επικρατούν στην περιοχή τους. Δημόσια οικόπεδα με χόρτα πάνω από μισό μέτρο, σκουπίδια και οι απούσες υποδομές που είτε δεν έχουν ολοκληρωθεί είτε δεν έχουν καν κατασκευαστεί, όπως πλατεία και παιδική χαρά, αποτελούν τα βασικά προβλήματα των κατοίκων.

Παράλληλα, οι κάτοικοι διαμαρτύρονται για την εικόνα της οδού Ναζλίου η οποία αν και στα χαρτιά των υπηρεσιών του δήμου φαίνεται ασφαλτοστρωμένη, στην πραγματικότητα είναι η μισή χωματόδρομος και το υπόλοιπο κομμάτι της στρωμένο με άσφαλτο. Παρά τις επανειλημμένες κρούσεις στον Δήμο, οι κάτοικοι του Αγίου Αθανασίου- όπως λένε- δεν έχουν βρει την ανταπόκριση που πρέπει. Κάθε χρόνο η εικόνα της περιοχής επιβαρύνεται κι όσο δεν διαμορφώνονται οι χώροι και δεν κατασκευάζονται οι απαραίτητες υποδομές τόσο η κατάσταση θα διογκώνεται. “Πρόσφατα βρήκαμε φίδι στα χόρτα που υπάρχουν στην υποτιθέμενη πλατεία, η οποία δεν έχει διαμορφωθεί. Φοβόμαστε για τα παιδιά κι εμάς τους ίδιους και γι΄αυτό ζητάμε να γίνει κάτι άμεσα”.

Όπως τονίζουν η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο και περιμένουν άμεσα να γίνουν ενέργειες από τον δήμο ώστε σταδιακά ν΄αρχίσει να δίνεται λύση στα προβλήματά τους. 



 http://doxthi.gr

Φυλή: Κάτω από τα σκουπίδια θάβεται η ιστορία

  Βισκαδουράκη Ηλέκτρα

Την κλασική περίοδο, η Φυλή ήταν ένας από τους σημαντικότερους δήμους της Αρχαίας Αθήνας. Ανήκε στην ευρύτερη περιοχή της Οινηίδος. Τον χειμώνα του 404 / 403 π.Χ., όταν είχε λήξει ο Πελοποννησιακός πόλεμος αλλά είχε αρχίσει ο αθηναϊκός εμφύλιος, ο Αθηναίος στρατηγός και ηγέτης της δημοκρατικής παράταξης Θρασύβουλος μαζί με 1.200 άνδρες, αφού κατέλαβαν το φρούριο της Φυλής και κατόρθωσαν να απωθήσουν τις ολιγαρχικές δυνάμεις, κατευθύνθηκαν προς τη Μουνιχία, στον σημερινό λόφο της Καστέλλας του Πειραιά, και την κατέλαβαν. Από εκεί, ο Θρασύβουλος προετοίμασε την ανατροπή του καθεστώτος των Τριάκοντα Τυράννων και, στη συνέχεια, οργάνωσε την επιστροφή στην πόλη των Αθηνών όλων των εξόριστων, αποκαθιστώντας  τη Δημοκρατία στη γενέτειρά της.
Σήμερα, η περιοχή της Φυλής έχει ρημαγμένα τα απομεινάρια της. Το φρούριο της Φυλής στέκει για να θυμίζει αυτή την ιστορία μόνον στους μυημένους ιστοριοδίφες. Ενώ το Καλιστήρι - Σπηλιές είναι ένα οικιστικό σύνολο της ευρύτερης περιοχής της Οινηίδος, το οποίο το 1996 κηρύχθηκε από τη Β’ Εφορεία Αρχαιοτήτων ως αρχαιολογικός χώρος για «λόγους προστασίας των αξιόλογων λειψάνων του αρχαίου δήμου της Οινηίδος, που εντοπίσθηκαν στη θέση αυτή». Όμως, αυτός ο χώρος δεν είναι επισκέψιμος για το κοινό.

Το έγκλημα αξίας 5,1 εκατ. ευρώ
Ο αρχαιολογικός χώρος Καλιστήρι - Σπηλιές απέχει μόλις 400 μέτρα από τον χώρο Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων (ΧΥΤΑ) Λιοσίων. Το φρούριο της Φυλής βρίσκεται σε απόσταση 1.000 μέτρων από τον ΧΥΤΑ της περιοχής, από εκεί δηλαδή που, από το 1960, θάβονται τα σκουπίδια της Αττικής. Κι ενώ θα περίμενε κάποιος να έχει μπει φραγμός σε αυτό το έγκλημα, το έγκλημα συνεχίζεται...
Στη θέση Καλιστήρι, που σήμερα πια λέγεται Σκαλιστήρι, πρόκειται να γίνει μια νέα εκσκαφή, ώστε να χωρέσουν τα σκουπίδια της Αττικής για τους επόμενους πέντε μήνες από την ολοκλήρωση του έργου. Αυτό περιγράφεται στην απόφαση της 14ης Μαΐου του υπουργείου Περιβάλλοντος, η οποία ενέκρινε την τροποποίηση της Απόφασης Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων (ΑΕΠΟ) και αφορά στην «κατασκευή, λειτουργία και αποκατάσταση του 2ου ΧΥΤΑ Δυτικής Αττικής στη θέση Σκαλιστήρι του Δήμου Φυλής». Η απόφαση απεστάλη στον Ειδικό Διαβαθμιδικό Σύνδεσμο Νομού Αττικής, οποίος με χθεσινή απόφασή του καλεί εντός επτά ημερών, δηλαδή έως την Τρίτη 26 Μαΐου, την κοινοπραξία «ΗΛΕΚΤΩΡ Α.Ε. - WATT A.E.» να υπογράψουν τη σύμβαση του έργου.
Να σημειωθεί ότι το Ε’ Κλιμακίου Ελεγκτικού Συνεδρίου ενέκρινε το οικονομικό αντικείμενο της σύμβασης του έργου, που αγγίζει τα 5,1 εκατ. ευρώ (4,5 εκατ. ευρώ + ΦΠΑ). Το Ελεγκτικό Συνέδριο όμως δεν μπήκε καν στην ουσία της απόφασης που έλαβε η Εκτελεστική Επιτροπή του ΕΔΣΝΑ. Συγκεκριμένα, η Ε.Ε. του ΕΔΣΝΑ ακολούθησε την κατεπείγουσα διαγωνιστική διαδικασία με διαπραγμάτευση χωρίς δημοσίευση προκήρυξης, χωρίς όμως να αιτιολογείται επαρκώς η επιλογή της κατεπείγουσας διαδικασίας με συντετμημένες ημερομηνίες!
Το «έκτακτο κύτταρο»
Στο κείμενο λοιπόν της τροποποιημένης ΑΕΠΟ για την κατασκευή του νέου ΧΥΤΑ στη Φυλή, που δημοσιεύει σήμερα η «Α», περιγράφεται ότι σε έκταση 62,5 στρεμμάτων, η οποία είναι όμορη με τη Β φάση του ΧΥΤΑ Φυλής, θα δημιουργηθεί «έκτακτο κύτταρο», χωρητικότητας 700.000 κυβικών μέτρων, που μπορεί να δεχθεί περί τους 595.000 τόνους απόβλητα. Η κατασκευή έκτακτου κυττάρου «κρίνεται αναγκαία γιατί το χρονικό όριο κορεσμού των υφιστάμενων και λειτουργούντων κυττάρων στον ΧΥΤΑ Φυλής είναι έως την 25η Αυγούστου του 2020», αναφέρεται στην ΑΕΠΟ.
Να σημειωθεί ότι, στην τροποποιημένη ΑΕΠΟ, ο χώρος της Ολοκληρωμένης Εγκατάστασης Διαχείρισης Αποβλήτων Φυλής και ο ΧΥΤΑ Λιοσίων λογίζονται αυθαίρετα ως ενιαίος χώρος καθότι εφαπτόμενοι και έτσι η συνολική έκταση φτάνει τα 2.800 στρέμματα, πράγμα που δικαιολογεί, σύμφωνα με τους διοικούντες -τόσο τη διορισμένη από τον περιφερειάρχη Αττικής Γιώργο Πατούλη Εκτελεστική Επιτροπή του ΕΔΣΝΑ όσο και την ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος-, τη νέα εκσκαφή στον ΧΥΤΑ Λιοσίων, ο οποίος ήταν κλειστός λόγω κορεσμού για δέκα χρόνια!

Έργο με διάρκεια ζωής πέντε μηνών!
Έτσι, η κοινοπραξία «ΗΛΕΚΤΩΡ Α.Ε. - WATT A.E.» έναντι του ποσού των 5,1 εκατ. ευρώ (4,5 εκατ. ευρώ + ΦΠΑ) θα αναλάβει την εκσκαφή, τη διαμόρφωση και στεγανοποίηση του έκτακτου κυττάρου μαζί με τις εργασίες για διαχείριση στραγγισμάτων, βιοαερίου, ομβρίων, όπως και διαμόρφωσης συμπληρωματικής οδοποιίας για την πρόσβαση. Κι ενώ το κόστος για το ΕΔΣΝΑ είναι τόσο υψηλό, ο νέος ΧΥΤΑ θα μπορεί να υποδεχθεί σκουπίδια για τους επόμενους πέντε (5) μήνες από τη στιγμή της παράδοσής του από την εργολαβική κοινοπραξία.
Σύμφωνα με την απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος, «κρίνεται απαραίτητη η μικρής χρονικής διάρκειας παράταση του χρόνου λειτουργίας του έργου και συνακόλουθα της ισχύος της ΑΕΠΟ του, έως και την 30ή Δεκεμβρίου 2020, προκειμένου να κατασκευασθεί και λειτουργήσει επί πέντε (5) μήνες το έκτακτο κύτταρο».
Σύμφωνα με την απόφαση του υπουργείου Περιβάλλοντος, το «έκτακτο κύτταρο αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση επιτακτικών και επειγόντων λόγων δημοσίου συμφέροντος, ήτοι στην εξασφάλιση πρόσθετου χώρου διάθεσης μη επικίνδυνων στερεών αποβλήτων (συμπεριλαμβανομένων υπολειμμάτων τους), ο οποίος είναι απολύτως απαραίτητος για την κάλυψη των σχετικών αναγκών ελλείψει επαρκούς χωρητικότητας του υφιστάμενου ΧΥΤΑ Φυλής, και προκειμένου να μην ανακύψουν κίνδυνοι για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία από την αδυναμία νόμιμης διάθεσης των αποβλήτων».

Τρωκτικά και δυσοσμία
Ενδιαφέρον σημείο στην εγκεκριμένη ΑΕΠΟ είναι η κυνική αναφορά στις επιπτώσεις του έργου. «Η δυνητική επίπτωση από την υλοποίηση των προτεινόμενων τροποποιήσεων στην ανθρώπινη υγεία τόσο των κατοιίκων της περιοχής μελέτης όσο και των εργαζομένων στον ΧΥΤΑ σχετίζεται με την ύπαρξη παρασιτικών ζώων (λ.χ. αρουραίων, εντόμων κ.λπ.). Η ύπαρξη αυτή δύναται να προκαλέσει όχληση στους πλησιέστερους οικισμούς ενισχύοντας τη μετάδοση ασθενειών», αναφέρεται στο κείμενο της ΑΕΠΟ.
Το ίδιο κυνική είναι η αναφορά στην ΑΕΠΟ για την έντονη δυσοσμία που κατακλύζει την περιοχή και προκαλείται από τη ρίψη σύμμεικτων απορριμμάτων στον ΧΥΤΑ Φυλής. «Σε εν λειτουργία ΧΥΤΑ, οι οσμές είναι σύνηθες αίτιο για παράπονα των κατοίκων στην ευρύτερη περιοχή του έργου. Αυτές οφείλονται κυρίως στο υδρόθειο, τις μερκαπτάνες, τις κετόνες και τους εστέρες. Οι επιπτώσεις από την εκπομπή των οσμών είναι κυρίως τοπικού χαρακτήρα και επηρεάζουν αποδέκτες στην άμεση περιοχή του χώρου», σημειώνεται στην ΑΕΠΟ, στην οποία αναφέρεται επίσης ότι «η υλοποίηση των προτεινόμενων τροποποιήσεων θα πραγματοποιηθεί με πλήρη εφαρμογή των κανόνων υγειονομικής ταφής, καθημερινής συμπίεσης και χωματοκάλυψης των απορριμμάτων, μέσω της οποίας περιορίζονται, όσο αυτό είναι δυνατόν, οι επιπτώσεις από την έκλυση οσμών».



 http://www.avgi.gr/article